અથર્વવેદ · અધ્યાય 4.17
ઈશાણાં ત્વા ભેષજાનામુજ્જેષ આ રભામહે ।
ચક્રે સહસ્રવીર્યં સર્વસ્મા ઓષધે ત્વા
સત્યજિતં શપથયાવનીં સહમાનાં પુનઃસરામ્ ।
સર્વાઃ સમહ્વ્યોષધીરિતો નઃ પારયાદિતિ
યા શશાપ શપનેન યાઘં મૂરમાદધે ।
યા રસસ્ય હરણાય જાતમારેભે તોકમત્તુ સા
યાં તે ચક્રુરામે પાત્રે યાં ચક્રુર્નીલલોહિતે ।
આમે માંસે કૃત્યાં યાં ચક્રુસ્તયા કૃત્યાકૃતો જહિ
દૌષ્વપ્ન્યં દૌર્જીવિત્યં રક્ષો અભ્વમરાય્યઃ ।
દુર્ણામ્નીઃ સર્વા દુર્વાચસ્તા અસ્મન્ નાશયામસિ
ક્ષુધામારં તૃષ્ણામારમગોતામનપત્યતામ્ ।
અપામાર્ગ ત્વયા વયં સર્વં તદપ મૃજ્મહે
તૃષ્ણામારં ક્ષુધામારમથો અક્ષપરાજયમ્ ।
અપામાર્ગ ત્વયા વયં સર્વં તદપ મૃજ્મહે
અપામાર્ગ ઓષધીનાં સર્વાસામેક ઇદ્વશી ।
તેન તે મૃજ્મ આસ્થિતમથ ત્વમગદશ્ચર
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0