મહાભારત · અધ્યાય 1.260

યુષ્માકમપવર્ગાર્થં તી જ્વલનો મયા ।
અગ્નિના ચ તથેત્યેતિજ્ઞાતં મહાત્મના ॥

અગ્નેર્વચનમાજ્ઞાય ધર્મજ્ઞતાં ચ વઃ ।
ભવતાં ચ પરં વીર્યં નાહમિહાગતઃ ॥

ન સન્તાપો હિ વર્ત્થઃ પુત્રકા હૃદિ માં પ્રતિ ।
ઋષીન્વેદ હુતાશો બ્રહ્મ તદ્વિદિતં ચ વઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમાશ્વાસિતાન્પુત્રાન્ભાર્યામાદાય સ દ્વિજઃ ।
મન્દપાલસ્તતો દેશાદન્યં દેશં જગામ હ ॥

ભગવાનાપિ તિગ્માંશુઃ સમિદ્ધઃ ખાણ્ડવં તતઃ ।
દદાહ સહ કૃષ્ણાભ્યાં જનયઞ્જગતો હિતમ્ ॥

વસામેદોવહાઃ કુલ્યાસ્તત્ર પીત્વા ચ પાવકઃ ।
જગામ દર્શયામાસ ચાર્જુનમ્ ॥

તતોઽઞન્તરિક્ષાદ્ભગવાનવતીર્ય પુરન્દરઃ ।
મરુદ્ગણૈર્વૃતઃ પાર્થં કેશવં ચેદમબ્રવીત્ ॥

કૃતં યુવાભ્યાં કર્મેદમમરૈરપિ દુષ્કરમ્ ।
વરં વૃણીતં તુષ્ટોઽસ્મિ દુર્લભં પુરુષેષ્વિહ ॥

પાર્થસ્તુ વરયામાસ શક્રાદસ્ત્રાણિ સર્વશઃ ।
પ્રદાતું તચ્ચ શક્રસ્તુ કાલં ચક્રે મહાદ્યુતિઃ ॥

યદા પ્રસન્નો ભગવાન્મહાદેવો ભવિષ્યતિ ।
તદાતુભ્યં પ્રદાસ્યામિ પાણ્ડવાસ્ત્રાણિ સર્વશઃ ॥

અહમેવ ચ તં કાલં વેત્સ્યામિ કુરુનન્દન ।
તપસા મહતા ચાપિ દાસ્યામિ ભવતોઽપ્યહમ્ ॥

આગ્નેયાનિ ચ સર્વાણિ વાયવ્યાનિ ચ સર્વશઃ ।
મદીયાનિ ચ સર્વાણિ ગ્રહીષ્યસિ ધનઞ્જય ॥

વાસુદેવોઽપિ જગ્રાહ પ્રીતિં પાર્થેન શાશ્વતીમ્ ।
દદૌ સુરપતિશ્ચૈવ વરં કૃષ્ણાય ધીમતે ॥

એવં દત્ત્વા વરં તાભ્યાં સહ દેવૈર્મરુત્પતિઃ ।
હુતાશનમનુજ્ઞાપ્ય જગામત્રિદિવં પ્રભુઃ ॥

પાવકશ્ચ તદા દાવં દગ્ધ્વસમૃગપક્ષિણમ્ ।
અહોભિરેકવિંશદ્ભિર્વિરરાગ્સુતર્પિતઃ ॥

જગ્ધ્વા માંસાનિ પીત્વા ચદાંસિ રુધિરાણિ ચ ।
યુક્તઃ પરમયા પ્રીત્યા તાવુત્વાચ્યુતાર્જુનૌ ॥

યુવાભ્યાં પુરુષાગ્ર્યાભ્યાં તતોઽસ્મિ યથાસુખમ્ ।
અનુજાનામિ વાં વીરૌ ચરતન્ત્ર વાઞ્છિતમ્ ॥

ગાણ્ડિવં ચ ધનુર્દિવ્યમક્ષૌ ચ મહેષુધી ।
કપિધ્વજો રથશ્ચાયં તવ દ મહામતે ॥

અનેન ધનુષા ચૈવ રથેનાને ભારત । વિજેષ્યસિ રણે શત્રૂન્સદેવામાનુષાન્ ॥

એવં તૌ સમનુજ્ઞાતૌ પાવવેમહાત્મના ।
અર્જુનો વાસુદેવશ્ચ દાનવશ્ચયસ્તથા ॥

પરિક્રમ્ય તતઃ સર્વે ત્રયોઽભરતર્ષભ ।
રમણીયે નદીકૂલે સહિતામુપાવિશન્ન્ ॥