મહાભારત · અધ્યાય 7.83
સુખેન રજની વ્યુષ્ટા કચ્ચિત્તે મધુસૂદન ।
કચ્ચિજ્જ્ઞાનાનિ સર્વાણિ પ્રસન્નાનિ તવાચ્યુત ॥
સઞ્જાય ઉવાચ ।
વાસુદેવોઽપિ તદ્યુક્તં પ્રત્યુવાચ યુધિષ્ઠિરમ્ ।
દર્શનાદેવ તે સૌમ્ય ન કિઞ્ચિદશુભં મમ ॥
સઞ્જય ઉવાચ ।
તતશ્ચ પ્રકૃતીઃ ક્ષત્તા ન્યવેદયદુપસ્થિતાઃ ।
અનુજ્ઞાતશ્ચ રાજ્ઞા સ પ્રાવેશયત તં જનમ્ ॥
વિરાટં ભીમસેનં ચ ધૃષ્ટદ્યુમ્નં ચ સાત્યકિમ્ ।
ચેદિપં ધૃષ્ટકેતું ચ દ્રુપદં ચ મહારથમ્ ॥
શિખણ઼્ડિનં યમૌ ચૈવ ચેકિતાનં સકેકયમ્ ।
યુયુપ્સું ચૈવ કૌરવ્યં પાઞ્ચાલ્યં ચોત્તમૌજસમ્ ॥
યુધામન્યુ સુબાહું ચ દ્રૌપદેયાંશ્ચ સર્વશઃ ।
એતાંશ્ચ સુહૃદશ્ચાન્યાન્દર્શયામાસ પાણ્ડવમ્ ॥
અનુજ્ઞાતાશ્ચ પાર્થેન સ્વાસીના આસનેષુ તે ।
સર્વેષ્વથ પરાર્ધ્યેષુ યથાર્હં વન્દ્ય પાણ્ડવમ્ ॥
એકસ્મિન્નાસને વીરાવુપવિષ્ટૌ મહાબલૌ ।
કૃષ્ણશ્ચ યુયુધાનશ્ચ વેદ્યામિવ હુતાશનૌ ॥
તતો યુધિષ્ઠિરસ્તેષાં શૃણ્વતાં મધુસૂદનમ્ ।
અબ્રવીત્પુણ્ડરીકાક્ષમાભાષ્ય મધુરં વચઃ ॥
એકં ત્વાં વયમાશ્રિત્ય સહસ્રાક્ષમિવામરાઃ ।
પ્રાર્થયામો જયં યુદ્ધે શાશ્વતાનિ સુખાનિ ચ ॥
ત્વં હિ રાજ્યવિનાશં ચ દ્વિષદ્ભિશ્ચ નિરાક્રિયામ્ ।
ક્લેશાંશ્ચ વિવિધાન્કૃષ્ણ સર્વાંસ્તાનપિ વેત્થ નઃ ॥
ત્વયિ સર્વેશ સર્વેષામસ્માકં ભક્તવત્સલ ।
સુખમાયત્તમત્યર્થં યાત્રા ચ મધુસૂદન ॥
સ તથા કુરુ વાર્ષ્ણેય યથા ત્વયિ મનો મમ ।
અર્જુનસ્ય યથા સત્યા પ્રતિજ્ઞા સ્યાચ્ચિકીર્ષિતા ॥
સ ભવાંસ્તારયત્વસ્માદ્દુઃખામર્ષમહાર્ણવાત્ ।
પરાં તિતીર્ષતામદ્ય પ્લુવો નો ભવ માધવ ॥
નહિ તત્કુરુતે યોધઃ કાર્તવીર્યસમોઽપિ યઃ ।
યુધિ યત્કુરુષે કૃષ્ણ સારથ્યં ત્વં સમાસ્થિતઃ ॥
યથૈવ સર્વાસ્વાપત્સુ પાસિ વૃષ્ણીઞ્જનાર્દન ।
તથૈવાસ્માન્મહાબાહો વૃજિનાત્ત્રાતુમર્હસિ ॥
ત્વમગાધેઽપ્લવે મગ્નાન્પાણ્ડવાન્કુરુસાગરે ।
સમુદ્ધર પ્લુવો ભૂત્વા શઙ્ખચક્રગદાધર ॥
નમસ્તે દેવદેવેશ સનાતન વિશાતન ।
વિષ્ણો જિષ્ણો હરે કૃષ્ણ વૈકુણ્ઠ પુરુષોત્તમ ॥
નારદસ્ત્વાં સમાચખ્યૌ પુરાણમૃષિસત્તમમ્ ।
વરદં શાર્ઙ્ગિણં શ્રેષ્ઠં તત્સત્યં કુરુ માધવ ॥
ઇત્યુક્તઃ પુણ્ડરીકાક્ષો ધર્મરાજેન સંસદિ ।
તોયમેઘસ્વનો વાગ્મી પ્રત્યુવાચ યુધિષ્ઠિરમ્ ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।
સામરેષ્વપિ લોકેષુ સર્વેષુ ન તથાવિધઃ ।
શરાસનધરઃ કશ્ચિદ્યથા પાર્થો ધનઞ્જયઃ ॥
વીર્યવાનસ્ત્રસમ્પન્નઃ પરાક્રાન્તો મહાબલઃ ।
યુદ્ધશૌણ્ડઃ સદામર્ષી તેજસા પરમો નૃણામ્ ॥
સ યુવા વૃષભસ્કન્ધો દીર્ઘબાહુર્મહાબલઃ ।
સિંહર્ષભગતિઃ શ્રીમાન્દ્વિષતસ્તે હનિષ્યતિ ॥
અહં ચ તત્કરિષ્યામિ તથા કુન્તીસુતોઽર્જુનઃ ।
ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય સૈન્યાનિ ધક્ષ્યત્યગ્નિરિવેન્ધનમ્ ॥
અદ્ય તં પાપકર્માણં ક્ષુદ્રં સૌભદ્રઘાતિનમ્ ।
અપુનર્દર્શનં માર્ગમિષુભિઃ ક્ષેપ્સ્યતેઽર્જુનઃ ॥
તસ્યાદ્ય ગૃધ્રાઃ શ્યેનાશ્ચ ચણ્ડગોમાયવસ્તથા ।
ભક્ષયિષ્યન્તિ માંસાનિ યે ચાન્યે પુરુષાદકાઃ ॥
યદ્યસ્ય દેવા ગોપ્તારઃ સેન્દ્રાઃ સર્વે તથાઽપ્યસૌ ।
રાજધાનીં યમસ્યાદ્ય હતઃ પ્રાપ્સ્યતિ દુર્મતિઃ ॥
નિહત્ય સૈન્ધવં જિષ્ણુરદ્ય ત્વામુપયાસ્યતિ ।
વિશોકો વિજ્વરો રાજન્ભવ શાન્તિ પુરસ્કૃતઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0