ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 84

બલદેવઃ :
સપ્તમાદૌ નિજૈશ્વર્યં ભક્તિ-હેતું યદ્ ઈરિતમ્ ।
વિભૂતિ-કથનેનાત્ર દશમે તત્ પ્રપુષ્યતે ॥
પૂર્વ-પૂર્વત્ર સ્વૈશ્વર્ય-નિરૂપણ-સંભિન્ના સપરિકરા સ્વ-ભક્તિર્ ઉપદિષ્ટા । ઇદાનીં તસ્યા ઉત્પત્તયે વિવૃદ્ધયે ચ સ્વાસાધરણીઃ પ્રાક્ સંક્ષિપ્યોક્તાઃ સ્વ-વિભૂતિ-વિસ્તરેણ વર્ણયિષ્યન્ ભગવાન્ ઉવાચ ભૂય ઇતિ । હે મહાબાહો ! ભૂય એવ પુનર્ અપિ મે પરમં વચઃ શૃણુ । શૃણ્વન્તં પ્રતિ શૃણ્વ્ ઇત્ય્ ઉક્તિર્ ઉપદેશ્યે ઽર્થે સમવધાનાય । પરમં શ્રીમત્ મદ્-દિવ્ય-વિભૂતિ-વિષયકં યદ્ વચસ્ તે તુભ્યમ્ અહં હિત-કામ્યયા વક્ષ્યામિ । ક્રિયાર્થોપપદ ઇત્ય્ આદિ સૂત્રાચ્ ચતુર્થી । વિજ્ઞમ્ અપિ ત્વાં વિસ્મિતં કર્તુમ્ ઇત્ય્ અર્થઃ । હિત-કામ્યયા મદ્-ભક્ત્ય્-ઉત્પત્તિ-તદ્-વૃદ્ધિ-રૂપ-ત્વત્-કલ્યાણ-વાઞ્છા । તે કીદૃશાયેત્ય્ આહ પ્રીયમાણાયેતિ પીયૂષ-પાનાદ્
ઇવ મદ્-વાક્યાત્ પ્રીતિં વિન્દતે

ભ્ગ્ 10.2
ન મે વિદુઃ સુર-ગણાઃ પ્રભવં ન મહર્ષયઃ
અહમ્ આદિર્ હિ દેવાનાં મહર્ષીણાં ચ સર્વશઃ