पद्म पुराण · अध्याय 3.24

युधिष्ठिर उवाच-।
अथान्यानि तु तीर्थानि वसिष्ठोक्तानि मे वद ।
श्रुत्वा यानि च पापानि विलयं यांति नारद

नारद उवाच-।
शृणुष्वात्र हि तीर्थानि वसिष्ठोक्तानि पार्थिव ।
दक्षिणं सिंधुमासाद्य ब्रह्मचारी जितेंद्रियः

अग्निष्टोममवाप्नोति विमानं चाधिरोहति ।
चर्मण्वतीं समासाद्य नियतो नियताशनः

रंतिदेवाभ्यनुज्ञातो अग्निष्टोमफलं लभेत् ।
ततो गच्छेत धर्मज्ञ हिमवत्सुतमर्बुदम्

पृथिव्या यत्र वै छिद्रं पूर्वमासीद्युधिष्ठिर ।
तत्राश्रमो वसिष्ठस्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतं

तत्रोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत् ।
पिंगातीर्थमुपस्पृश्य ब्रह्मचारी नराधिप

कपिलानां नरव्याघ्र शतस्य फलमाप्नुयात् ।
ततो गच्छेत धर्मज्ञ प्रभासं लोकविश्रुतम्

यत्र सन्निहितो नित्यं स्वयमेव हुताशनः ।
देवतानां मुखं वीर अनलोऽनिलसारथिः

तस्मिंस्तीर्थवरे स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः ।
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

ततो गत्वा सरस्वत्याः सागरस्य च संगमम् ।
गोसहस्रफलं प्राप्य स्वर्गलोके महीयते

दीप्यमानोऽग्निवन्नित्यं प्रभया भरतर्षभ ।
तीर्थे सलिलराजस्य स्नात्वा प्रयतमानसः

त्रिरात्रमुषितस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः ।
विराजति यथा सोमो वाजिमेधं च विंदति

वरदानं ततो गच्छेत्तीर्थं भरतसत्तम ।
विष्णोर्दुर्वाससा यत्र वरो दत्तो युधिष्ठिर

वरदाने नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् ।
ततो द्वारवतीं गच्छेन्नियतो नियताशनः

पिंडारके नरः स्नात्वा लभेद्बहुसुवर्णकम्

तस्मिंस्तीर्थे महाराज पद्मलक्षणलक्षिताः ।
अद्यापि मुद्रा दृश्यंते तदद्भुतमरिंदम

त्रिशूलांकानि पद्मानि दृश्यंते कुरुनंदन ।
महादेवस्य सान्निध्यं तत्रैव भरतर्षभ

सागरस्य च सिंधोश्च संगमं प्राप्य भारत ।
तीर्थे सलिलराजस्य स्नात्वा प्रयतमानसः

तर्पयित्वा पितॄन्देवानृषींश्च भरतर्षभ ।
प्राप्नोति वारुणं लोकं दीप्यमानः स्वतेजसा

शंकुकर्णेश्वरं देवमर्चयित्वा युधिष्ठिर ।
अश्वमेधं दशगुणं प्रवदंति मनीषिणः

प्रदक्षिणमुपावृत्य गच्छेत भरतर्षभ ।
तीर्थं कुरुवरश्रेष्ठ त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

तिमीति नाम्ना विख्यातं सर्वपापप्रमोचनम् ।
यत्र शक्रादयो देवा उपासंते महेश्वरम्

तत्र स्नात्वार्चयित्वा च रुद्रं देवगणैर्वृतम् ।
जन्मप्रभृति पापानि कृतानि नुदते नरः

तिमिरत्र नरश्रेष्ठ सर्वदेवैरभिष्टुतः ।
तत्र स्नात्वा नरश्रेष्ठ हयमेधमवाप्नुयात्

जित्वा तत्र महाप्राज्ञ विष्णुना दितिनंदनम् ।
पुरा शौचं कृतं राजन्हत्वा दैवतकंटकान्

ततो गच्छेत धर्मज्ञ वसुधारामभिष्टुताम् ।
गमनादेव तस्यां हि हयमेधमवाप्नुयात्

स्नात्वा कुरुवरश्रेष्ठ प्रयतात्मा तु मानवः ।
तर्पयित्वा पितॄन्देवान्विष्णुलोके महीयते

तीर्थं चापि परं तत्र वसूनां भरतर्षभ ।
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च वसूनां संमतो भवेत्

सिंधुतममिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् ।
तत्र स्नात्वा नरश्रेष्ठ लभेद्बहुसुवर्णकम्

ब्रह्मतुंगं समासाद्य शुचिः प्रयतमानसः ।
ब्रह्मलोकमवाप्नोति सुकृती विरजा नरः

कुमारिकाणां शक्रस्य तीर्थं सिद्धनिषेवितम् ।
तत्र स्नात्वा नरश्रेष्ठ शक्रलोकमवाप्नुयात्

रेणुकायाश्च तत्रैव तीर्थं देवनिषेवितम् ।
स्नात्वा तत्र भवेद्विप्रो विमलश्चंद्रमा इव

अथ पंचनदं गत्वा नियतो नियताशनः ।
पंचयज्ञानवाप्नोति क्रमशो ये तु कीर्तिताः

ततो गच्छेत धर्मज्ञ भीमायाः स्थानमुत्तमम् ।
तत्र स्नात्वा न योन्यां वै नरो भरतसत्तम

देव्याः पुत्रो भवेद्राजन्तत्र कुंडलविग्रहः ।
गवां शतसहस्रस्य फलं चैवाप्नुयान्महत्

गिरिकुंजं समासाद्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
पितामहं नमस्कृत्य गोसहस्रफलं लभेत्

ततो गच्छेत धर्मज्ञ विमलं तीर्थमुत्तमम् ।
अद्यापि यत्र दृश्यंते मत्स्याः सौवर्णराजताः

तत्र स्नात्वा नरश्रेष्ठ वाजपेयमवाप्नुयात् ।
सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत्परमिकां गतिम्

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे चतुर्विंशोऽध्यायः