મહાભારત · અધ્યાય 3.302

માઽહિતં કર્ણ કાર્ષીસ્ત્વમાત્મનઃ સુહૃદાં તથા ।
પુત્રાણામથ ભાર્યાણામથો માતુરથો પિતુઃ ॥

શરીરસ્યાવિરોધેન પ્રાણિનાં પ્રાણભૃદ્વર ।
ઇષ્યતે યશસઃ પ્રાપ્તિઃ કીર્તિશ્ચ ત્રિદિવે સ્થિરા ॥

યસ્ત્વં પ્રાણવિરોધેન કીર્તિમિચ્છસિ શાશ્વતીમ્ ।
સા તે પ્રાણાન્સમાદાય ગમિષ્યતિ ન સંશયઃ ॥

જીવતાં કુરુતે કાર્યં પિતા માતા સુતાસ્તથા ।
યે ચાન્યે બાન્ધવાઃ કેચિલ્લોકેઽસ્મિન્પુરુષર્ષભ ॥

રાજાનશ્ચ નરવ્યાઘ્ર પૌરુષેણ નિબોધ તત્ ।
કીર્તિશ્ચ જીવતઃ સાધ્વી પુરુષસ્ય મહાદ્યુતે ॥

મૃતસ્ય કીર્ત્યા કિં કાર્યં ભસ્મીભૂતસ્ય દેહિનઃ ।
મૃતઃ કીર્તિં ન જાનીતે જીવન્કીર્તિ સમશ્નુતે ॥

મૃતસ્ય કીર્તિર્મર્ત્યસ્ય યથા માલા ગતાયુષઃ ।
અહં તુ ત્વાં બ્રવીમ્યેતદ્ભક્તોસીતિ હિતેપ્સયા ॥

ભક્તિમન્તો હિ મે રક્ષ્યા ઇત્યેતેનાપિ હેતુના ।
ભક્તોયં પરયા ભક્ત્યા મામિત્યેવ મહાભુજ ॥

મમાપિ ભક્તિરુત્પન્ના સ ત્વં કુરુ વચો મમ । અસ્તિ ચાત્ર પરં કિઞ્ચિદધ્યાત્મં દેવનિર્મિતમ્ ।
અતશ્ચ ત્વાં બ્રવીમ્યેતત્ક્રિયતામવિશઙ્કયા ॥

દેવગુહ્યં ત્વયા જ્ઞાતું ન શક્યં પુરુષર્ષભ ।
નસ્માન્નાખ્યામિ તે ગુહ્યં કાલે વેત્સ્યતિ તદ્ભવાન્ ॥

પુનરુક્તં ચ વક્ષ્યામિ ત્વં રાધેય નિબોધ તત્ ।
માઽસ્મૈ તે કુણ્ડલે દદ્યા ભિક્ષિતે વજ્રાપાણિના ॥

શોભસે કુણ્ડલાભ્યાં ચ રુચિરાભ્યાં મહાદ્યુતે ।
વિશાખયોર્મધ્યગતઃ શશીવ વિમલે દિવિ ॥

કીર્તિશ્ચ જીવતઃ સાધ્વી પુરુષસ્યેતિ વિદ્ધિ તત્ ।
પ્રત્યાખ્યેયસ્ત્વયા તાત કુણ્ડલાર્થે સુરેશ્વરઃ ॥

પાણ્ડવાનાં હિતે યુક્તો ભિક્ષન્બ્રાહ્મણવેષધૃત્ । શક્ત્યા બહુવિધૈર્વાક્યૈઃ કુણ્ડલેપ્સા ત્વયાઽનઘ ।
વિહન્તું દેવરાજસ્ હેતુયુક્તૈઃ પુનઃપુનઃ ॥

ઉપપત્ત્યુપપન્નાર્થૈર્માધુર્યકૃતભૂષણૈઃ ।
પુરન્દરસ્ય કર્ણ ત્વં બુદ્ધિમેતામપાનુદ ॥

ત્વં હિ નિત્યં નરવ્યાઘ્ર સ્પર્ધસે સવ્યસાચિના ।
સવ્યસાચી ત્વયા ચેહ યુધિ શૂરઃ સમેષ્યતિ ॥

ન તુ ત્વામર્જુનઃ શક્તઃ કુણ્ડલાભ્યાં સમન્વિતમ્ ।
વિજેતું યુધિ યદ્યસ્ય સ્વયમિન્દ્રઃ શરો ભવેત્ ॥

તસ્માન્ન દેયે શખ્રાય ત્વયૈતે કુણ્ડલે શુભે । સન્ગ્રામે યદિ નિર્જેતું કર્ણ કામયસેઽર્જુનમ્ ॥