મહાભારત · અધ્યાય 10.13

એવમુક્ત્વા કુરુશ્રેષ્ઠં સર્વયાદવનન્દનઃ ।
સર્વાયુધવરોપેતમારુરોહ રથોત્તમમ્ ॥

યુક્તં પરમકામ્ભોજૈસ્તુરગૈર્હેમમાલિભિઃ ।
ઉદિતાદિત્યસઙ્કાશં સર્વરત્નવિભૂષિતમ્ ॥

દક્ષિણે હ્યાવહચ્છૈબ્યઃ સુગ્રીવઃ સવ્યતો ધુરમ્ ।
ણર્ષ્ણિવાહૌ તુ તસ્યાસ્તાં મેઘપુષ્પબલાહકૌ ॥

વિશ્વકર્મકૃતા દિવ્યા રત્નધાતુવિભૂષિતા ।
ઉચ્છ્રિતા ચ રથે તસ્મિન્ધ્વજયષ્ટિરદૃશ્યત ॥

વૈનતેયઃ સ્થિતસ્તસ્યાં પ્રભામણ્ડલરશ્મિવાન્ ॥
તસ્ય સત્યવતઃ કેતુર્ભુજગારિરદૃશ્યત ॥

અથારોહદ્ધૃષીકેશઃ કેતુઃ સર્વધનુષ્મતામ્ ।
અર્જુનઃ સ ચ ધર્માત્મા કુરુરાજો યુધિષ્ઠિરઃ ॥

અશોભેતાં મહાત્માનૌ દાશાર્હમભિતઃ સ્થિતૌ ।
રથસ્થં શાર્ઙ્ગધન્વાનમશ્વિનાવિવ વાસવમ્ ॥

ઉભાવારોપ્ય દાશાર્હઃ સ્યન્દનં લોકપૂજિતમ્ ।
પ્રતોદેન જવોપેતાન્પરમાશ્વાનચોદયત્ ॥

તે હયાઃ સહસોત્પેતુર્ગૃહીત્વા સ્યન્દનોત્તમમ્ ।
આસ્થિતં પાણ્ડવેયાભ્યાં યદૂનામૃષભેણ ચ ॥

વહતાં શાર્ઙ્ગધન્વાનમશ્વાનાં શીઘ્રગામિનામ્ ।
પ્રાદુરાસીન્મહાઞ્શબ્દઃ પક્ષિણાં પતતામિવ ॥

તે સમર્થા મહાબાહું ક્ષણેન ભરતર્ષભ ।
ભીમસેનં મહેષ્વાસમનુસસ્રુઃ સુવેગિતાઃ ॥

ક્રોધદીપ્તં તુ કૌન્તેયં દ્વિષદર્થે સમુદ્યતમ્ ।
નાશક્નુવન્વારયિતું સમેત્યાપિ મહારથાઃ ॥

સ તેષામગ્રતઃ શૂરઃ શ્રીમતાં દૃઢધન્વિનામ્ । યયૌ ભાગીરથીતીરં હરિભિર્ભૃશવેગિતૈઃ ।
યત્ર સ શ્રૂયતે દ્રૌણિઃ પુત્રહન્તા દુરાત્મવાન્ ॥

સ દદર્શ મહાત્માનમુદકાન્તે યશસ્વિનમ્ ।
કૃષ્ણદ્વૈપાયનં વ્યાસમાસીનમૃષિભિઃ સહ ॥

તં ચૈવ ક્રૂરકર્માણં ઘૃતાક્તં કુશચીરિણમ્ ।
રજસા ધ્વસ્તમાસીનં દદર્શ દ્રૌણિમન્તિકે ॥

તમભ્યધાવત્કૌન્તેયઃ પ્રગૃહ્ય સશરં ધનુઃ ।
ભીમસેનો મહાબાહુસ્તિષ્ઠતિષ્ઠેતિ ચાબ્રવીત્ ॥

તં દૃષ્ટ્વા ભીમકર્માણં પ્રગૃહીતશરાસનમ્ । ભ્રાતરૌ પૃષ્ઠતશ્ચાસ્ય જનાર્દનરથે સ્થિતૌ ।
વ્યથિતાત્માઽભવદ્દ્રૌણિઃ પ્રાપ્તં ચેદમમન્યત ॥

સ તદ્દિવ્યમદીનાત્મા પરમાસ્્રમચિન્તયત્ ।
જગ્રાહ ચ શરૈષીકાં દ્રૌણિઃ સવ્યેન પાણિના ॥

સ તામાપદમાસાદ્ય દિવ્યમસ્ત્રમુદૈરયત્ । અમૃષ્યમાણસ્તાઞ્છૂરાન્દિવ્યાયુધધરાન્સ્થિતાન્ ।
અપાણ્ડવાયેતિ રુષા વાચમુત્સૃજ્ય દારુણમ્ ॥

ઇત્યુક્ત્વા રાજશાર્દૂલ દ્રોણપુત્રઃ પ્રતાપવાન્ ।
સર્વલોકપ્રમોહાર્થં તદસ્્રં પ્રમુમોચ હ ॥

તતસ્તસ્યામિષીકાયાં પાવકઃ સમજાયત ।
પ્રધક્ષ્યન્નિવ લોકાંસ્ત્રીન્કાલાન્કયમોપમઃ ॥