Atharva Veda · Chapter 20.91
imāṃ dhiyaṃ saptaśīrṣṇīṃ pitā na ṛtaprajātāṃ bṛhatīmavindat/
turīyaṃ svijjanayadviśvajanyo'yāsya ukthamindrāya śaṃsan
ṛtaṃ śaṃsanta ṛju dīdhyānā divasputrāso asurasya vīrāḥ /
vipraṃ padamaṅgiraso dadhānā yajñasya dhāma prathamaṃ mananta
haṃsairiva sakhibhirvāvadadbhiraśmanmayāni nahanā vyasyan /
bṛhaspatirabhikanikradadgā uta prāstauducca vidvāmagāyat
avo dvābhyāṃ para ekayā gā guhā tiṣṭhantīranṛtasya setau /
bṛhaspatistamasi jyotiricchan udusrā ākarvi hi tisra āvaḥ
vibhidyā puraṃ śayathemapācīṃ nistrīṇi sākamudadherakṛntat/
bṛhaspatiruṣasaṃ sūryaṃ gāmarkaṃ viveda stanayann iva dyauḥ
indro valaṃ rakṣitāraṃ dughānāṃ kareṇeva vi cakartā raveṇa /
svedāñjibhirāśiramicchamāno'rodayatpaṇimā gā amuṣṇāt
sa īṃ satyebhiḥ sakhibhiḥ śucadbhirgodhāyasaṃ vi dhanasairadardaḥ /
brahmaṇaspatirvṛṣabhirvarāhairgharmasvedebhirdraviṇaṃ vyānaṭ
te satyena manasā gopatiṃ gā iyānāsa iṣaṇayanta dhībhiḥ /
bṛhaspatirmithoavadyapebhirudusriyā asṛjata svayugbhiḥ
taṃ vardhayanto matibhiḥ śivābhiḥ siṃhamiva nānadataṃ sadhasthe /
bṛhaspatiṃ vṛṣaṇaṃ śūrasātau bharebhare anu madema jiṣṇum
yadā vājamasanadviśvarūpamā dyāmarukṣaduttarāṇi sadma /
bṛhaspatiṃ vṛṣaṇaṃ vardhayanto nānā santo bibhrato jyotirāsā
satyamāśiṣaṃ kṛṇutā vayodhai kīriṃ ciddhyavatha svebhirevaiḥ /
paścā mṛdho apa bhavantu viśvāstadrodasī śṛṇutaṃ viśvaminve
indro mahnā mahato arṇavasya vi mūrdhānamabhinadarbudasya /
ahann ahimariṇātsapta sindhūn devairdyāvāpṛthivī prāvataṃ naḥ
Original text: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0