ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 119

મધુસૂદનઃ : તસ્યાઃ સિદ્ધૈર્ ઐકાન્તિકત્વં દર્શયતિ ઇદં ઇતિ । ઇદં યથોક્તમ્ જ્ઞાનં જ્ઞાન-સાધનમ્ ઉપાશ્રિત્યાનુષ્ઠાય મમ પરમેશ્વરસ્ય સાધર્મ્યં મદ્-રૂપતામ્ અત્યન્તાભેદેનાગતાઃ પ્રાપ્તાઃ સન્તઃ સર્ગે ઽપિ હિરણ્યગર્ભાદિષૂત્પદ્યમાનેષ્વ્ અપિ નોપજાયન્તે । પ્રલયે બ્રહ્મણો ઽપિ વિનાશ-કાલે ન વ્યથન્તિ ચ વ્યથન્તે ન ચ લીયન્ત ઇત્ય્ અર્થઃ ॥14.2॥
વિશ્વનાથઃ : સાધર્મ્યં સારૂપ્ય-લક્ષણાં મુક્તિં । ન વ્યથન્તિ ન વ્યથન્તે