Shiva Purana · Verses 7.23-2

vāyuruvāca
iti sañchinnabhinnāṃgā devā viṣṇupurogamāḥ

kṣaṇātkaṣṭāṃ daśāmetya tresuḥ stokāvaśeṣitā

trastāṃstānsamare vīrān devānanyāṃśca vai gaṇāḥ

pramathāḥ paramakruddhā vīrabhadrapraṇoditāḥ

pragṛhya ca tathā doṣaṃ nigaḍairāyasairdṛḍhaiḥ

babandhuḥ pāṇipādeṣu kaṃdhareṣūdareṣu ca

tasminnavasare brahmā bhadramadrīndrajānutam

sārathyāllabdhavātsalyaḥ prārthayan praṇato 'bravīt

alaṃ krodhena bhagavannaṣṭāścaite divaukasaḥ

prasīda kṣamyatāṃ sarvaṃ romajaissaha suvrata

evaṃ vijñāpitastena brahmaṇā parameṣṭhinā

śamaṃ jagāma saṃprīto gaṇapastasya gauravāt

devāśca labdhāvasarā devadevasya maṃtriṇaḥ

dhārayanto 'ñjalīnmūrdhni tuṣṭuvurvividhaiḥ stavaiḥ

devā ūcuḥ
namaḥ śivāya śāntāya yajñahantre triśūline // ७.१,२३.

