મહાભારત · અધ્યાય 5.62

તથા તુ પૃચ્છન્તમતીવ પાર્થં વૈચિત્રવીર્યં તમચિન્તયિત્વા ।
ઉવાચ કર્ણો ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રં પ્રહર્ષયન્સંસદિ કૌરવાણામ્ ॥

મિથ્યા પ્રતિજ્ઞાય મયા યદસ્ત્રં રામાત્કૃતં બ્રહ્મમયં પુરસ્તાત્ ।
વિજ્ઞાય તેનાસ્મિ તદૈવમુક્ત- સ્તે નાન્તકાલે પ્રતિભાસ્યતીતિ ॥

મહાપરાધે હ્યપિ યન્ન તેન મહર્ષિણાઽહં ગુરુણા ચ શપ્તઃ ।
શક્તઃ પ્રદગ્ધું હ્યપિ તિગ્મતેજાઃ સસાગરામપ્યવનિં મહર્ષિઃ ॥

પ્રસાદિતં હ્યસ્ય મયા મનોઽભૂ- ચ્છુશ્રૂષયા સ્વેન ચ પૌરુષેણ
તદસ્તિ ચાસ્ત્રં મમ સાવશેષં તસ્માત્સમર્થોઽસ્મિ મમૈષ ભારઃ ॥

નિમેષમાત્રાત્તમૃષેઃ પ્રસાદ- મવાપ્ય પાઞ્ચાલકરૂશમત્સ્યાન્ ।
નિહત્ય પાર્થાન્સહ પુત્રપૌત્રૈ- ર્લોકાનહં શસ્ત્રજિતાન્પ્રપત્સ્યે ॥

પિતામહસ્તિષ્ઠતુ તે સમીપે દ્રોણશ્ચ સર્વે ચ નરેન્દ્રમુખ્યાઃ ।
ઋષિપ્રસાદેન બલેન ગત્વા પાર્થાન્હનિષ્યામિ મમૈષ ભારઃ ॥

એવં બ્રુવન્તં તમુવાચ ભીષ્મઃ કિં કત્થસે કાલપરીતબુદ્ધે ।
ન કર્ણ જાનાસિ યથા પ્રધાને હતે હતાઃ સ્યુર્ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રાઃ ॥

યત્ખાણ્ડવં દાહયતા કૃતં હિ કૃષ્ણદ્વિતીયેન ધનઞ્જયેન ।
શ્રુત્વૈવ તત્કર્મ નિયન્તુમાત્મા યુક્તસ્ત્વયા વૈ સહબાન્ધવેન ॥

યાં ચાપિ શક્તિં ત્રિદશાધિપસ્તે દદૌ મહાત્મા ભગવાન્મહેન્દ્રઃ ।
ભસ્મીકૃતાં તાં સમરે વિશીર્ણાં ચક્રાહતાં દ્રક્ષ્યસિ કેશવેન ॥

યસ્તે શરઃ સર્પમુખો વિભાતિ સદાઽગ્ર્યમાલ્યૈર્મહિતઃ પ્રયત્નાત્ ।
સ પાણ્ડુપુત્રાભિહતઃ શરૌઘૈઃ સહ ત્વયા યાસ્યતિ કર્ણ નાશમ્ ॥

બાણસ્ય ભૌમસ્ય ચ કર્ણ હન્તા કિરીટિનં રક્ષતિ વાસુદેવઃ ।
યસ્ત્વાદૃશાનાં ચ વરીયસાં ચ હન્તા રિપૂણાં તુમુલે પ્રગાઢે ॥
કર્ણ ઉવાચ ।

અસંશયં વૃષ્ણિપતિર્યથોક્ત- સ્તથા ચ ભૂયાંશ્ચ તતો મહાત્મા ।
અહં યદુક્તઃ પરુષં તુ કિઞ્ચિ- ત્પિતામહસ્તસ્ય ફલં શૃણોતુ ॥

ન્યસ્યામિ શસ્ત્રાણિ ન જાતુ સઙ્ખ્યે પિતામહો દ્રક્ષ્યતિ માં સભાયામ્ ।
ત્વયિ પ્રશાન્તે તુ મમ પ્રભાવં દ્રક્ષ્યન્તિ સર્વે ભુવિ ભૂમિપાલાઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

ઇત્યેવમુક્ત્વા સ મહાધનુષ્માન્ હિત્વા સભાં સ્વં ભવનં જગામ ।
ભીષ્મસ્તુ દુર્યોધનમેવ રાજન્ મધ્યે કુરૂણાં પ્રહસન્નુવાચ ॥

સત્યપ્રતિજ્ઞઃ કિલ સૂતપુત્ર- સ્તથા કસ ભારં વિષહેત કસ્માત્ ।
વ્યૂહં પ્રતિવ્યૂહ્ય શિરાંસિ ભિત્ત્વા લોકક્ષયં પશ્યત ભીમસેનાત્ ॥

આવન્ત્યકાલિઙ્ગજયદ્રથેષુ ચેદિધ્વજે તિષ્ઠતિ બાહ્લિકે ચ ।
અહં હનિષ્યામિ સદા પરેષાં સહસ્રશશ્ચાયુતશશ્ચ યોધાન્ ॥

યદૈવ રામે ભગવત્યનિન્દ્યે બ્રહ્મબ્રુવાણઃ કૃતવાંસ્તદસ્ત્રમ્ ।
તદૈવ ધર્મશ્ચ તષશ્ચ નષ્ટં વૈકર્તનસ્યાધમપૂરુષસ્ય ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

તથોક્તવાક્યે નૃપતીન્દ્ર ભીષ્મે નિક્ષિપ્ય શસ્ત્રાણિ ગતે ચ કર્ણે ।
વૈચિત્રવીર્યસ્ય સુતોઽલ્પબુદ્ધિ- ર્દુર્યોધનઃ શાન્તનવં બભાષે ॥