Garga Samhita · Chapter 4.7

kṛṣṇakṛtamayodhyāgopīgaṇānāṃ pāṇipīḍanam -
śrīnārada uvāca -
atha dūtaḥ sindhudeśān māthurānpunarāgataḥ /
caran vṛndāvane kṛṣṇātīre kṛṣṇaṃ dadarśa ha

kṛṣṇaṃ praṇamya rahasi kṛtāñjalipuṭaḥ śanaiḥ /
pradakṣiṇīkṛtya dūto vimaloktamuvāca saḥ

dūta uvāca -
svayaṃ paraṃ brahma paraḥ pareśaḥ
parairadṛśyaḥ paripūrṇadevaḥ /
yaḥ puṇyasaṃghaiḥ satataṃ hi dūraḥ
tasmai namaḥ sajjanagocarāya

govipradevaśrutisādhudharma
rakṣārthamadyaiva yadoḥ kule'jaḥ /
jāto'si kaṃsādivadhāya yo'sau
tasmai namo'naṃtaguṇārṇavāya

aho paraṃ bhāgyamalaṃ vrajaukasāṃ
dhanyaṃ kulaṃ nandavarasya te pituḥ /
dhanyo vrajau dhanyamaraṇyametad
yatraiva sākṣātprakaṭaḥ paro hariḥ

yad‌rādhikāsundarakaṇṭharat‍naṃ
yad‌gopikājīvanamūlarūpam /
tadeva mannetrapathi prajātaṃ
kiṃ varṇaye bhāgyamataḥ svakīyam

gupto vraje gopabhiṣeṇa cāsi
kastūrikāmoda iva prasiddhaḥ /
yaśaśca te nirmalamāśu śuklī
karoti sarvatra gataṃ trilokīm

jānāsi sarvaṃ janacaityabhāvaṃ
kṣetrajña ātmā kṛtivṛndasākṣī /
tathāpi vakṣye nṛpavākyamuktaṃ
paraṃ rahasyaṃ rahasi svadharmam

yā siṃdhudeśeṣu purī prasiddhā
śrīcampakā nāma śubhā yathaindrī /
tatpālako'sau vimalo yathendraḥ
tvatpādapadme kṛtacittavṛttiḥ

sadā kṛtaṃ yajñaśataṃ tvadarthaṃ
dānaṃ tapo brāhmaṇasevanaṃ ca /
tīrthaṃ japaṃ yena susādhanena
tasmai paraṃ darśanameva dehi

tatkanyakāḥ padmaviśālanetrāḥ
pūrṇaṃ patiṃ tvāṃ mṛgayaṃtya ārāt /
sadā tvadarthaṃ niyamavratasthā-
stvatpādasevāvimalīkṛtāṅgāḥ

gṛhāṇa tāsāṃ vrajadeva pāṇīn
datvā paraṃ darśanamad‌bhutaṃ svam /
gacchāśu sindhūn viśadīkuru tvaṃ
vimṛśya kartavyamidaṃ tvayā hi

śrīnārada uvāca -
dūtavākyaṃ ca tacchrutvā prasanno bhagavānhariḥ /
kṣaṇamātreṇa gatavān sadūtaścampakāṃ purīm

vimalasya mahāyajñe vedadhvanisamākule /
sadūtaḥ kṛṣṇa ākāśātsahasā'vatatāra ha

śrīvatsāṃkaṃ ghanaśyāmaṃ sundaraṃ vanamālinam /
pītāṃbaraṃ padmanetraṃ yajñavāṭāgataṃ harim

taṃ dṛṣṭvā sahasotthāya vimalaḥ premavihvalaḥ /
papāta caraṇopāṃte romāṃcī sankṛtāñjaliḥ

saṃsthāpya pīṭhake divye ratnṛhemakhacitpade /
stutvā sampūjya vidhivad‌rājā tatsaṃmukhe sthitaḥ

gavākṣebhyaḥ prapaśyantīḥ sundarīrvīkṣya mādhavaḥ /
uvāca vimalaṃ kṛṣṇo meghagaṃbhīrayā girā

śrībhagavānuvāca -
mahāmate varaṃ brūhi yatte manasi vartate /
yājñavalkyasya vacasā jātaṃ maddarśanaṃ tava

vimala uvāca -
mano me bhramarībhūtaṃ sadā tvatpādapaṃkaje /
vāsaṃ kuryād devadeva nānyecchā me kadācana

śrīnārada uvāca -
ityuktvā vimalo rājā sarvaṃ kośadhanaṃ mahat /
dvipavājirathaiḥ sārddhaṃ cakre ātmanivedanam

samarpya vidhinā sarvāḥ kanyakā haraye nṛpa /
namaścakāra kṛṣṇāya vimalo bhaktitatparaḥ

tadā jayajayārāvo babhūva janamaṇḍale /
vavṛṣuḥ puṣpavarṣāṇi devatā gaganasthitāḥ

tadaiva kṛṣṇasārūpyaṃ prāpto'naṃgasphuraddyutiḥ /
śatasūryapratīkāśo dyotayanmaṃḍalaṃ diśām

vainateyaṃ samāruhya natvā śrīgaruḍadhvajam /
sabhāryaḥ paśyatāṃ nṝṇāṃ vaikuṇṭhaṃ vimalo yayau

datvā muktiṃ nṛpataye śrīkṛṣṇo bhagavānsvayam /
tatsutāḥ sundarīrnītvā vrajamaṃḍalamāyayau

tatra kāmavane ramye divyamandirasaṃyute /
krīḍantyaḥ kaṃdukaiḥ sarvāḥ tasthuḥ kṛṣṇapriyāḥ śubhāḥ

yāvatīśca priyā mukhyāḥ tāvad rūpadharo hariḥ /
rarāja rāse vrajarāḍ añjayaṃstanmanāḥ prabhuḥ

rāse vimalaputrīṇāṃ ānandajalabindubhiḥ /
cyutairvimalakuṇḍo'bhūt tīrthānāṃ tīrthamuttamam

dṛṣṭvā pītvā ca taṃ snātvā pūjayitvā nṛpeśvara /
chitvā merusamaṃ pāpaṃ golokaṃ yāti mānavaḥ

ayodhyāvāsinīnāṃ tu kathāṃ yaḥ śṛṇuyānnaraḥ /
sa vrajeddhāma paramaṃ golokaṃ yogidurlabham

iti śrīgargasaṃhitāyāṃ mādhuryakhaṇḍe śrīnāradabahulāśvasaṃvāde
ayodhyāpuravāsinyupākhyānaṃ nāma saptamo'dhyāyaḥ