મહાભારત · અધ્યાય 12.374

આશ્ચર્યં નાત્ર સન્દેહઃ સુપ્રીતોસ્મિ ભુજઙ્ગમ ।
અન્વર્થોપગતૈર્વાક્યૈઃ પન્થાનં ચાસ્મિ દર્શિતઃ ॥

સ્વસ્તિ તેઽસ્તુ ગમિષ્યામિ સાધો ભુજગસત્તમ ।
સ્મરણીયોસ્મિ ભવતા સમ્પ્રેષણનિયોજનૈઃ ॥
નાગ ઉવાચ ।

અનુક્ત્વા હૃદ્ગતં કાર્યં ક્વેદાનીં પ્રસ્થિતો ભવાન્ ।
ઉચ્યતાં દ્વિજ યત્કાર્યં યદર્થં ત્વમિહાગતઃ ॥

ઉક્તાનુક્તે કૃતે કાર્યે મામામન્ત્ર્ય દ્વિજર્ષભ ।
મયા પ્રત્યભ્યનુજ્ઞાતસ્તતો યાસ્યસિ સુવ્રત ॥

ન હિ માં કેવલં દૃષ્ટ્વા ત્યક્ત્વા પ્રણયવાનિહ ।
ગન્તુમર્હસિ વિપ્રર્ષે વૃક્ષમૂલગતો યથા ॥

ત્વયિ ચાહં દ્વિજશ્રેષ્ઠ ભવાન્મયિ ન સંશયઃ ।
લોકોઽયં ભવતઃ સર્વઃ કા ચિન્તા મયિ તેઽનઘ ॥
બ્રાહ્મણ ઉવાચ ।

એવમેતન્મહાપ્રાજ્ઞ વિદિતાત્મન્ભુજઙ્ગમ ।
નાતિરિક્તાસ્ત્વયા દેવાઃ સર્વથૈવ યથાતથમ્ ॥

સ એવ ત્વં સ એવાહં યોઽહં સ તુ ભવાનપિ ।
અહં ભવાંશ્ચ ભૂતાનિ સર્વે યત્ર ગતાઃ સદા ॥

આસીત્તુ મે ભોગિપતે સંશયઃ પુણ્યરસઞ્ચયે ।
સોહમુઞ્છવ્રતં સાધો ચરિષ્યામ્યર્થસાધનમ્ ॥

એષ મે નિશ્ચયઃ સાધો કૃતં કારણમુત્તમમ્ ।
આમન્ત્રયામિ ભદ્રં તે કૃતાર્થોઽસ્મિ ભુજઙ્ગમ ॥