અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.30

પ્ર તે મહે વિદથે શંસિષં હરી પ્ર તે વન્વે વનુષો હર્યતં મદમ્ ।
ઘૃતં ન યો હરિભિશ્ચારુ સેચત આ ત્વા વિશન્તુ હરિવર્પસં ગિરઃ

હરિં હિ યોનિમભિ યે સમસ્વરન્ હિન્વન્તો હરી દિવ્યં યથા સદઃ ।
આ યં પૃણન્તિ હરિભિર્ન ધેનવ ઇન્દ્રાય શૂષં હરિવન્તમર્ચત

સો અસ્ય વજ્રો હરિતો ય આયસો હરિર્નિકામો હરિરા ગભસ્ત્યોઃ ।
દ્યુમ્ની સુશિપ્રો હરિમન્યુસાયક ઇન્દ્રે નિ રૂપા હરિતા મિમિક્ષિરે

દિવિ ન કેતુરધિ ધાયિ હર્યતો વિવ્યચદ્વજ્રો હરિતો ન રંહ્યા ।
તુદદહિં હરિશિપ્રો ય આયસઃ સહસ્રશોકા અભવદ્ધરિમ્ભરઃ

ત્વંત્વમહર્યથા ઉપસ્તુતઃ પૂર્વેભિરિન્દ્ર હરિકેશ યજ્વભિઃ ।
ત્વં હર્યસિ તવ વિશ્વમુક્થ્યમસામિ રાધો હરિજાત હર્યતમ્