ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 22

શ્રીધરઃ :
સાઙ્ખ્યે યોગે ચ વૈષમ્યં મત્વા મુગ્ધાય જિષ્ણવે ।
તયોર્ ભેદ-નિરાસાય કર્મ-યોગે ઉદીર્યતે ॥
એવં તાવદ્ અશોચ્યાન્ અન્વશોચસ્ ત્વમ્ [ગીતા 2.11] ઇત્ય્ આદિના પ્રથમં મોક્ષ-સાધનત્વેન દેહાત્મ-વિવેક-બુદ્ધિર્ ઉક્તા । તદ્-અનન્તરમ્ એષા તે ઽભિહિતા સાઙ્ખ્યે બુદ્ધિર્ યોગે ત્વ્ ઇમાં શૃણુ [ગીતા 2.39] ઇત્ય્ આદિના કર્મ ચોક્તમ્ । ન ચ તયોર્ ગુણ-પ્રધાન-ભાવઃ સ્પષ્ટં દર્શિતઃ । તત્ર બુદ્ધિ-યુક્તસ્ય સ્થિત-પ્રજ્ઞસ્ય નિષ્કામત્વ-નિયતેન્દ્રિયત્વ-નિરહઙ્કારત્વાદ્ય્-અભિધાનાદ્ એષા બ્રાહ્મી સ્થિતિઃ પાર્થ [ગીતા 2.72] ઇતિ સપ્રશંસમ્ ઉપસંહારાચ્ ચ બુદ્ધિ-કર્મણોર્ મધ્યે બુદ્ધેઃ શ્રેષ્ઠત્વં ભગવતો ઽભિપ્રેતં મન્વાનો ઽર્જુન ઉવાચ જ્યાયસી ચેદ્ ઇતિ । કર્મણઃ સકાશાત્ મોક્ષાન્તરઙ્ગત્વેન બુદ્ધિર્ જ્યાયસી અધિકતરા શ્રેષ્ઠા
ચેત્ તવ સંમતા તર્હિ કિમ્ અર્થં તસ્માદ્ યુધ્યસ્વેતિ તસ્માદ્ ઉત્તિષ્ટેતિ ચ વારં વારં વદન્ ઘોરે હિંસાત્મકે કર્મણિ માં નિયોજયસિ પ્રવર્તયસિ