દેવી ભાગવત પુરાણ · અધ્યાય 12.5
શ્રીગાયત્રીસ્તોત્રવર્ણનમ્
નારદ ઉવાવ
ભક્તાનુકમ્પિન્ સર્વજ્ઞ હૃદયં પાપનાશનમ્ ।
ગાયત્ર્યાઃ કથિતં તસ્માદ્ગાયત્ર્યાઃ સ્તોત્રમીરય
શ્રીનારાયણ ઉવાચ
આદિશક્તે જગન્માતર્ભક્તાનુગ્રહકારિણિ ।
સર્વત્ર વ્યાપિકેઽનન્તે શ્રીસન્ધ્યે તે નમોઽસ્તુ તે
ત્વમેવ સન્ધ્યા ગાયત્રી સાવિત્રી ચ સરસ્વતી ।
બાહ્મી ચ વૈષ્ણવી રૌદ્રી રક્તા શ્વેતા સિતેતરા
પ્રાતર્બાલા ચ મધ્યાહ્ને યૌવનસ્થા ભવેત્પુનઃ ।
વૃદ્ધા સાયં ભગવતી ચિન્ત્યતે મુનિભિઃ સદા
હંસસ્થા ગરુડારૂઢા તથા વૃષભવાહિની ।
ઋગ્વેદાધ્યાયિની ભૂમૌ દૃશ્યતે યા તપસ્વિભિઃ
યજુર્વેદં પઠન્તી ચ અન્તરિક્ષે વિરાજતે ।
સા સામગાપિ સર્વેષુ ભ્રામ્યમાણા તથા ભુવિ
રુદ્રલોકં ગતા ત્વં હિ વિષ્ણુલોકનિવાસિની ।
ત્વમેવ બ્રહ્મણો લોકેઽમર્ત્યાનુગ્રહકારિણી
॥
સપ્તર્ષિપ્રીતિજનની માયા બહુવરપ્રદા ।
શિવયોઃ કરનેત્રોત્થા હ્યશ્રુસ્વેદસમુદ્ભવા
આનન્દજનની દુર્ગા દશધા પરિપઢ્યતે ।
વરેણ્યા વરદા ચૈવ વરિષ્ઠા વરવર્ણિની
ગરિષ્ઠા ચ વરાર્હા ચ વરારોહા ચ સપ્તમી ।
નીલગઙ્ગા તથા સન્ધ્યા સર્વદા ભોગમોક્ષદા
ભાગીરથી મર્ત્યલોકે પાતાલે ભોગવત્યપિ ।
ત્રિલોકવાહિની દેવી સ્થાનત્રયનિવાસિની
ભૂર્લોકસ્થા ત્વમેવાસિ ધરિત્રી લોકધારિણી ।
ભુવો લોકે વાયુશક્તિઃ સ્વર્લોકે તેજસાં નિધિઃ
મહર્લોકે મહાસિદ્ધિર્જનલોકે જનેત્યપિ ।
તપસ્વિની તપોલોકે સત્યલોકે તુ સત્યવાક્
કમલા વિષ્ણુલોકે ચ ગાયત્રી બ્રહ્મલોકદા ।
રુદ્રલોકે સ્થિતા ગૌરી હરાર્ધાઙ્ગનિવાસિની । ૧૪ ॥
અહમો મહતશ્ચૈવ પ્રકૃતિસ્ત્વં હિ ગીયસે ।
સામ્યાવસ્થાત્મિકા ત્વં હિ શબલબ્રહ્મરૂપિણી
તતઃ પરા પરા શક્તિઃ પરમા ત્વં હિ ગીયસે ।
ઇચ્છાશક્તિઃ ક્રિયાશક્તિર્જ્ઞાનશક્તિસ્ત્રિશક્તિદા
ગઙ્ગા ચ યમુના ચૈવ વિપાશા ચ સરસ્વતી ।
સરયૂર્દેવિકા સિન્ધુર્નર્મદૈરાવતી તથા
ગોદાવરી શતદ્રૂશ્ચ કાવેરી દેવલોકગા ।
કૌશિકી ચન્દ્રભાગા ચ વિતસ્તા ચ સરસ્વતી
ગણ્ડકી તાપિની તોયા ગોમતી વેત્રવત્યપિ ।
ઇડા ચ પિઙ્ગલા ચૈવ સુષુમ્ણા ચ તૃતીયકા
ગાન્ધારી હસ્તિજિહ્વા ચ પૂષાપૂષા તથૈવ ચ ।
અલમ્બુષા કુહૂશ્ચૈવ શઙ્ખિની પ્રાણવાહિની
નાડી ચ ત્વં શરીરસ્થા ગીયસે પ્રાક્તનૈર્બુધૈઃ ।
હૃત્પદ્મસ્થા પ્રાણશક્તિઃ કણ્ઠસ્થા સ્વપ્નનાયિકા
તાલુસ્થા ત્વં સદાધારા બિન્દુસ્થા બિન્દુમાલિની ।
મૂલે તુ કુણ્ડલીશક્તિર્વ્યાપિની કેશમૂલગા
શિખામધ્યાસના ત્વં હિ શિખાગ્રે તુ મનોન્મની ।
કિમન્યદ્બહુનોક્તેન યત્કિઞ્ચિજ્જગતીત્રયે
તત્સર્વં ત્વં મહાદેવિ શ્રિયે સન્ધ્યે નમોઽસ્તુ તે ।
ઇતીદં કીર્તિતં સ્તોત્રં સન્ધ્યાયાં બહુપુણ્યદમ્
મહાપાપપ્રશમનં મહાસિદ્ધિવિધાયકમ્ ।
ય ઇદં કીર્તયેત્સ્તોત્રં સન્ધ્યાકાલે સમાહિતઃ
અપુત્રઃ પ્રાપ્નુયાત્યુત્રં ધનાર્થી ધનમાપ્નુયાત્ ।
સર્વતીર્થતપોદાનયજ્ઞયોગફલં લભેત્
ભોગાન્ભુક્ત્વા ચિરં કાલમન્તે મોક્ષમવાપ્નુયાત્ ।
તપસ્વિભિઃ કૃતં સ્તોત્રં સ્નાનકાલે તુ યઃ પઠેત્
યત્ર કુત્ર જલે મગ્નઃ સન્ધ્યામજ્જનજં ફલમ્ ।
લભતે નાત્ર સન્દેહઃ સત્યં સત્યં ચ નારદ
શૃણુયાદ્યોઽપિ તદ્ભક્ત્યા સ તુ પાપાત્પ્રમુચ્યતે ।
પીયૂષસદૃશં વાક્યં સન્ધ્યોક્તં નારદેરિતમ્
ઇતિ શ્રીમદ્દેવીભાગવતે મહાપુરાણેઽષ્ટાદશસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં દ્વાદશસ્કન્ધે શ્રીગાયત્રીસ્તોત્રવર્ણનં નામ પઞ્ચમોઽધ્યાયઃ
મૂળ પાઠ: devībhāgavatapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0