ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 104

મધુસૂદનઃ -
વિશ્વનાથઃ --- તત્ર મદ્-ભક્તાઃ શ્રેષ્ઠા ઇત્ય્ આહ મયિ શ્યામસુન્દરાકારે મમ આવેશ્યાવિષ્ટં કૃત્વા નિત્ય-યુક્તા મન્-નિત્ય-યોગ-કાઙ્ક્ષિણઃ પરયા ગુણાતીતયા શ્રદ્ધયા । યદ્ ઉક્તં -
સાત્ત્વિક્ય્ આધ્યાત્મિકી શ્રદ્ધા કર્મ-શ્રદ્ધા તુ રાજસી ।
તામસ્ય્ અધર્મે યા શ્રદ્ધા મત્-સેવાયાં તુ નિર્ગુણા ॥ [ભ્પ્ 11.25.27] ઇતિ ।
તે મે મદીયા અનન્ય-ભક્તા યુક્તતમા યોગ-વિત્તમા ઇત્ય્ અર્થઃ । તેનાનન્ય-ભક્તેભ્યો ન્યૂના અન્યે જ્ઞાન-કર્માદિ-મિશ્ર-ભક્તિમન્તો યોગ-વિત્તરા ઇત્ય્ અર્થો ઽભિવ્યઞ્જિતો ભવતિ । તતશ્ ચ જ્ઞાનાદ્ ભક્તિઃ શ્રેષ્ઠા ભક્તાવ્ અપ્ય્ અનન્ય-ભક્તિઃ શ્રેષ્ઠેત્ય્ ઉપપાદિતમ્