Atharva Veda · Chapter 9.14

asya vāmasya palitasya hotustasya bhrātā madhyamo astyaśnaḥ /9.14
tṛtīyo bhrātā ghṛtapṛṣṭho asyātrāpaśyaṃ viśpatiṃ saptaputram

sapta yuñjanti rathamekacakrameko aśvo vahati saptanāmā /
trinābhi cakramajaramanarvaṃ yatremā viśvā bhuvanādhi tasthuḥ

imaṃ rathamadhi ye sapta tasthuḥ saptacakraṃ sapta vahantyaśvāḥ /
sapta svasāro abhi saṃ navanta yatra gavāṃ nihitā sapta nāma

ko dadarśa prathamaṃ jāyamānamasthanvantaṃ yadanasthā bibharti /
bhūmyā asurasṛgātmā kva svitko vidvāṃsamupa gātpraṣṭumetat

iha bravītu ya īmaṅga vedāsya vāmasya nihitaṃ padaṃ veḥ /
śīrṣṇaḥ kṣīraṃ duhrate gāvo asya vavriṃ vasānā udakaṃ padā'puḥ

pākaḥ pṛchāmi manasā'vijānan devānāmenā nihitā padāni /
vatse baṣkaye'dhi sapta tantūn vi tatnire kavaya otavā u

acikitvāṃscikituṣaścidatra kavīn pṛchāmi vidvano na vidvān /
vi yastastambha ṣaṭimā rajāṃsyajasya rūpe kimapi svidekam

mātā pitaramṛta ā babhāja'dhītyagre manasā saṃ hi jagme /
sā bībhatsurgarbharasā nividdhā namasvanta idupavākamīyuḥ

yuktā mātāsiddhuri dakṣiṇāyā atiṣṭhadgarbho vṛjanīṣvantaḥ /
amīmedvatso anu gāmapaśyadviśvarūpyaṃ triṣu yoganeṣu

tisro matṝstrīn pitṝn bibhradeka urdhvastasthau nemava glāpayanta /
mantrayante divo amuṣya pṛṣṭhe viśvavido vācamaviśvavinnām

pañcāre cakre parivartamāne yasminn ātasthurbhuvanāni viśvā /
tasya nākṣastapyate bhūribhāraḥ sanādeva na chidyate sanābhiḥ

pañcapādaṃ pitaraṃ dvādaśākṛtiṃ diva āhuḥ pare ardhe purīṣiṇam /
atheme anya upare vicakṣaṇe saptacakre ṣaḍara āhurarpitam

dvādaśāraṃ nahi tajjarāya varvarti cakraṃ pari dyāmṛtasya /
ā putrā agne mithunāso atra sapta śatāni viṃśatiśca tasthuḥ

sanemi cakramajaraṃ vi vavṛta uttānāyāṃ daśa yuktā vahanti /
sūryasya cakṣū rajasaityāvṛtaṃ yasminn ātasthurbhuvanāni viśvā

striyaḥ satīstāmu me puṃsaḥ āhuḥ paśyadakṣaṇvānn vi cetadandhaḥ /
kaviryaḥ putraḥ sa īmā ciketa yastā vijānātsa pituṣpitāsat

sākaṃjānāṃ saptathamāhurekajaṃ ṣaḍidyamā ṛṣayo devajā iti /
teṣāmiṣṭāni vihitāni dhāmaśa sthātre rejante vikṛtāni rūpaśaḥ

avaḥ pareṇa para enā avareṇa padā vatsaṃ bibhratī gaurudasthāt/
sā kadrīcī kaṃ svidardhaṃ parāgātkva svitsūte nahi yūthe asmin

avaḥ pareṇa pitaraṃ yo asya vedāvaḥ pareṇa para enāvareṇa /
kavīyamānaḥ ka iha pra vocaddevaṃ manaḥ kuto adhi prajātam

ye arvāñcastāmu parāca āhurye parāñcastāmu arvāca āhuḥ /
indraśca yā cakrathuḥ soma tāni dhurā na yuktā rajaso vahanti

dvā suparṇā sayujā sakhāyā samānaṃ vṛkṣaṃ pari ṣasvajāte /
tayoranyaḥ pippalaṃ svādvattyanaśnann anyo abhi cākaśīti

yasmin vṛkṣe madhvadaḥ suparṇā niviśante suvate cādhi viśve /
tasya yadāhuḥ pippalaṃ svādvagre tan non naśadyaḥ pitaraṃ na veda

yatrā suparṇā amṛtasya bhakṣamanimeṣaṃ vidathābhisvaranti /
enā viśvasya bhuvanasya gopāḥ sa mā dhīraḥ pākamatrā viveśa