rudrabhadrāya rudrāṇāṃ pataye rudrabhūtaye

kālāgnirudrarūpāya kālakāmāṃgahāriṇe

devatānāṃ śirohantre dakṣasya ca durātmanaḥ

saṃsargādasya pāpasya dakṣasyākliṣṭakarmaṇaḥ

śāsitāḥ samare vīra tvayā vayamaninditā

dagdhāścāmī vayaṃ sarve tvatto bhītāśca bho prabho

tvameva gatirasmākaṃ trāhi naśśaraṇāgatān

vāyuruvāca
tuṣṭastvevaṃ stuto devān visṛjya nigaḍātprabhuḥ

ānayaddevadevasya samīpamamarāniha

devopi tatra bhagavānantarikṣe sthitaḥ prabhuḥ

sagaṇaḥ sarvagaḥ śarvassarvalokamaheśvaraḥ

taṃ dṛṣṭvā parameśānaṃ devā viṣṇupurogamāḥ

prītā api ca bhītāśca namaścakrurmaheśvaram

dṛṣṭvā tānamarānbhītānpraṇatārtiharo haraḥ

idamāha mahādevaḥ prahasan prekṣya pārvatīm

mahādeva uvāca
mābhaiṣṭa tridaśāssarve yūyaṃ vai māmikāḥ prajāḥ

anugrahārthameveha dhṛto daṃḍaḥ kṛpālunā

bhavatāṃ nirjarāṇāṃ hi kṣānto 'smābhirvyatikramaḥ

kruddheṣvasmāsu yuṣmākaṃ na sthitirna ca jīvitam

vāyuruvāca
ityuktāstridaśāssarve śarveṇāmitatejasā

sadyo vigatasandehā nanṛturvibudhā mudā

prasannamanaso bhūtvānandavihvalamānasāḥ

stutimārebhire kartuṃ śaṃkarasya divaukasaḥ

devā ūcuḥ
tvameva devākhilalokakartā pātā ca hartā parameśvaro 'si

kaviṣṇurudrākhyasvarūpabhedai rajastamassattvadhṛtātmamūrte

sarvamūrte namaste 'stu viśvabhāvana pāvana

amūrte bhaktahetorhi gṛhītākṛtisaukhyada

caṃdro 'gado hi deveśa kṛpātastava śaṃkara

nimajjanānmṛtaḥ prāpa sukhaṃ mihirajājaliḥ

sīmantinī hatadhavā tava pūjanataḥ prabho

saubhāgyamatulaṃ prāpa somavāravratātsutān

śrīkarāya dadau devaḥ svīyaṃ padamanuttamam

sudarśanamarakṣastvaṃ nṛpamaṃḍalabhītitaḥ

meduraṃ tārayāmāsa sadāraṃ ca ghṛṇānidhiḥ

śāradāṃ vidhavāṃ cakre sadhavāṃ kriyayā bhavān

bhadrāyuṣo vipattiṃ ca vicchidya tvamadāḥ sukham

sauminī bhavabandhādvai muktā 'bhūttava sevanāt

viṣṇuruvāca
tvaṃ śaṃbho kaharīśāśca rajassattvatamoguṇaiḥ

kartā pātā tathā hartā janānugrahakāṃkṣayā

sarvagarvāpahārī ca sarvatejovilāsakaḥ

sarvavidyādigūḍhaśca sarvānugrahakārakaḥ

tvattaḥ sarvaṃ ca tvaṃ sarvaṃ tvayi sarvaṃ girīśvara

trāhi trāhi punastrāhi kṛpāṃ kuru mamopari

athāsminnantare brahmā praṇipatya kṛtāṃjaliḥ

evaṃ tvavasaraṃ prāpya vyajñāpayata śūline

brahmovāca
jaya deva mahādeva praṇatārtivibhaṃjana

īdṛśeṣvaparādheṣu ko 'nyastvattaḥ prasīdati

labdhamāno bhaviṣyaṃti ye purā nihitā mṛdhe

pratyāpattirna kasya syātprasanne parameśvare

yadidaṃ devadevānāṃ kṛtamantuṣu dūṣaṇam

tadidaṃ bhūṣaṇaṃ manyeta aṃgīkāragauravāt

iti vijñāpyamānastu brahmaṇā parameṣṭhinā

vilokya vadanaṃ devyā devadevassmayanniva

putrabhūtasya vātsalyādbrahmaṇaḥ padmajanmanaḥ

devādīnāṃ yathāpūrvamaṃgāni pradadau prabhuḥ

prathamādyaiśca yā devyo daṃḍitā devamātaraḥ

tāsāmapi yathāpūrvāṇyaṃgāni giriśo dadau

dakṣasya bhagavāneva svayaṃ brahmā pitāmahaḥ

tatpāpānuguṇaṃ cakre jaracchāgamukhaṃ mukham

so 'pi saṃjñāṃ tato labdhvā sa dṛṣṭvā jīvitaḥ sudhī

bhītaḥ kṛtāñjaliḥ śaṃbhuṃ tuṣṭāva pralapanbahu

dakṣa uvāca
jaya deva jagannātha lokānugrahakāraka

kṛpāṃ kuru maheśānāparādhaṃ me kṣamasva ha

kartā bhartā ca hartā ca tvameva jagatāṃ prabho

mayā jñātaṃ viśeṣeṇa viṣṇvādisakaleśvaraḥ

tvayaiva vitataṃ sarvaṃ vyāptaṃ sṛṣṭaṃ na nāśitam

na hi tvadadhikāḥ kecidīśāste 'cyutakādayaḥ

vāyuruvāca
taṃ tathā vyākulaṃ bhītaṃ pralapaṃtaṃ kṛtāgasam

smayannivāvadatprekṣya mā bhairiti १ ghṛṇānidhiḥ

tathoktvā brahmaṇastasya pituḥ priyacikīrṣayā

gāṇapatyaṃ dadau tasmai dakṣāyākṣayamīśvaraḥ

tato brahmādayo devā abhivaṃdya kṛta २ ṃjaliḥ

tuṣṭuvuḥ praśrayā vācā śaṃkaraṃ girijādhipam

brahmādaya ūcuḥ
jaya śaṃkara deveśa dīnānātha mahāprabho

kṛpāṃ kuru maheśānāparādhaṃ no kṣamasva vai

makhapāla makhādhīśa makhavidhvaṃsakāraka

kṛpāṃ kuru maśānāparādhaṃ naḥ kṣamasva vai

devadeva pareśāna bhaktaprāṇaprapoṣaka

duṣṭadaṇḍaprada svāminkṛpāṃ kuru namo 'stu te

tvaṃ prabho garvahartā vai duṣṭānāṃ tvāmajānatām

rakṣako hi viśeṣeṇa satāṃ tvatsaktacetasām

adbhutaṃ caritaṃ te hi niścitaṃ kṛpayā tava

sarvāparādhaḥ kṣaṃtavyo vibhavo dīnavatsalāḥ

vāyuruvāca
iti stuto mahādevo brahmādyairamaraiḥ prabhuḥ

sa bhaktavatsalassvāmī tutoṣa karuṇodadhiḥ

cakārānugrahaṃ teṣāṃ brahmādīnāṃ divaukasām

dadau narāṃśca suprītyā śaṃkaro dīnavatsalaḥ

sa ca tatastridaśāñcharaṇāgatān paramakāruṇikaḥ parameśvaraḥ

anugatasmitalakṣaṇayā girā śamitasarvabhayaḥ samabhāṣata

śiva uvāca
yadidamāga ihācaritaṃ surairvidhiniyogavaśādiva yantritaiḥ

śaraṇameva gatānavalokya vastadakhilaṃ kila vismṛtameva naḥ

tadiha yūyamapi prakṛtaṃ manasyavigaṇayya vimardamapatrapāḥ

hariviriṃcisurendramukhāssukhaṃ vrajata devapuraṃ prati saṃprati

iti surānabhidhāya sureśvaro nikṛtadakṣakṛtakraturakratuḥ

sagirijānucarassaparicchadaḥ sthita ivāmbaratontaradhāddharaḥ

atha surā api te vigatavyathāḥ kathitabhadrasubhadraparākramāḥ

sapadi khena sukhena yathāsukhaṃ yayuranekamukhāḥ maghavanmukhāḥ

iti śrīśivamahāpurāṇe saptamyāṃ vāyavīyasaṃhitāyāṃ pūrvakhaṇḍe giriśānunayo nāma trayoviṃśo 'dhyāyaḥ