पद्म पुराण · अध्याय 6.157

महादेव उवाच।
दुग्धेश्वरसमीपे तु तीर्थं चातीवपावनम् ।
रम्यं तत्पिप्पलादस्य नाम्ना वै प्रथितं भुवि

यत्र कृत्वा तपः पूर्वं मातुर्वचनतो मुनिः ।
उत्पादयामास कृत्यां वडवानलसम्मिताम्

पितुरानृण्यमन्विच्छन्दधीचस्य महात्मनः ।
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च ब्रह्महत्यां व्यपोहति

साभ्रमत्यास्तटे गुप्तं पिप्पलादं सुरेश्वरम् ।
तत्र स्नात्वा तु भो देवि मुक्तिभागी भवेन्नरः

आरोपणं पिप्पलानां कर्त्तव्यं विधिपूर्वकम् ।
कृते सति महादेवि मुच्यते कर्मबंधनात्

पार्वत्युउवाच।
किमर्थं सा तु कृत्या वै उत्पन्ना तां निबोधय ।
तया वै कृत्यया पूर्वं किं कृतं वद मे प्रभो

येन पुत्रेण सा नीता पितुरानृण्यकारणात्

महादेव उवाच।
दाधीचो ऋषिवर्योऽसौ ह्यागतस्तपकारणात् ।
अत्र तेन महत्तप्तमृषिणा परमात्मना

तत्र कोलासुरो नाम विघ्नार्थं वै समागतः ।
तेन विघ्नं बहुतरं कृतं वै नात्र संशयः

तद्दृष्टं तु सुपुत्रेण कहोडेन च धीमता ।
कृत्या ह्युत्पादिता तत्र हननार्थं सुरेश्वरि

तया वै निहतो दैत्यः कोलो नाम महासुरः ।
तस्मात्तीर्थं महज्जातं कलौ गुप्तं तु पार्वति

इति श्रीपाद्मे महापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायां उत्तरखंडे उमामहेश्वरसंवादे पिप्पलादतीर्थं नाम सप्तपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः