અષ્ટાવક્ર ગીતા · અધ્યાય 9

કૃતાકૃતે ચ દ્વન્દ્વાનિ કદા શાન્તાનિ કસ્ય વા
એવં જ્ઞાત્વેહ નિર્વેદાદ્ ભવ ત્યાગપરો ઽવ્રતી ॥

કસ્યાપિ તાત ધન્યસ્ય લોકચેષ્ટાવલોકનાત્
જીવિતેચ્છા બુભુક્ષા ચ બુભુત્સોપશમઃ ગતાઃ ॥

અનિત્યં સર્વમ્ એવેદં તાપત્રિતયદૂષિતમ્
અસારં નિન્દિતં હેયમ્ ઇતિ નિશ્ચિત્ય શામ્યતિ ॥

કો ઽસૌ કાલો વયઃ કિં વા યત્ર દ્વન્દ્વાનિ નો નૃણામ્
તાન્ય્ ઉપેક્ષ્ય યથાપ્રાપ્ત વર્તી સિદ્ધિમ્ અવાપ્નુયાત્ ॥

નાના મતં મહર્ષીષાં સાધૂનાં યોગિનાં તથા
દૃષ્ટ્વા નિર્વેદમ્ આપન્નઃ કો ન શામ્યતિ માનવઃ ॥

કૃત્વા મૂર્તિપરિજ્ઞાનં ચૈતન્યસ્ય ન કિં ગુરુઃ
નિર્વેદસમતાયુક્ત્યા યસ્ તારયતિ સંસૃતેઃ ॥

પશ્ય ભૂતવિકારાંસ્ ત્વં ભૂતમાત્રાન્ યથાર્થતઃ
તત્ક્ષણાદ્ બન્ધનિર્મુક્તઃ સ્વરૂપસ્થો ભવિષ્યસિ ॥

વાસના એવ સંસાર ઇતિ સર્વા વિમુઞ્ચ તાઃ
તત્ત્યાગો વાસનાત્યાગાત્ સ્થિતિર્ અદ્ય યથા તથા ॥