Atharva Veda · Chapter 5.11

kathaṃ mahe asurāyābravīriha kathaṃ pitre haraye tveṣanṛmṇaḥ /
pṛśniṃ varuṇa dakṣiṇāṃ dadāvān punarmagha tvaṃ manasācikitsīḥ

na kāmena punarmagho bhavāmi saṃ cakṣe kaṃ pṛśnimetāmupāje /
kena nu tvamatharvan kāvyena kena jātenāsi jātavedāḥ

satyamahaṃ gabhīraḥ kāvyena satyaṃ jātenāsmi jātavedāḥ /
na me dāso nāryo mahitvā vrataṃ mīmāya yadahaṃ dhariṣye

na tvadanyaḥ kavitaro na medhayā dhīrataro varuṇa svadhāvan /
tvaṃ tā viśvā bhuvanāni vettha sa cin nu tvajjano māyī bibhāya

tvaṃ hyaṅga varuṇa svadhāvan viśvā vettha janima supraṇīte /
kiṃ rajasa enā paro anyadastyenā kiṃ pareṇāvaramamura

ekaṃ rajasa enā paro anyadastyenā para ekena durṇaśaṃ cidarvāk/
tatte vidvān varuṇa pra bravīmyadhovacasaḥ paṇayo bhavantu nīcairdāsā upa sarpantu bhūmim

tvaṃ hyaṅga varuṇa bravīṣi punarmagheṣvavadyāni bhūri /
mo ṣu paṇīṃrabhyetāvato bhūn mā tvā vocann arādhasaṃ janāsaḥ

mā mā vocann arādhasaṃ janāsaḥ punaste pṛśniṃ jaritardadāmi /
stotraṃ me viśvamā yāhi śacībhirantarviśvāsu mānuṣīṣu dikṣu

ā te stotrāṇyudyatāni yantvantarviśvāsu mānuṣīṣu dikṣu /
dehi nu me yan me adatto asi yujyo me saptapadaḥ sakhāsi

samā nau bandhurvaruṇa samā jā vedāhaṃ tadyan nāveṣā samā jā /
dadāmi tadyatte adatto asmi yujyaste saptapadaḥ sakhāsmi

devo devāya gṛṇate vayodhā vipro viprāya stuvate sumedhāḥ /
ajījano hi varuṇa svadhāvann atharvāṇaṃ pitaraṃ devabandhum /
tasmā u rādhaḥ kṛṇuhi supraśastaṃ sakhā no asi paramaṃ ca bandhuḥ