ऋग्वेद · अध्याय 5.021

मनुष्वत् त्वा नि धीमहि मनुष्वत् सम् इधीमहि ।
अग्ने मनुष्वद् अङ्गिरो देवान् देवयते यज ॥

त्वं हि मानुषे जने ऽग्ने सुप्रीत इध्यसे ।
स्रुचस् त्वा यन्त्य् आनुषक् सुजात सर्पिरासुते ॥

त्वां विश्वे सजोषसो देवासो दूतम् अक्रत ।
सपर्यन्तस् त्वा कवे यज्ञेषु देवम् ईळते ॥

देवं वो देवयज्ययाग्निम् ईळीत मर्त्यः ।
समिद्धः शुक्र दीदिह्य् ऋतस्य योनिम् आसदः ससस्य योनिम् आसदः ॥