ગુહ્યસમાજમણ્ડલવિધિ · ભાગ 2123

તદ્ ઉક્તમ્ ॥
વજ્રાધિપતયઃ સર્વે રાગતત્ત્વાર્થચિન્તકાઃ ।
કુર્વન્તિ રાગજાં બોધિં સર્વસત્ત્વહિતૈષિનિઈં ॥ 375
અતો બોધ્યર્થિકો મન્ત્રી કાયવાક્ચિત્તચેષ્ટિતમ્ ।
કર્મ કુર્યાદ્ વિધાનેન સર્વં તદ્ બોધયે મતમ્ ॥ 376
યથા પ્રવિષ્ટશિષ્યેભ્યો ઽનુશંસાર્થિભ્ય ઇત્ય્ અપિ ।
સમાશ્વાસાં ત્રિસમયમ્ અતો દદ્યાદ્ વિધાનતઃ ॥ 377
દૃષ્ટ્વા પ્રવિષ્ટ્વા પરમં રહસ્યોત્તમમણ્ડલમ્ ।
સર્વપાપૈર્ વિનિર્મુક્તા ભવન્તો ઽદ્યૈવ સુસ્થિતાઃ ॥ 378
ન ભૂયો મરણં વો ઽસ્તિ યાનાદ્ અસ્માન્ મહાસુખાત્ ।
અધૃષ્યાશ્ ચાપ્ય્ અબદ્ધાશ્ ચ રમધ્વમ્ અકુતોભયાઃ ॥ 379
નિવૃત્તં ભવદુઃખં વો ઽત્યન્તભવશુદ્ધયે ।
સંભૂતાઃ શાસિનામ્ અગ્રા અત્યન્તભવસિદ્ધયે ॥ 380
અયં વઃ સતતં રક્ષ્યઃ સિદ્ધઃ સમયસંવરઃ ।
સર્વબુદ્ધૈઃ સમં પ્રોક્તા આજ્ઞા પરમશાશ્વતી ॥ 381
બોધિચિત્તં ન વૈ ત્યાજ્યં યદ્ વજ્રમ્ ઇતિ મુદ્રયા ।
યસ્યોત્પાદનમાત્રેણ બુદ્ધ એવ ન સંશયઃ ॥ 382
સદ્ધર્મો ન પ્રતિક્ષેપ્યો ન ચ ત્યાજ્યઃ કદાચન ।
અજ્ઞાનાદ્ વાથ મોહાદ્ વા ન વૈ વિવૃણુયાત્ સ તુ ॥ 383
સ્વમ્ આત્માનં પરિત્યાજ્ય તપોભિર્ ન ચ પીડયેત્ ।
યથાસુખં સુખં ધાર્યં સંબુદ્ધો ઽયમ્ અનાગતઃ ॥ 384
વજ્રં ઘણ્ટા ચ મુદ્રા ચ ન વૈ ત્યાજ્યા કદાચન ।
અચાર્યો નાવમન્તવ્યઃ સર્વબુદ્ધસમો હ્ય્ અસૌ ॥ 385
યો વાવમન્યેતાચાર્યં સર્વબુદ્ધસમં ગુરુમ્ ।
સર્વબુદ્ધાપમાનેન સ નિત્યં દુઃખં આપ્નુયાત્ ॥ 386
જ્વરૈર્ ગરૈર્ વિષૈર્ રોગૈર્ ડાકિન્યુપદ્રવૈર્ ગ્રહૈઃ ।
વિઘ્નૈર્ વિનાયકૈર્ ઘોરૈર્ મારિતો નરકં વ્રજેત્ ॥ 387
તસ્માત્ સર્વપ્રયત્નેન વજ્રાચાર્યં મહાગુરુમ્ ।
પ્રચ્છન્નવરકલ્યાણં નાવમન્યેત્ કદાચન ॥ 388
અનુરૂપં ચ તે દેયં ગુરુભક્તં સદક્ષિણમ્ ।
