ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 93

બલદેવઃ :
એકાદશે વિશ્વ-રૂપં વિલોક્ય ત્રસ્ત-ધીઃ સ્તુવન્ ।
દર્શયિત્વા સ્વકં રૂપં હરિણા હર્ષિતો ઽર્જુનઃ ॥
પૂર્વત્ર અહમ્ આત્મા ગુડાકેશ સર્વ-ભૂતાશય-સ્થિતઃ ઇતિ વિભૂતિ-કથનોપક્રમે વિષ્ટભ્યાહમ્ ઇદં કૃત્સ્નમ્ ઇતિ તદ્-ઉપસંહારે ચ નિખિલ-વિભૂત્ય્-આશ્રયો મહત્-સ્રષ્ટા પુરુષઃ સ્વસ્ય કૃષ્ણસ્યાવતારઃ, સ તુ મહત્-સ્રષ્ટાદિ-સર્વાવતારીતિ તન્-મુખાત્ પ્રતીત્ય સખ્યાનન્દ-સિન્ધુ-નિમગ્નો ઽર્જુનસ્ તત્-પુરુષ-રૂપં દિદૃક્ષુઃ કૃષ્ણોક્તમ્ અનુવદતિ મદ્ ઇતિ । મદ્-અનુગ્રહાયાધ્યાત્મ-સંજ્ઞિતમ્ વિભૂતિ-વિષયકં યદ્ વચસ્ ત્વયોક્તં તેન મમ મોહઃ કથં વિદ્યામ્ ઇત્ય્-આદ્ય્-ઉક્તો વિગતો નષ્ટઃ । અધ્યાત્મમ્ આત્મનિ પરમાત્મનિ ત્વયિ યા વિભૂતિ-લક્ષણા સંજ્ઞા સા
જાતા । યસ્ય તદ્-વચઃ વિભક્ત્ય્-અર્થે ઽવ્યયીભાવઃ । પરમં ગુહ્યમ્ અતિરહસ્યં ત્વદ્-અન્યાગમ્યમ્ ઇત્ય્ અર્થઃ

ભ્ગ્ 11.2
ભવાપ્યયૌ હિ ભૂતાનાં શ્રુતૌ વિસ્તરશો મયા ।
ત્વત્તઃ કમલ-પત્રાક્ષ માહાત્મ્યમ્ અપિ ચાવ્યયમ્