મહાભારત · અધ્યાય 12.2
સ એવમુક્તસ્તુ તદા નારદો વદતાંવરઃ ।
કથયામાસ તત્સર્વં યથા શપ્તઃ સ સૂતજઃ ॥
નારદ ઉવાચ ।
એવમેતન્મહાબાહો યથા વદસિ ભારત ।
ન કર્ણાર્જુનયોઃ કિઞ્ચિદવિષહ્યં ભવેદ્રણે ॥
ગુહ્યમેતત્તુ દેવાનાં કથયિષ્યામિ તે નૃપ ।
તન્નિબોધ મહાબાહો યથાવૃત્તમિદં પુરા ॥
ક્ષત્રં સ્વર્ગં કથં ગચ્છેચ્છસ્ત્રપૂતમિતિ પ્રભો ।
સન્ઘર્ષજનનસ્તસ્માત્કન્યાગર્ભો વિસર્જિતઃ ॥
સ બાલસ્તેજસા યુક્તઃ સૂતપુત્રત્વમાગતઃ ।
ચકારાઙ્ગિરસાં શ્રેષ્ઠે ધનુર્વેદં ગુરૌ તવ ॥
સ બલં ભીમસેનસ્ય ફલ્ગુનસ્યાસ્ત્રલાઘવમ્ ।
બુદ્ધિં ચ તવ રાજેન્દ્ર યમયોર્વિનયં તથા ॥
સખ્યં ચ વાસુદેવેન બાલ્યે ગાણ્ડીવધન્વનઃ ।
રાજાનામનુરાગં ચ ચિન્તયાનો વ્યદહ્યત ॥
સ સખ્યમગમદ્બાલ્યે રાજ્ઞા દુર્યોધનેન ચ ।
યુષ્માભિર્નિત્યસન્ઘૃષ્ટો દૈવાચ્ચાપિ સ્વભાવતઃ ॥
વિદ્યાધિકમથાલક્ષ્ય ધનુર્વેદે ધનઞ્જયમ્ ।
દ્રોણં રહસ્યુપાગમ્ય કર્ણો વચનમબ્રવીત્ ॥
બ્રહ્માસ્ત્રં વેત્તુમિચ્છામિ સરહસ્યનિવર્તનમ્ ।
અર્જુનેન સમો યુદ્ધે ભવેયમિતિ મે મતિઃ ॥
સમઃ પુત્રેષુ ચ સ્નેહઃ શિષ્યેષુ ચ તવ ધ્રુવમ્ ।
ત્વત્પ્રસાદાન્ન મા બ્રૂયુરકૃતાસ્ત્રં વિચક્ષણાઃ ॥
દ્રોણસ્તથોક્તઃ કર્ણેન સાપેક્ષઃ ફલ્ગુનં પ્રતિ ।
દૌરાત્મ્યં ચૈવ કર્ણસ્ય વિદિત્વા તમુવાચ હ ॥
બ્રહ્માસ્ત્રં બ્રાહ્મણો વિદ્યાદ્યથાવચ્ચરિતવ્રતઃ ।
ક્ષત્રિયો વા તપસ્વી યો નાન્યો વિદ્યાત્કથઞ્ચન ॥
ઇત્યુક્તોઽઙ્ગિરસાં શ્રેષ્ઠમામન્ત્ર્ય પ્રતિપૂજ્ય ચ ।
જગામ સહસા રાજન્મહેન્દ્રં પર્વતં પ્રતિ ॥
સ તુ રામમુપાગમ્ય શિરસાઽભિપ્રણમ્ય ચ ।
બ્રાહ્મણો ભાર્ગવોઽસ્મીતિ ગૌરવેણાભ્યવન્દત ॥
રામસ્તં પ્રતિજગ્રાહ પૃષ્ટ્વા ગોત્રાદિ સર્વશઃ ।
ઉષ્યતાં સ્વાગતં ચેતિ પ્રીતિમાંશ્ચાભવદ્ભૃશમ્ ॥
તત્ર કર્ણસ્ય વસતો મહેન્દ્રે સ્વર્ગસમ્મિતે ।
ગન્ધર્વૈ રાક્ષસૈર્યક્ષૈર્દેવૈશ્ચાસીત્સમાગમઃ ॥
સ તત્રેષ્વસ્ત્રમકરોદ્ભૃગુશ્રેષ્ઠાદ્યથાવિધિ ।
પ્રિયશ્ચાભવદત્યર્થં દેવદાનવરક્ષસામ્ ॥
સ કદાચિત્સમુદ્રાન્તે વિચરન્નાશ્રમાન્તિકે ।
એકઃ ખઙ્ગધનુષ્પાણિઃ પરિચક્રામ સૂતજઃ ॥
સોઽગ્નિહોત્રપ્રસક્તસ્ય કસ્યચિદ્બ્રહ્મવાદિનઃ ।
જઘાનાજ્ઞાનતઃ પાર્થ હોમધેનું યદૃચ્છયા ॥
તદજ્ઞાનકૃતં મત્વા બ્રાહ્મણાય ન્યવેદયત્ ।
કર્ણઃ પ્રસાદયંશ્ચૈનમિદમિત્યબ્રવીદ્વચઃ ॥
અબુદ્ધિપૂર્વં ભગવન્ધેનુરેષા હતા તવ ।
મયા તત્ર પ્રસાદં મે કુરુષ્વેતિ પુનઃ પુનઃ ॥
તં સ વિપ્રોઽબ્રવીત્ક્રુદ્ધો વાચા નિર્ભર્ત્સયન્નિવ ।
દુરાચાર વધાર્હસ્ત્વં ફલં પ્રાપ્સ્યસિ દુર્મતે ॥
યેન વિસ્પર્ધસે નિત્યં યદર્થં ઘટસેઽનિશમ્ ।
યુધ્યતસ્તેન તે પાપ ભૂમિશ્ચક્રં ગ્રસિષ્યતિ ॥
તતશ્ચક્રે મહીગ્રસ્તે મૂર્ધાનં તે વિચેષ્ટતઃ ।
પાતયિષ્યતિ વિક્રમ્ય શત્રુર્ગચ્છ નરાધમ ॥
યથેયં ગૌર્હતા મૂઢ પ્રમત્તસ્ય ત્વયા મમ ।
પ્રમત્તસ્યૈવ મે વાચા શિરસ્તે પાતયિષ્યતિ ॥
શપ્તઃ પ્રસાદયામાસ કર્ણસ્તં દ્વિજસત્તમમ્ ।
ગોભિર્ધનૈશ્ચ રત્નૈશ્ચ સ ચૈનં પુનરબ્રવીત્ ॥
નેદમવ્યાહૃતં કુર્યાદ્બ્રહ્મલોકેઽપિ કેવલમ્ ।
ગચ્છ વા તિષ્ઠ વા યદ્વા કાર્યં યત્તત્સમાચર ॥
ઇત્યુક્તો બ્રાહ્મણેનાથ કર્ણો દૈન્યાદધોમુખઃ ।
રામમભ્યાગમદ્ભીતસ્તદેવ મનસા સ્મરન્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0