મહાભારત · અધ્યાય 5.14
અથૈનાં રૂપિણી સાધ્વીમુપાતિષ્ઠદુપશ્રુતિઃ ।
તાં વયોરૂપસમ્પન્નાં દૃષ્ટ્વા દેવીમુપસ્થિતામ્ ॥
ઇન્દ્રાણી સમ્પ્રહૃષ્ટાત્મા સમ્પૂજ્યૈનામથાબ્રવીત્ ।
ઇચ્છામિ ત્વામહં જ્ઞાતું કા ત્વં બ્રૂહિ વરાનને ॥
ઉપશ્રુતિરુવાચ ।
ઉપશ્રુતિરહં દેવિ તવાન્તિકમુપાગતા ।
દર્શનં ચૈવ સમ્પ્રાપ્તા તવ સત્યેન ભામિનિ ॥
પતિવ્રતા ચ યુક્તા ચ યમેન નિયમેન ચ ।
દર્શયિષ્યામિ તે શક્રં દેવં વૃત્રનિષૂદનમ્ ॥
ક્ષિપ્રમન્વેહિ ભદ્રં તે દ્રક્ષ્યસે સુરસત્તમમ્ ।
તતસ્તાં પ્રસ્થિતાં દેવીમિન્દ્રાણી સા સમન્વગાત્ ॥
દેવારણ્યાન્યતિક્રમ્ય પર્વતાંશ્ચ બહૂંસ્તતઃ ।
હિમવન્તમતિક્રમ્ય ઉત્તરં પાર્શ્વમાગમત્ ॥
સમુદ્રં ચ સમાસાદ્ય બહુયોજનવિસ્તૃતમ્ ।
આસસાદ મહાદ્વીપં નાનાદ્રુમલતાવૃતમ્ ॥
તત્રાપશ્યત્સરો દિવ્યં નાનાશકુનિભિર્વૃતમ્ ।
શતયોજનવિસ્તીર્ણં તાવદેવાયતં શુભમ્ ॥
તત્ર દિવ્યાનિ પદ્માનિ પઞ્ચવર્ણાનિ ભારત ।
ષટ્પદૈરુપગીતાનિ પ્રફુલ્લાનિ સહસ્રશઃ ॥
સરસસ્તસ્ય મધ્યે તુ પદ્મિની મહતી શુભા ।
ગૌરેણોન્નતનાલેન પદ્મેન મહતા વૃતા ॥
પદ્મસ્ય ભિત્ત્વા નાલં ચ વિવેશ સહિતા તયા ।
બિસતન્તુપ્રવિષ્ટં ચ તત્રાપશ્યચ્છતક્રતુમ્ ॥
તં દૃષ્ટ્વા ચ સુસૂક્ષ્મેણ રૂપેણાવસ્થિતં પ્રભુમ્ ।
સૂક્ષ્મરૂપધરા દેવી બભૂવોપશ્રુતિશ્ચ સા ॥
ઇન્દ્રં તુષ્ટાવ ચેન્દ્રાણી વિશ્રુતૈઃ પૂર્વકર્મભિઃ ।
સ્તૂયમાનસ્તતો દેવઃ શચીમાહ પુરન્દરઃ ॥
કિમર્થમસિ સમ્પ્રાપ્તા વિજ્ઞાતશ્ચ કથં ત્વહમ્ ।
તતઃ સા કથયામાસ નહુષસ્ય વિચેષ્ટિતમ્ ॥
ઇન્દ્રત્વં ત્રિષુ લોકેષુ પ્રાપ્ય વીર્યસમન્વિતઃ ।
દર્પાવિષ્ટશ્ચ દુષ્ટાત્મા મામુવાચ શતક્રતો ॥
ઉપતિષ્ઠેતિ સ ક્રૂરઃ કાલં ચ કૃતવાન્મમ ।
યદિ ન ત્રાસ્યસિ વિભો કરિષ્યતિ સ માં વશે ॥
એતેન ચાહં સમ્પ્રાપ્તા દ્રુતં શક્ર તવાન્તિકમ્ ।
જહિ રૌદ્રં મહાબાહો નહુષં પાપનિશ્ચયમ્ ॥
પ્રકાશયસ્વ ચાત્માનં દૈત્યદાનવસૂદન ।
તેજઃ સમાપ્નુહિ વિભો દેવરાજ્યં પ્રશાધિ ચ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0