Mahabharata · Chapter 5.21

tasya tadvacanaṃ śrutvā prajñāvṛddho mahādyutiḥ /
sampūjyainaṃ yathākālaṃ bhīṣmo vacanamabravīt //

diṣṭyā kuśalinaḥ sarve saha dāmodareṇa te /
diṣṭyā sahāyavantaśca diṣṭyā dharme ca te ratāḥ //

diṣṭyā ca sandhikāmāste bhrātaraḥ kurunandanāḥ /
diṣṭā na yuddhamanasaḥ pāṇḍavāḥ saha bāndhavaiḥ //

bhavatā satyamuktaṃ tu sarvametanna saṃśayaḥ /
atitīkṣṇaṃ tu te vākyaṃ brāhmaṇyāditi me matiḥ //

asaṃśayaṃ kseśitāste vane ceha ca pāṇḍavāḥ /
prāptāśca dharmataḥ sarvaṃ piturdhanamasaṃśayam //

kirīṭi balavānpārthaḥ kṛtāstraśca mahārathaḥ /
ko hi pāṇḍusutaṃ yuddhe viṣaheta dhanañjayam //

api vajradharaḥ sākṣātkimutānye dhanurbhṛtaḥ /
trayāṇāmapi lokānāṃ samartha iti me matiḥ //
vaiśampāyana uvāca /

bhīṣme bruvati tadvākyaṃ dhṛṣṭamākṣipya manyunā /
duryodhanaṃ samālokya karṇo vacanamabravīt //

na tatrāviditaṃ brahmam̐lloke bhūtena kenacit /
punaruktena kiṃ tena bhāṣitena punaḥ punaḥ //

duryodhanārthe śakunirdyūte nirjitavānpurā /
samayena gato'raṇyaṃ pāṇḍuputro yudhiṣṭhiraḥ //

sa taṃ samayamāśritya rājyaṃ necchati paitṛkam /
balamāśritya matsyānāṃ pāñcālānāṃ ca mūrkhavat //

duryodhano bhayādvidvanna dadyātpādamantataḥ /
dharmatastu mahīṃ kṛtsnāṃ pradadyācchatrave'pi ca //

yadi kāṅkṣanti te rājyaṃ pitṛpaitāmahaṃ punaḥ /
yathāpratijñaṃ kālaṃ taṃ carantu vanamāśritāḥ //

tato duryodhanasyāṅke vartantāmakutobhayāḥ /
adhārmikīṃ tu mā buddhiṃ maurkhyātkurvantu kevalāt //

atha te dharmamutsṛtya yuddhamicchanti pāṇḍavāḥ /
āsādyemānkuruśreṣṭhānsmariṣyanti vaco mama //
bhīṣma uvāca /

kiṃ nu rādheya vācā te karma tatsmartumarhasi / eka eva yadā pārthaḥ ṣaḍrathāñjitavānyudhi // 5-21-17a virāṭanagare dhīraḥ kiṃ tvaṃ tatraiva nāgataḥ / bahuśo jīyamānasya karma dṛṣṭaṃ tadaiva te //

na cedevaṃ kariṣyāmo yadayaṃ brāhmaṇo'bravīt / dhruvaṃ yudhi hatāstena bhakṣayiṣyāma pāṃsukān /

duryodhanaḥ sahāmātyo vinaṅkṣyati na saṃśayaḥ //
vaiśampāyana uvāca /
dhṛtarāṣṭrastato bhīṣmamanumānya prasādya ca /
avabhartsya ca rādheyamidaṃ vacanamabravīt //

asmaddhitaṃ vākyamidaṃ bhīṣmaḥ śāntanavo'bravīt /
pāṇḍavānāṃ hitaṃ caiva sarvasya jagatastathā //

cintayitvā tu pārthebhyaḥ preṣayiṣyāmi sañjayam /
sa bhavānpratiyātvadya pāṇḍavāneva māciram //

sa taṃ satkṛtya kauravyaḥ preṣayāmāsa pāṇḍavān /
sabhāmadhye samāhūya sañjayaṃ vākyamabravīt //