ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 27

મધુસૂદનઃ : નનુ નાહં કંચિદ્ અપિ પ્રતારયામિ કિં પુનસ્ ત્વામ્ અતિપ્રિયમ્ । ત્વં તુ કિં મે પ્રતારણા-ચિહ્નં પશ્યસીતિ ચેત્ તત્રાહ વ્યામિશ્રેણેતિ । તવ વચનં વ્યામિશ્રં ન ભવત્ય્ એવ મમ ત્વ્ એકાધિકારિકત્વ-ભિન્નાધિકારિકત્વ-સન્દેહાદ્ વ્યામિશ્રં સઙ્કીર્ણાર્થમ્ ઇવ તે યદ્ વાક્યં માં પ્રતિ જ્ઞાન-કર્મ-નિષ્ઠા-દ્વય-પ્રતિપાદકં ત્વં મે મમ મન્દ-બુદ્ધેર્ વાક્ય-તાત્પર્યાપરિજ્ઞાનાદ્ બુદ્ધિમ્ અન્તઃકરણં મોહયસીવ ભ્રાન્ત્યા યોજયસીવ । પરમ-કારુણિકત્વાત્ ત્વં ન મોહયસ્ય્ એવ મમ તુ સ્વાશય-દોષાન્ મોહો ભવતીતીવશ-શબ્દાર્થઃ । એકાધિકારિત્વે વિરુદ્ધયોઃ સમુચ્ચયાનુપપત્તેર્ એકાર્થત્વાભાવેન
ચ વિકલ્પાનુપપત્તેઃ પ્રાગ્-ઉક્તેર્ યદ્ય્ અધિકારિ-ભેદં મન્યસે તદૈકં માં પ્રતિ વિરુદ્ધયોર્ નિષ્ઠયોર્ ઉપદેશઆયોગાત્ તજ્ જ્ઞાનં વા કર્મ વૈકમ્ એવાધિકારં મે નિશ્ચિત્ય વદ । યેનાધિકાર-નિશ્ચય-પુરઃસરમ્ ઉક્તેન ત્વયા મયા ચાનુષ્ઠિતેન જ્ઞાનેન કર્મણા વૈકેન શ્રેયો મોક્ષમ્ અહમ્ આપ્નુયાં પ્રાપ્તું યોગ્યઃ સ્યામ્ ।
એવં જ્ઞાન-કર્મ-નિષ્ઠયોર્ એકાધિકારિત્વે વિકલ્પ-સમુચ્ચયયોર્ અસમ્ભવાદ્ અધિકારિ-ભેદ-જ્ઞાનાયાર્જુનસ્ય પ્રશ્ન ઇતિ સ્થિતમ્ ।
ઇહેતરેષાં કુમતં સમસ્તં
શ્રુતિ-સ્મૃતિ-ન્યાય-બલાન્ નિરસ્તમ્ ।
પુનઃ પુનર્ ભાષ્ય-કૃતાતિયત્નાદ્
અતો ન તત્ કર્તુમ્ અહં પ્રવૃત્તઃ ॥
ભાષ્ય-કાર-મત-સાર-દર્શિના
ગ્રન્થ-માત્રમ્ ઇહ યોજ્યતે મયા ।
આશયો ભગવતઃ પ્રકાશ્યતે
કેવલં સ્વ-વચસો વિશુદ્ધયે