મહાભારત · અધ્યાય 5.142

કર્ણસ્ય વચનં શ્રુત્વા કેશવઃ પરવીરહા ।
ઉવાચ પ્રહસન્વાક્યં સ્મિતપૂર્વમિદં યથા ॥
શ્રીભગવાનુવાચ ।

અપિ ત્વાં ન લભેત્કર્ણ રાજ્યલમ્ભોપપાદનમ્ ।
મયા દત્તાં હિ પૃથિવીં ન પ્રશાસિતુમિચ્છસિ ॥

ધ્રુવો જયઃ પાણ્ડવાનામિતીદં ન સંશયઃ કશ્ચન વિદ્યતેઽત્ર ।
જયધ્વજો દૃશ્યતે પાણ્ડવસ્ય સમુચ્છ્રિતો વાનરરાજ ઉગ્રઃ ।

દિવ્યા માયા વિહિતા ભૌમનેન સમુચ્છ્રિતા ઇન્દ્રકેતુપ્રકાશાઃ ।
દિવ્યાનિ ભૂતાનિ જયાવહાનિ દૃશ્યન્તિ ચૈવાત્ર ભયાનકાનિ ॥

ન સઞ્જતે શૈલવનસ્પતિભ્ય ઊર્ધ્વં તિર્યગ્યોજનમાત્રરૂપઃ ।
શ્રીમાન્ધ્વજઃ કર્ણ ધનઞ્જયસ્ય સમુચ્છ્રિતઃ પાવકતુલ્યરૂપઃ ॥

યદા દ્રક્ષ્યસિ સઙ્ગ્રામે શ્વેતાશ્વં કૃષ્ણસારથિમ્ ।
ઐન્દ્રમસ્ત્રં વિકુર્વાણમુભે ચાપ્યગ્નિમારુતે ॥

ગાણ્ડીવસ્ય ચ નિર્ઘોષં વિસ્ફૂર્જિતમિવાશનેઃ ।
ન તદા ભવિતા ત્રેતા ન કૃતં દ્વાપરં ન ચ ॥

યદા દ્રક્ષ્યસિ સઙ્ગ્રામે કુન્તીપુત્રં યુધિષ્ઠિરમ્ ।
જપહોમસમાયુક્તં સ્વાં રક્ષન્તં મહાચમૂમ્ ॥

આદિત્યમિવ દુર્ધર્ષં તપન્તં શત્રુવાહિનીમ્ ।
ન તદા ભવિતા ત્રેતા ન કૃતં દ્વાપરં ન ચ ॥

યદા દ્રક્ષ્યસિ સઙ્ગ્રામે ભીમસેનં મહાબલમ્ ।
દુઃશાસનસ્ય રુધિરં પીત્વા નૃત્યન્તમાહવે ॥

પ્રભિન્નમિવ માતઙ્ગં પ્રતિદ્વિરદઘાતિનમ્ ।
ન તદા ભવિતા ત્રેતા ન કૃતં દ્વાપરં ન ચ ॥

યદા દ્રક્ષ્યસિ સઙ્ગ્રામે દ્રોણં શાન્તનવં કૃપમ્ ।
સુયોધનઞ્ચ રાજાનં સૈન્ધવં ચ જયદ્રથમ્ ॥

યુદ્ધાયાપતતસ્તૂર્ણં વારિતાન્સવ્યસાચિના ।
ન તદા ભવિતા ત્રેતા ન કૃતં દ્વાપરં ન ચ ॥

યદા દ્રક્ષ્યસિ સઙ્્ગ્રામે માદ્રીપુત્રૌ મહાબલૌ ।
વાહિનીં ધાર્તરાષ્ટ્રાણાં ક્ષોભયન્તૌ ગજાવિવ ॥

વિગાઢે શસ્ત્રસમ્પાતે પરવીરરથારુજૌ ।
ન તદા ભવિતા ત્રેતા ન કૃતં દ્વાપરં ન ચ ॥

બ્રૂયાઃ કર્ણ ઇતો ગત્વા દ્રોણં શાન્તનવં કૃપમ્ ।
સૌમ્યોઽયં વર્તતે માસઃ સુપ્રાપયવસેન્ધનઃ ॥

સર્વૌષધિવનસ્ફીતઃ ફલવાનલ્પમક્ષિકઃ ।
નિષ્પઙ્કો રસવત્તોયો નાત્યુષ્ણશિશિરઃ સુખઃ ॥

સપ્તમાચ્ચાપિ દિવસાદમાવાસ્યા ભવિષ્યતિ ।
સઙ્ગ્રામો યુજ્યતાં તસ્યાં તામાહુઃ શક્રદેવતામ્ ॥

તથા રાજ્ઞો વદેઃ સર્વાન્યે યુદ્ધાયાભ્યુપાગતાઃ ।
યદ્વો મનીષિતં તદ્વૈ સર્વં સમ્પાદયામ્યહમ્ ॥

રાજાનો રાજપુત્રાશ્ચ દુર્યોધનવશાનુગાઃ ।
પ્રાપ્ય શસ્ત્રેણ નિધનં પ્રાપ્સ્યન્તિ ગતિમુત્તમામ્ ॥