108 Buddhist stotras · અધ્યાય 97

વજ્રસત્ત્વં ભુવનવરગુરું સર્વબુદ્ધં ભવન્તં નાનારૂપં જિનેન્દ્રં તિમિરભયહરં નિર્મિતં મેરુશાન્તમ્ ।
ધર્માધારં મુનીનાં જિનગુણશુભદં મણ્ડલં વજ્રધાતું સર્વાનન્દૈકરૂપં પરમસુખમયં દેહિનાં મોક્ષહેતુમ્ ॥

અજ્ઞાનગાઢતિમિરાર્ણવમગ્નસત્ત્વમોહાન્ધકારતમવારણચન્દ્રરશ્મિઃ ।
જ્ઞાનં પ્રકાશ્ય પરિપૂરિતવીર્યધ્યાનં શ્રીવજ્રસત્ત્વમસમં શિરસા નમામિ ॥

યસ્મિન્ સુરાસુરસુરેન્દ્રનરેન્દ્રવૃન્દાસ્ત્વત્પાદપદ્મપતિતા ભ્રમરાઃ શિરોભિઃ ।
તત્સિદ્ધિસાધનપયોધિમહાનિધાનં શ્રીલોકનાથચરણં શરણં પ્રયામિ ॥

બુદ્ધં ત્રૈલોક્યનાથં સુરવરનમિતં પારસંસારતીર્ણં ધીરં ગામ્ભીર્યવન્તં સકલગુણનિધિં ધર્મરાજાભિષિક્તમ્ ।
તૃષ્ણામોહાન્ધકારં કલિકલુષહરં કામલોભાદવન્તં તં વન્દે શાક્યસિંહં પ્રણમિતશિરસા સર્વકાલં નમામિ ॥

હ્રીંકારસંભવં નાથં કરુણાસ્નિગ્ધમાનસમ્ ।
અમોઘપાશનામાનં લોકનાથં નમામ્યહમ્ ॥

મામકી લોચના તારા પદ્મિની જિનધાતવે ।
સર્વબુદ્ધાલયં ચૈત્યં ધર્મધાતું નમામિ તમ્ ॥

નમસ્તારે તુરે વીરે તુત્તારે ભયનાશિનિ ।
તુરે સર્વાતુરે કાલે સ્વાહાકારં નમામ્યહમ્ ॥

સદ્ધર્મપુણ્ડરીકાક્ષં સર્વજ્ઞગુણસાગરમ્ ।
સમન્તભદ્રશાસ્તારં શાક્યસિંહં નમામ્યહમ્ ॥