મહાભારત · અધ્યાય 5.194

એતચ્છ્રુત્વા તુ કૌન્તેયઃ સર્વાન્ભ્રાતૄનુપહ્વરે ।
આહૂય ભરતશ્રેષ્ઠ ઇદં વચનમબ્રવીત્ ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।

ધાર્તરાષ્ટ્રસ્ય સૈન્યેષુ યે ચારપુરુષા મમ ।
તે પ્રવૃત્તિં પ્રયચ્છન્તિ મમેમાં વ્યુષિતાં નિશામ્ ॥

દુર્યોધનઃ કિલાપૃચ્છદાપગેયં મહાવ્રતમ્ ।
કેન કાલેન પાણ્ડૂનાં હન્યાઃ સૈન્યમિતિ પ્રભો ॥

માસેનેતિ ચ તેનોક્તો ધાર્તરાષ્ટ્રઃ સુદુર્મતિઃ ।
તાવતા ચાપિ કાલેન દ્રોણોપિ પ્રતિજજ્ઞિવાન્ ॥

ગૌતમો દ્વિગુણં કાલમુક્તવાનિતિ નઃ શ્રુતમ્ ।
દ્રૌણિસ્તુ દશરાત્રેણ પ્રતિજજ્ઞે મહાસ્ત્રવિત્ ॥

તથા દિવ્યાસ્ત્રવિત્કર્ણઃ સમ્પૃષ્ટઃ કુરુસંસદિ ।
પઞ્ચભિર્દિવસૈર્હન્તું સસૈન્યં પ્રતિજજ્ઞિવાન્ ॥

તસ્માદહમપીચ્છામિ શ્રોતુમર્જુન તે વચઃ ।
કાલેન કિયતા શત્રૂન્ક્ષપયેરિતિ ફાલ્ગુન ॥

એવમુક્તો ગુડાકેશઃ પાર્થિવેન ધનઞ્જયઃ ।
વાસુદેવં સમીક્ષ્યેદં વચનં પ્રત્યભાષત ॥

સર્વ એતે મહાત્માનઃ કૃતાસ્ત્રાશ્ચિત્રયોધિનઃ ।
અસંશયં મહારાજ હન્યુરેવ ન સંશયઃ ॥

અપૈતુ તે મનસ્તાપો યથા સત્યં બ્રવીમ્યહમ્ ।
હન્યામેકરથેનૈવ વાસુદેવસહાયવાન્ ॥

સામરાનપિ લોકાંસ્ત્રીન્સર્વાન્સ્થાવરજઙ્ગમાન્ ।
ભૂતં ભવ્યં ભવિષ્યં ચ નિમેષાદિતિ મે મતિઃ ॥

યાવદિચ્છેદ્ધરિરયં તાવદસ્તિ ન ચાન્યથા । યત્તદ્ધોરં પશુપતિઃ પ્રાદાદસ્ત્રં મહન્મમ ।
કૈરાતે દ્વન્દ્વયુદ્ધે તુ તદિદં મયિ વર્તતે ॥

યદ્યુગાન્તે પશુપતિઃ સર્વભૂતાનિ સંહરન્ ।
પ્રયુઙ્ક્તે પુરુષવ્યાઘ્ર તદિદં મયિ વર્તતે ॥

તન્ન જાનાતિ ગાઙ્ગેયો ન દ્રોણો ન ચ ગૌતમઃ ।
ન ચ દ્રોણસુતો રાજન્કુત એવ તુ સૂતજઃ ॥

ન તુ યુક્તં રણે હન્તું દિવ્યૈરસ્ત્રૈઃ પૃથગ્જનમ્ ।
આર્જવેનૈવ યુદ્ધેન વિજેષ્યામો વયં પરાન્ ॥

તથેમે પુરુષવ્યાઘ્રાઃ સહાયાસ્તવ પાર્થિવ ।
સર્વે દિવ્યાસ્ત્રવિદ્વાંસઃ સર્વે યુદ્ધાભિકાઙ્ક્ષિણઃ ॥

વેદાન્તાવભૃથસ્નાતાઃ સર્વ એતેઽપરાજિતાઃ ।
નિહન્યુઃ સમરે સેનાં દેવાનામપિ પાણ્ડવ ॥

શિખણ્ડી યુયુધાનશ્ચ ધૃષ્ટદ્યુમ્નશ્ચ પાર્ષતઃ ।
ભીમસેનો યમૌ ચોભૌ યુધામન્યૂત્તમૌજસૌ ॥

વિરાટદ્રુપદૌ ચોભૌ ભીષ્મદ્રોણસમૌ યુધિ ।
શઙ્ખશ્ચૈવ મહાબાહુર્હૈડિમ્બશ્ચ મહાબલઃ ॥

પુત્રોઽસ્યાઞ્જનપર્વા તુ મહાબલપરાક્રમઃ ।
શૈનેયશ્ચ મહાબાહુઃ સહાયો રણકેવિદઃ ॥

અભિમન્યુશ્ચ બલવાન્દ્રૌપદ્યાઃ પઞ્ચ ચાત્મજાઃ ।
સ્વયં ચાપિ સમર્થોસિ ત્રેલોક્યોત્સાદનેપિ ચ ॥

ક્રોધાદ્યં પુરુષં પશ્યેસ્તથા શક્રસમદ્યુતે ।
સ ક્ષિપ્રં નભવેદ્વ્યક્તમિતિ ત્વાં વેદ્મિ કૌરવ ॥