ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 129

વંશી-વિભૂષિત-કરાન્ નવ-નીરદાભાત્
પીતામ્બરાદ્ અરુણ-બિમ્બ-ફલાધરોષ્ઠાત્ ।
પૂર્ણેન્દુ-સુન્દર-મુખાદ્ અરવિન્દ-નેત્રાત્
કૃષ્ણાત્ પરં કિમ્ અપિ તત્ત્વમ્ અહં ન જાને

સદા સદાનન્દ-પદે નિમગ્નં મનો મનોભાવમ્ અપાકરોતિ ।
ગતાગતાયાસમ્ અપાસ્ય સદ્યઃ પરાપરાતીતમ્ ઉપૈતિ તત્ત્વમ્

શૈવાઃ સૌરાશ્ ચ ગાણેશા વૈષ્ણવાઃ શક્તિ-પૂજકાઃ ।
ભવન્તિ યન્-મયાઃ સર્વે સો ઽહમ્ અસ્મિ પરઃ શિવઃ

પ્રમાણતો ઽપિ નિર્ણીયં કૃષ્ણ-માહાત્મ્યમ્ અદ્ભુતમ્ ।
ન શક્નુવન્તિ યે સોઢું તે મૂઢા નિરયં ગતાઃ

ઇતિ શ્રીમત્-પરમહંસ-પરિવ્રાજકાચાર્ય-શ્રી-વિશ્વેશ્વર-સરસ્વતી-પાદ-શિષ્ય-શ્રી-મધુસૂદન-સરસ્વતી-વિરચિતાયાં શ્રીમદ્-ભગવદ્-ગીતા-ગૂઢાર્થ-દીપિકાયામ્ પુરુષોત્તમ્-યોગો નામ ષોડશો ઽધ્યાયઃ

વિશ્વનાથઃ : અધ્યાયાર્થમ્ ઉપસંહરતિ ઇતીતિ । વિંશત્યા શ્લોકૈર્ એભિર્ અતિરહસ્યં શાસ્ત્રમ્ એવ સમ્પૂર્ણં મયોક્તમ્

જડ-ચૈતન્ય-વર્ગાણાં વિવૃતં કુર્વતા કૃતમ્ ।
કૃષ્ણ એવ મહોત્કર્ષ ઇત્ય્ અધ્યાયાર્થ ઈરિતઃ ॥
ઇતિ સારાર્થ-વર્ષિણ્યાં હર્ષિણ્યાં ભક્ત-ચેતસામ્ ।
ગીતાસ્વ્ અયં પઞ્ચદશઃ સઙ્ગતઃ સઙ્ગતઃ સતામ્ ॥

બલદેવઃ : અથૈતદ્ અપાત્રેષ્વ્ અપ્રકાશ્યમ્ ઇતિ ભાવેનાહ ઇતીતિ । ઇત્ય્ એવં સંક્ષેપ-રૂપં પુરુષોત્તમત્વ-નિરૂપકમ્ ઇદં ત્રિશ્લોકી-શાસ્ત્રં તુભ્યં પરમ-ભક્તાય મયોક્તમ્ । હે અનઘ, ત્વઆપ્ય્ અપાત્રેષુ નૈતત્ પ્રકાશ્યમ્ ઇતિ ભાવઃ । એતદ્ બુદ્ધ્વા બુદ્ધિમાન્ પરોક્ષ-જ્ઞાની સ્યાત્ । કૃતકૃત્યો ઽપરોક્ષ-જ્ઞાની ચેતિ પુરુષોત્તમત્વ-જ્ઞાનમ્ અભ્યર્ચ્યતે

બદ્ધાન્ મુક્તાચ્ ચ યઃ પુંસો ભિન્નસ્ તદ્-ભૃત્ તદ્-ઉત્તમઃ ।
સ પુમાન્ હરિર્ એવેતિ પ્રાપ્તં પઞ્ચદશાદ્ અતઃ ॥
ઇતિ શ્રીમદ્-ભગવદ્-ગીતોપનિષદ્-ભાષ્યે પઞ્ચદશો ઽધ્યાયઃ