મહાભારત · અધ્યાય 12.331
કથં વ્યાસસ્ય ધર્માત્મા શુકો જજ્ઞે મહાતપાઃ ।
સિદ્ધિં ચ પરમાં પ્રાપ્તસ્તન્મે બ્રૂહિ પિતામહ ॥
કસ્યાં ચોત્પાદયામાસ શુકં વ્યાસસ્તપોધનઃ ।
ન હ્યસ્ય જનનીં વિદ્મો જન્મ ચાગ્ર્યં મહાત્મનઃ ॥
કથં ચ બાલસ્ય સતઃ સૂક્ષ્મજ્ઞાને રતા મતિઃ ।
યથા નાન્યસ્ય લોકેઽસ્મિન્દ્વિતીયસ્યેહ કસ્યચિત્ ॥
એતદિચ્છામ્યહં શ્રોતું વિસ્તરેણ મહામતે ।
ન હિ મે તૃપ્તિરસ્તીહ શૃણ્વતોઽમૃતમુત્તમમ્ ॥
માહાત્મ્યમાત્મયોગં ચ વિજ્ઞાનં ચ શુકસ્ય હ ।
યથાવદાનુપૂર્વ્યેણ તન્મે બ્રૂહિ પિતામહ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।
ન હાયનૈર્ન પલિતૈર્ન વિત્તૈર્ન ચ બન્ધુભિઃ ।
ઋષયશ્ચક્રિરે ધર્મં યોઽનૂચાનઃ સ નો મહાન્ ॥
તપોમૂલમિદં સર્વં યન્માં પૃચ્છસિ પાણ્ડવ ।
તદિન્દ્રિયાણિ સંયમ્ય તપો ભવતિ નાન્યથા ॥
ઇન્દ્રિયાણાં પ્રસઙ્ગેન દોષમૃચ્છત્યસંશયમ્ ।
સન્નિયમ્ય તુ તાન્યેવ સિદ્ધિમાપ્નોતિ માનવઃ ॥
અશ્વમેધસહસ્રસ્ય વાજપેયશતસ્ય ચ ।
યોગસ્ય કલયા તાત ન તુલ્યં વિદ્યતે ફલમ્ ॥
અત્ર તે વર્તયિષ્યામિ જન્મયોગફલં તથા ।
શુકસ્યાગ્ર્યાં ગતિં ચૈવ દુર્વિદામકૃતાત્મભિઃ ॥
મેરુશૃઙ્ગે કિલ પુરા કર્ણિકારવનાયુતે ।
વિજહાર મહાદેવો ભીમૈર્ભૂતગણૈર્વૃતઃ ॥
શૈલરાજસુતા ચૈવ દેવી તત્રાભવત્પુરા ।
તત્ર દિવ્યં તપસ્તેષે કૃષ્ણદ્વૈપાયનઃ પ્રભુઃ ॥
યોગેનાત્માનમાવિશ્ય યોગધર્મપરાયણઃ ।
ધારયન્સ તપસ્તેપે પુત્રાર્થં કુરુસત્તમ ॥
અગ્નેર્ભૂમેરપાં વાયોરન્તરિક્ષસ્ય વા વિભો ।
વીર્યેણ સમ્મિતઃ પુત્રો મમ ભૂયાદિતિ સ્મ હ ॥
સન્કલ્પેનાથ મૌનેન દુષ્પ્રાપમકૃતાત્મભિઃ ।
વરયામાસ દેવેશમાસ્થિતસ્તપ ઉત્તમમ્ ॥
અતિષ્ઠન્મારુતાહારઃ શતં કિલ સમાઃ પ્રભુઃ આરાધયન્મહાદેવં બહુરૂપમુમાપતિમ્ ॥
તત્ર બ્રહ્મર્ષયશ્ચૈવ સર્વે દેવર્ષયસ્તથા ।
લોકપાલાશ્ચ લોકેશં સાધ્યાશ્ચ વસુભિઃ સહ ॥
આદિત્યાશ્ચૈવ રુદ્રાશ્ચ દિવાકરનિશાકરૌ ।
મારુતો મરુતશ્ચૈવ સાગરાઃ સરિતસ્તથા ॥
અશ્વિનૌ દેવગન્ધર્વાસ્તથા નારદપર્વતૌ ।
વિશ્વાવસુશ્ચ ગન્ધર્વઃ સિદ્ધાશ્ચાપ્સરસાં ગણાઃ ॥
તત્ર રુદ્રો મહાદેવઃ કર્ણિકારમયીં શુભામ્ ।
ધારયાણઃ સ્રજં ભાતિ જ્યોત્સ્નામિવ નિશાકરઃ ॥
તસ્મિન્દિવ્યે વને રમ્યે દેવદેવર્ષિસન્કુલે ।
આસ્થિતઃ પરમં યોગમૃષિઃ પુત્રાર્થમચ્યુતઃ ॥
ન ચાસ્ય હીયતે પ્રાણો ન ગ્લાનિરુપજાયતે ।
ત્રયાણામપિ લોકાનાં તદદ્ભુતમિવાભવત્ ॥
જટાશ્ચ તેજસા તસ્ય વૈશ્વાનરશિખોપમાઃ ।
પ્રજ્વલન્ત્યઃ સ્મ દૃશ્યન્તે યુક્તસ્યામિતતેજસઃ ॥
માર્કણ્ડેયો હિ ભગવાનેતદાખ્યાતવાન્મમ ।
સ દેવચરિતાનીહ કથયામાસ મે તદા ॥
એતા અદ્યાપિ કૃષ્ણસ્ય તપસા તેન દીપિતાઃ ।
અગ્નિવર્ણા જટાસ્તાત પ્રકાશન્તે મહાત્મનઃ ॥
એવંવિધેન તપસા તસ્ય ભક્ત્યા ચ ભારત ।
મહેશ્વરઃ પ્રસન્નાત્મા ચકાર મનસા મતિમ્ ॥
તતસ્તસ્ય મહાદેવો દર્શયામાસ સામ્બિકઃ । ઉવાચ ચૈવં ભગવાંખ્યમ્બકઃ પ્રહસન્નિવ ।
એવંવિધસ્તે તનયો દ્વૈપાયન ભવિષ્યતિ ॥
યથા હ્યગ્નિર્યથા વાયુર્યથા ભૂમિર્યથા જલમ્ ।
યથાઽકારાસ્તથા શુદ્ધો ભવિતા તે સુતો મહાન્ ॥
તદ્ભાવભાવી તદ્બુદ્ધિસ્તદાઽત્મા તદપાશ્રયઃ ।
તેજસાઽવૃત્ય લોકાંસ્ત્રીન્યશઃ પ્રાપ્સ્યતિ તે સુતઃ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0