पद्म पुराण · अध्याय 6.54

युधिष्ठिर उवाच-
श्रावणस्य सिते पक्षे किंनामैकादशीभवेत् ।
तन्नः कथय गोविंद वासुदेव नमोऽस्तु ते

श्रीकृष्ण उवाच-
शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि आख्यानं पापनाशनम् ।
यत्प्रोक्तं ब्रह्मणा पूर्वं पृच्छते नारदाय वै

नारद उवाच-
भगवन्श्रोतुमिच्छामि त्वत्तोऽहं कमलासन ।
श्रावणस्यासिते पक्षे किं नामैकादशी भवेत्

को देवः को विधिस्तस्याः किं पुण्यं कथय प्रभो ।
इति तस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

ब्रह्मोवाच-
शृणु नारद ते वच्मि लोकानां हितकाम्यया ।
श्रावणैकादशी कृष्णा कामिका नाम नामतः

अस्याः श्रवणमात्रेण वाजपेयफलं लभेत् ।
अस्यां यजति देवेशं शंखचक्रगदाधरम्

श्रीधराख्यं हरिं विष्णुं माधवं मधुसूदनम् ।
पूजयेद्ध्यायते यो वै तस्य पुण्यंफलं शृणु

न गंगायां न काश्यां च नैमिषे न च पुष्करे ।
तत्फलं समवाप्नोति यत्फलं कृष्णपूजनात्

गोदावर्यां गुरौ सिंहे व्यतीपाते च दंडके ।
यत्फलं समवाप्नोति तत्फलं कृष्णपूजनात्

ससागरवनोपेतां यो ददाति वसुंधराम् ।
कामिकाव्रतकारी च ह्युभौ समफलौ स्मृतौ

प्रसूयमानां यो धेनुं दद्यात्सोपस्करां नरः ।
तत्फलं समवाप्नोति कामिकाव्रतकारकः

श्रावणे श्रीधरं देवं पूजयेद्यो नरोत्तमः ।
तेनैव पूजिता देवा गंधर्वोरगपन्नगाः

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कामिकादिवसे हरिः ।
पूजनीयो यथाशक्ति मानुषैः पापभीरुभिः

ये संसारार्णवे मग्नाः पापपंकसमाकुले ।
तेषामुद्धरणार्थाय कामिकाव्रतमुत्तमम्

नातः परतरा काचित्पवित्रा पापहारिणी ।
एवं नारद जानीहि स्वयमाह परो हरिः

अध्यात्मविद्या निरतैर्यत्फलं प्राप्यते नरैः ।
ततो बहुतरं विद्धि कामिकाव्रतसेविनाम्

रात्रौ जागरणं कृत्वा कामिकाव्रतकृन्नरः ।
न पश्यति यमं रौद्रं नैव गच्छति दुर्गतिम्

न पश्यति कुयोनिं च कामिकाव्रतसेवनात् ।
कामिकाया व्रते चीर्णे कैवल्यं योगिनो गताः

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कर्तव्या नियतात्मभिः ।
तुलसीप्रभवैः पत्रैः यो नरः पूजयेद्धरिम्

न लिप्यते स पापेन पद्मपत्रमिवांभसा ।
सुवर्णभारमेकं तु रजतं च चतुर्गुणम्

तत्फलं समवाप्नोति तुलसीदलपूजनात् ।
रत्न मौक्तिक वैडूर्य प्रवालादिभिरर्चितः

न तुष्यति तथा विष्णुस्तुलसीदलतो यथा ।
तुलसीमंजरीभिश्च पूजितो येन केशवः

या दृष्टा निखिलाघसंघशमनी स्पृष्टा वपुः पावनी।
रोगाणामभिवंदितानि रसिनी सिक्तांतकत्रासिनी ।
प्रत्यासत्तिविधायिनी भगवतः कृष्णस्य संरोपिता।
न्यस्ता तच्चरणे विमुक्तिफलदा तस्यै तुलस्यै नमः

दीपं ददाति यो मर्त्यो दिवारात्रं हरेर्दिने ।
तस्य पुण्यस्य संख्यातुं चित्रगुप्तो न वेत्त्यलम्

कृष्णाग्रे दीपको यस्य ज्वलत्येकादशीदिने ।
पितरस्तस्य तृप्यंति अमृतेन दिवि स्थिताः

घृतेन दीपं प्रज्वाल्य तिलतैलेन वा पुनः ।
प्रयाति सूर्यलोकं च दीपकोटिशतार्चितः

अयं तवाग्रे कथितः कामिकामहिमा मया ।
अतो नरैः प्रकर्त्तव्या सर्वपातकहारिणी

ब्रह्महत्यापहरणी भ्रूणहत्याविनाशिनी ।
वैष्णवस्थानदात्री च महापुण्यफलप्रदा

श्रुत्वा माहात्म्यमेतस्या नरः श्रद्धासमन्वितः ।
विष्णुलोकमवाप्नोति सर्वपापैः प्रमुच्यते

इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे उमामहेश्वरसंवादे श्रावणकृष्णैकादशीनाम चतुष्पंचाशत्तमोऽध्यायः