ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 87

વિશ્વનાથઃ : એતચ્ ચ કેવલં મદ્-અનુગ્રહાતિશયેનૈવ વેદ્યં નાન્યથેત્ય્ આહ ન મે ઇતિ । મમ પ્રભવં પ્રકૃષ્ટં સર્વં વિલક્ષણં ભવં દેવક્યાં જન્મ દેવ-ગણા ન જાનન્તિ, તે વિષયાવિષ્ટત્વાન્ ન જાનન્તુ । ઋષયસ્ તુ જાનીયુસ્ તત્રાહ ન મહર્ષયો ઽપિ । તત્ર હેતુઃ અહમ્ આદિઃ કારણં સર્વશઃ સર્વૈર્ એવ પ્રકારૈઃ । ન હિ પિતુર્ જન્મ-તત્ત્વં પુત્રા જાનન્તીતિ ભાવઃ । ન હિ તે ભગવન્ વ્યક્તિં વિદુર્ દેવા ન દાનવા [ગીતા 10.14] ઇત્ય્ અગ્રિમાનુવાદાદ્ અત્ર પ્રભવ-શબ્દસ્યાન્યાર્થતા ન કલ્પ્યા