મહાભારત · અધ્યાય 14.14
એવં બહુવિધૈર્વાક્યૈર્મુનિભિસ્તૈસ્તપોધનૈઃ ।
સમાશ્વસ્ત રાજર્ષિર્હિતબન્ધુર્યુધિષ્ઠિરઃ ॥
સોઽનુનીતો ભગવતા વિષ્ટરશ્રવસા સ્વયમ્ ।
દ્વૈપાયનેન કૃષ્ણેનિ દેવસ્થાનેન ચાભિભૂઃ ॥
નારદેનાથ ભીમેન નકુલેન ચ પાર્થિવ ।
કૃષ્ણયા સહદેવેન વિજયેન ચ ધીમતા ॥
અન્યૈશ્ચ પુરુષવ્યાઘ્રૈર્બ્રાહ્મણૈઃ શાસ્ત્રદૃષ્ટિભિઃ ।
વ્યજહાચ્છોકજં દુઃખં સન્તાપં ચૈવ માનસમ્ ॥
અર્ચયામાસ દેવાંશ્ચ બ્રાહ્મણાંશ્ચ યુધિષ્ઠિરઃ । કૃત્વાઽથ પ્રેતકાર્યાણિ સર્વેષાં કુરુનન્દનઃ ।
અન્વશાસચ્ચ ધર્માત્મા પૃથિવીં સાગરામ્બરામ્ ॥
પ્રશાન્તચેતાઃ કૌરવ્યઃ સ્વરાજ્યં પ્રાપ્ય કેવલમ્ ।
વ્યાસં ચ નારદં ચૈવ તાંશ્ચાન્યાનબ્રવીન્નૃપઃ ॥
આશ્વાસિતોઽહં પ્રાગ્વૃદ્ધૈર્ભવદ્ભિર્મુનિપુઙ્ગવૈઃ ।
ન સૂક્ષ્મમપિ મે કિઞ્ચિદ્વ્યલીકમિહ વિદ્યતે ॥
અર્થશ્ચ સુમહાન્પ્રાપ્તો યેન યક્ષ્યામિ દેવતાઃ ।
પુરસ્કૃત્યાદ્ય ભવતઃ સમાનેષ્યામહે મખમ્ ॥
હિમવન્તં ત્વયા ગુપ્તા ગમિષ્યામઃ પિતામહ ।
બહ્વાશ્ચર્યો હિ દેશઃ સ શ્રૂયતે દ્વિજસત્તમ ॥
તથા ભગવતા ચિત્રં કલ્યાણં બહુ ભાષિતમ્ ।
દેવર્ષિણા નારદેન દેવસ્થાનેન ચૈવ હ ॥
નાભાગધેયઃ પુરુષઃ કશ્ચિદેવંવિધાન્ગુરૂન્ ।
લભતે વ્યસનં પ્રાપ્ય સુહૃદઃ સાધુસમ્મતાન્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
એવમુક્તાસ્તુ તે રાજ્ઞા સર્વ એવ મહર્ષયઃ ।
અભ્યનુજ્ઞાપ્ય રાજાનં તથોભૌ કૃષ્ણફલ્ગુનૌ ॥
પશ્યતામેવ સર્વેષાં તત્રૈવાદર્શનં યયુઃ ।
તતો ધર્મસુતો રાજા તત્રૈવોપાવિશત્પ્રભુઃ ॥
એવં નાતિમહાન્કાલઃ સ તેષાં સન્ન્યવર્તત । કુર્વતાં શૌચકાર્યાણિ ભીષ્મસ્ય નિધને તદા ।
મહાદાનાનિ વિપ્રેભ્યો દદતામૌર્ધ્વદેહિકમ્ ॥
ભીષ્મકર્ણપુરોગાણાં કુરૂણાં કુરુસત્તમ ।
સહિતો ધૃતરાષ્ટ્રેણ સ દદાવૌર્ધ્વદેહિકમ્ ॥
તતો દત્ત્વા બહુધનં વિપ્રેભ્યઃ પાણ્ડવર્ષભઃ ।
ધૃતારાષ્ટ્રં પુરુસ્કૃત્ય વિવેશ ગજસાહ્વયમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0