તતો જ્વરાદયસ્ તાપા ન ભૂયઃ પ્રભવન્તિ હિ ॥ 389
નિત્યં સ્વસમયઃ સાધ્યો નિત્યં પૂજ્યાસ્ તથાગતાઃ ।
નિત્યં ચ ગુરવે દેયં સર્વબુદ્ધસમો હ્ય્ અસૌ ॥ 390
તદ્દાનાત્ પુણ્યસંભારઃ સંભારાદ્ બોધિર્ ઉત્તમા ।286
દત્તે ઽસ્મૈ સર્વબુદ્ધેભ્યો દત્તં ભવતિ શાશ્વતમ્ ॥ 391
અદ્ય વઃ સફલં જન્મ યદ્ અસ્મિન્ સુપ્રતિષ્ઠિતાઃ ।
સમાઃ સમયદેવાનાં ભવિતા સ્થ ન સંશયઃ ॥ 392
અદ્યાભિષિક્તા આયુષ્મન્તઃ સર્વબુદ્ધૈઃ સવજ્રિભિઃ ।
ત્રૈધાતુકમહારાજ્યં રાજાધિપતયઃ સ્થિરાઃ । 393
અદ્ય મારાન્ વિનિર્જિત્ય પ્રવિષ્ટાઃ પરમં પુરમ્ ।

પ્રાપ્તમ્ અદ્યૈવ બુદ્ધત્વં ભવદ્ભિર્ નાત્ર સંશયઃ ॥ 394
ઇતિ કુરુત મનઃ પ્રસાદવજ્રં સ્વસમયમ્ અક્ષયસૌખદં ભજધ્વમ્ ।
જગતિ લઘુ સુખે ઽદ્ય વજ્રસત્ત્વપ્રતિસમશાશ્વતતામ્ ગતા ભવન્તઃ ॥ 395
પ્રણિપત્ય ગુરોઃ પદૌ શિષ્યાઃ સદ્ભક્તિવત્સલાઃ ।
બ્રૂયુર્ એવં કરિષ્યામો યથાજ્ઞાપયસે વિભો ॥ 396
સત્ય્ એવ સંભવે તેષાં પ્રત્યેકં વામપાણિના ।
સવ્યાઙ્ગુષ્ઠકમ્ આગૃહ્ય શાન્તિં કુર્યાદ્ વિધાનતઃ ॥ 397
ત્રિસપ્તાહુતિમ્ એકાં વા રાજ્ઞો વા ભૂપતેર્ અથ ।
દિક્પાલસ્વાત્મશાન્તૌ ચ હુત્વા યાચેત દક્ષિણામ્ ॥ 398
સર્વસત્ત્વાર્થકર્ત્તવ્યે શ્રુતાદૌ વા પ્રતિ પ્રતિ ।
ભૂગજાદિસુવર્ણાદૌ સ્વસિદ્ધૌ વા સહાયતામ્ ॥ 399
સંગૃહ્ય યત્ તદ્ ઉત્સૃષ્ટં સંતોષ્ય દત્તદક્ષિણાન્ ।
સર્વાહારવિહારૈસ્ તૈઃ સ્વપરૈશ્ ચક્રમ્ અર્ચયેત્ ॥ 400
સંગૃહ્ય યોગ્યસચ્છિષ્યાન્ વિચિત્રપરમાયુભિઃ ।
સંતર્પ્ય ચોપસંહૃત્ય મુઃ-કારાન્તૈશ્ ચ ત્ર્યક્ષરૈઃ ॥ 401
આકારેત્યાદિમન્ત્રેણ શૂન્યં તચ્ ચક્રમ્ ઉત્તમમ્ ।
દત્ત્વાર્થિને રજઃ સ્તોકં મહત્ તોયે રજઃ સૃજેત્ ॥ 402
ગર્ત્તાપૂરે પ્રતિષ્ઠાયાં હોમે ચક્રે ચ યદ્ ધનમ્ ।
