મહાભારત · અધ્યાય 12.42

અભિષિક્તો મહાપ્રાજ્ઞો રાજ્યં પ્રાપ્ય યુધિષ્ઠિરઃ ।
દાશાર્હં પુણ્ડરીકાક્ષમુવાચ પ્રાઞ્જલિઃ શુચિઃ ॥

તવ કૃષ્ણ પ્રસાદેન નયેન ન બલેન ચ ।
બુદ્ધ્યા ચ યદુશાર્દૂલ તથા વિક્રમણેન ચ ॥

પુનઃ પ્રાપ્તમિદં રાજ્યં પિતૃપૈતામહં મયા ।
નમસ્તે પુણ્ડરીકાક્ષ પુનઃ પુનરરિન્દમ ॥

ત્વામેકમાહુઃ પુરુષં ત્વામાહુઃ સાત્વતાં પતિમ્ ।
નામભિસ્ત્વાં બહુવિધૈઃ સ્તુવન્તિ પ્રયતા દ્વિજાઃ ॥

વિશ્વકર્મન્નમસ્તેઽસ્તુ વિશ્વાત્મન્વિશ્વસમ્ભવ ।
વિષ્ણો જિષ્ણો હરે કૃષ્ણ વૈકુણ્ઠ પુરુષોત્તમ ॥

અદિત્યાઃ સપ્તધા ત્વં તુ પુરાણો ગર્ભતાં ગતઃ ।
પૃશ્નિગર્ભસ્ત્વમેવૈકસ્ત્રિયુગં ત્વાં વદન્ત્યપિ ॥

શુચિશ્રવા હૃષીકેશો ઘૃતાર્ચિર્હંસ ઉચ્યતે ।
ત્રિચક્ષુઃ શમ્ભુરેકસ્ત્વં વિભુર્દામોદરોઽપિ ચ ॥

વરાહોઽગ્નિર્બૃહદ્ભાનુર્વૃષભસ્તાર્ક્ષ્યલક્ષણઃ ।
અનીકસાહઃ પુરુષઃ શિપિવિષ્ટ ઉરુક્રમઃ ॥

વરિષ્ઠ ઉગ્રસેનાનીઃ સત્યો વાજસનિર્ગુહઃ ।
અચ્યુતશ્ચ્યાવનોઽરીણાં સંસ્કૃતો વિકૃતિર્વૃષઃ ॥

કૃષ્ણધર્મસ્ત્વમેવાદિર્વૃષદર્ભો વૃષાકપિઃ ।
સિન્ધુર્વિધૂર્મિસ્ત્રિકકુપ્ ત્રિધામા ત્રિવૃદચ્યુતઃ ॥

સમ્રાડ્ વિરાટ્ સ્વરાટ્ ચૈવ સ્વરાડ્્ભૂતમયો ભવઃ ।
વિભૂર્ભૂરતિભૂઃ કૃષ્ણઃ કૃષ્ણવર્ત્મા ત્વમેવ ચ ॥

સ્વિષ્ટકૃદ્ભિષજાવર્તઃ કપિલસ્ત્વં ચ વામનઃ ।
યજ્ઞો ધ્રુવઃ પતઙ્ગશ્ચ જયત્સેનસ્ત્વમુચ્યસે ॥

શિખણ્ડી નહુષો બભ્રુર્દિવિસ્પૃક્ ત્વં પુનર્વસુઃ ।
સુબભ્રૂ રુક્મયજ્ઞશ્ચ સુષેણો દુન્દુભિસ્તથા ॥

ગભસ્તિનેમિઃ શ્રીપઝઃ પુષ્કરઃ શુષ્મધારણઃ ।
ઋભુર્વિભુઃ સર્વસૂક્ષ્મસ્ત્વ ધરિત્રી ચ પઠ્યસે ॥

અમ્ભોનિધિસ્ત્વં બ્રહ્મા ત્વં પવિત્રં ધામ ધામવિત્ ।
હિરણ્યગર્ભઃ પુરુષઃ સ્વધા સ્વાહા ચ કેશવઃ ॥

યોનિસ્ત્વમસ્ય પ્રલયશ્ચ કૃષ્ણ ત્વમેવેદં સૃજસિ વિશ્વમગ્રે ।
વિશ્વં ચેદં ત્વદ્વશે વિશ્વયોને નમોસ્તુ તે શાર્ઙ્ગચક્રાસિપાણે ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવં સ્તુતો ધર્મરાજેન કૃષ્ણઃ સભામધ્યે પ્રીતિમાન્પુષ્કરાક્ષઃ ।
તમભ્યનન્દદ્ભારતં પુષ્કલાભિ ર્વાગ્ભિર્જ્યેષ્ઠં પાણ્ડવં યાદવાગ્ર્યઃ ॥

એતન્નામશતં વિષ્ણોર્ધર્મરાજેન કીર્તિતમ્ । યઃ પઠેચ્છૃણુયાદ્વાપિ સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે ॥