અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.31
તા વજ્રિણં મન્દિનં સ્તોમ્યં મદ ઇન્દ્રં રથે વહતો હર્યતા હરી ।
પુરૂણ્યસ્મૈ સવનાનિ હર્યત ઇન્દ્રાય સોમા હરયો દધન્વિરે
અરં કામાય હરયો દધન્વિરે સ્થિરાય હિન્વન્ હરયો હરી તુરા ।
અર્વદ્ભિર્યો હરિભિર્જોષમીયતે સો અસ્ય કામં હરિવન્તમાનશે
હરિશ્મશારુર્હરિકેશ આયસસ્તુરસ્પેયે યો હરિપા અવર્ધત ।
અર્વદ્ભિર્યો હરિભિર્વાજિનીવસુરતિ વિશ્વા દુરિતા પારિષદ્ધરી
શ્રુવેવ યસ્ય હરિણી વિપેતતુઃ શિપ્રે વાજાય હરિણી દવિધ્વતઃ ।
પ્ર યત્કૃતે ચમસે મર્મૃજદ્ધરી પીત્વા મદસ્ય હર્યતસ્યાન્ધસઃ
ઉત સ્મ સદ્ન હર્યતસ્ય પસ્ત્યોરત્યો ન વાજં હરિવામચિક્રદત્।
મહી ચિદ્ધિ ધિષણાહર્યદોજસા બૃહદ્વયો દધિષે હર્યતસ્ચિદા ॥૫
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0