આચાર્યસ્યૈવ તત્ સર્વમ્ ઇત્ય્ આહ વરવજ્રધૃક્ ॥ 403
ઇત્યાદિકર્મિકસ્યાયમ્ ઉક્તશ્ ચક્રવિધિઃ સ્ફુટઃ ।
જ્ઞાનાવેશસુલબ્ધસ્ય ત્વ્ આવેશેનૈવ કથ્યતે ॥ 404
દ્વાદશાબ્દે સમાવેશ્ય સંપૂજ્ય બાલબાલિકે ।
તાભ્યાં યદ્ રચયેચ્ ચક્રં ચિત્તવાક્કાયિકં મતમ્ ॥ 405
ચિત્તે ત્વ્ અક્ષોભ્યમામક્યોર્ આદેશઃ સમુદાહૃતઃ ।
પાણ્ડરામિતયોર્ વાચિ કાયે શાશ્વતલોચને ॥ 406
ચિત્તવાક્કાયસંસ્તોભાદ્ રચનાત્ ત્વ્ ઇયમ્ અદ્ભુતા ।
ચિત્તસ્તોભાત્ પરિજ્ઞાનં વાક્સ્તોભાન્ મન્ત્રભાષણમ્ ॥ 407
કાયસ્તોભાચ્ ચ ખેસ્થાનં સ્તોભાવેશે વિધિસ્ ત્વ્ અયમ્ ।
આચાર્યશિષ્યસેકો ઽત્ર પ્રાઙ્ન્યાયેનૈવ સંસ્થિતઃ ॥ 408
પ્રાપ્તજ્ઞાનવશીકુર્યાચ્ ચેતસૈવ ત્રિચક્રકમ્ ।
તદધિષ્ઠાનતશ્ ચક્રં દૃશ્યતે સ્વપરૈર્ યતઃ ॥ 409
પ્રવેશો ઽત્રાભ્યનુજ્ઞતઃ સ્પષ્ટસ્વપ્નવદ્ ઇષ્યતે ।
યતસ્ તેનોત્તમો જ્ઞેયશ્ ચિત્તમૂર્તિદૃઢત્વતઃ ॥ 410
ત્રિયોગાનામ્ અપિ પ્રાગ્વદ્ વિધિર્ વાક્કાયચક્રયોઃ ।
તત્સ્થાને ઽક્ષોભ્યચિહ્નં સ્યાદ્ વાક્કાયગુહ્યશુદ્ધયે ॥ 411
જ્ઞાનાદિકર્મિસંવેશિસંપ્રાપ્તવશિનામ્ અપિ ।
ચેતસૈવ વિધિઃ સર્વસ્ તદ્ધીનો નૈવ સિધ્યતિ ॥ 412
વજ્રાચાર્યાગ્રશિષ્યાણાં નિષ્યન્દાદિરતાત્મનામ્ ।
મનસોક્તો વિધિઃ શ્રેષ્ઠો વાઙ્માત્રેણાત્ર કિં ભવેત્ ॥ 413
વૃત્તમાત્રાન્ ન બુદ્ધત્વં શ્રુતમાત્રાચ્ ચ નો ભવેત્ ।

ચિન્તયાપિ ન યાવચ્ ચ ભાવનાતો નિરુચ્યતે ॥ 413
યદ્ આહ ॥
અલં બહુવિસર્પિણ્યા કથયા મન્ત્રવાદિનામ્ ।
ચેતઃ સાધ્યં વિશેષેણ ચિત્તાત્ સંબોધિસમ્ભવઃ ॥ 414
યદ્ ઉક્તમ્ ॥
યત્ ફલં બોધિચિત્તં તદ્ બુદ્ધજ્ઞાનમ્ અનુત્તરમ્ ।
વજ્રસત્ત્વમયં તસ્ય ધર્મસંભોગનિર્મિતમ્ ॥ 415
પ્રાકૃતકલ્પનાવૃત્તેર્ નાન્યદ્ દુઃખં ભવાત્મકમ્ ।
સાક્ષાદ્ અસ્ય વિરોધ્ય્ એવં પ્રજ્ઞોપાયાત્મ [...] 416