महासुदर्शनावदान · भाग 12

म्सुअव् [1] (ग्ब्म् 1451.8) ॥ पुनर् अपि महाराज यन् मया अनुत्तरां सम्यक्संबोधिं प्रार्थयता सत्व हितं (ग्ब्म् 1550.1) कृतं तच् छ्रूयतां.
म्सुअव् [2] भूतपूर्वं महाराज र् आजा बभूव महासुदर्शनो नाम सप्तभि रत्नैः समन्वागतः चतसृभिश् च मानुषिकाभि रिद्धिभिः. कतमैः सप्तभि रत्नैः, तद्यथा (ग्ब्म् 1550.2) चक्ररत्नेन हस्तिरत्नेनाश्वरत्नेन मणि रत्नेन स्त्रीरत्नेन गृहपतिरत्नेन परिणायकरत्नेन सप्तमेन. कतमाभिश् चतसृभिः मानुषिकाभि रिद्धिभिः समन्वागत, रा जा (ग्ब्म् 1550.3) महाराज महासुदर्शनो दीर्घा युर् अभूच् चिरस्थितिकः. स चतुरशीतिं वर्षसहस्राणि कुमारक्रीडायां क्रीडितवां, चतुरशीतिं वर्षसहस्राणि यौवराज्यं कारि तवां, (ग्ब्म् 1550.4) चतुरशीतिं वर्षसहस्राणि म हाराज्यं कारितवां, चतुरशीतिं वर्षसहस्राणि राजर्षिब्रह्मचर्यम् अचार्षीद्. यन् महाराज राजा महा सुदर्शनो (ग्ब्म् 1550.5) दीर्घायुर् अभूच् चिरस्थितिकश् चतुरशी त् इ ं वर्षसहस्राणि यावद् राजर्षिब्रह्मचर्यम् अचार्षी, इयं राज्ञो महासुदर्शनस्य रिद्धिर् इत्य् उच्यते.
म्सुअव् [3] पुनर् अपरं महा राज (ग्ब्म् 1550.6) राजा महासुदर्शनो ऽभिरूपो ऽभूद् दर्शनीयः प्रासादिकः अतिक्रान्तश् च मानुषं वर्णम् असंप्राप्तश् च दिव्यं वर्णं. यन् महाराज राजा महासुदर्शनो ऽभिरूपो ऽभूद् दर्शनीयः (ग्ब्म् 1550.7) प्रासादिकः अतिक्रान्तश् च मानु ष ं वर्णम् असंप्राप्तश् च दिव्यं वर्णं, इयं राज्ञो महासुदर्शनस्य रिद्धिर् इत्य् उच्यते. ॥
म्सुअव् [4] पुनर् अपरं महाराज राजा महासुदर्शनो ऽल्पाबा धो (ग्ब्म् 1550.8) ऽभूद् अरोगजातीयः स मपाचन्या ग्रहण्या समन्वागतो नात्युष्णया नातिशीतया अव्याबाधया ऋतुसुखया ययास्याशितपीतखादितास्वादितानि सम्यक् सु खेन (ग्ब्म् 1551.1) परिपाकं गच्छन्ति यन् म हाराज राजा महासुदर्शनो ऽल्पाबाधो ऽभूद् अरोगजातीयः पूर्ववद्,
इयं राज्ञो महासुदर्शनस्य रिद्धिर् इत्य् उच्यते. ॥
म्सुअव् [5] पुनर् अपरं महाराज राजा महासुदर्शनो नैगमजानपदानां प्रियश् चाभून्
मनापश् च (ग्ब्म् 1551.2) तद्यथा पुत्राणां पिता. राज्ञो ऽपि म हासुदर्शनस्य नैगमजानपदा प्रियश् चाभूवन् मनआपश् च तद्यथा पितुः पुत्राः. एको ऽयं महाराज समयो राजा महासुदर्शन (ग्ब्म् 1551.3) उद्यानभूमिं निर्यान् सारथिम् आम न्त्रयते. शनैस् तावत् सारथे मन्दमन्दं रथं प्रेरय यावद् अहं चिरचिरा
नैगमजानपदा ं द्रक्ष्यामि (सिच्; मत्सुमुर प्रक्ष्यामि). नैगमजानपदा अपि सारथि म् (ग्ब्म् 1551.4) आमन्त्रयन्ते. शनैस् तावत् सारथे मन्द मन्दं रथं प्रेरय यावद् वयं चिरचिरा देवं द्रक्ष्यामः (सिच्; मत्सुमुर प्रक्ष्यामः). यन् महाराज राजा महासुदर्शनो नैगमजानपदानां प्रिय श् (ग्ब्म् 1551.5) चाभून् मनापश् च तद्यथा पुत्राणां पिता राज्ञो ऽपि महासुदर्शनस्य नैगमजानपदाः प्रियश् चाभू व न् मनापश् च तद्यथा पितुः (सिच्; मत्सुमुर ओम्.) पुत्रा, इयं रज्ञो महासु दर्शनस्य (ग्ब्म् 1551.6) रिद्धिर् इत्य् उच्यते.
म्सुअव् [6] अथापरे ण समयेन नैगमजानपदाः प्रभूतं हिरण्यसुवर्णम् आदाय मणिरत्नं कंबलरत्नं च, येन राजा महासुदर्शनस् ते नोपसंक्रान्ता (ग्ब्म् 1551.7) उपसंक्रम्य राजानं म हासुदर्शनम् इदम् अवोचन्. इदम् अस्माभिर् देवम् उद्दिश्य प्रभूतं हिरण्यसुवर्णं मणिरत्नम् आनीतं कंबलरत्नं च. तद् देवः प्र तिगृह्णात्व् (ग्ब्म् 1551.8) अनुकंपाम् उपादाय. अलं ग्राम ण्यः संविद्यन्ते मे इदम् एवंरूपं
धनजातम् इत्य् उक्त्वा नाधिवासयति. द्विर् अपि त्रिर् अपि नैगमजानपदा राजानं महासुदर्शन म् (ग्ब्म् 1552.1) इदम् अवोचन्. इदम् अस्माभिर् देवम् उद्दि श्य प्रभूतं हिरण्यसुवर्णम् आनीतं मणिरत्नं कंबलरत्नं च. तद् देवः प्रतिगृह्णात्व् अनुकंपाम् उपादाय. द्विर् अपि त्रिर् अपि राजा महासुदर्शनो नैगमजानपदान् इदम् अवो चत्. (ग्ब्म् 1552.4) अलं ग्रामण्यः संविद्यन्ते मे इ दम् एवंरूपं धनजातम् इत्य् उक्त्वा नाधिवासयति. अथ नैगमजानपदानाम् एतद् अभवन्. नास्माकं प्रतिरूपं स्याद् यद् अ स्माभिर् (ग्ब्म् 1552.5) देवम् उद्दिश्य प्रभूतं हिरण् यसुवर्णम् आनीत ं मणिरत्नं कंबलरत्नं च, यद् वयं पुनर् अप्य् आदाय स्वकस्वकानि निवेशनानि प्रक्रामेम, यन् नु व यं (ग्ब्म् 1552.6) राज्ञो महासुदर्शनस्य प् उरस्तान् महान्तं हिरण्यसुवर्णस्य राशिम् आकीर्य मणिरत्नं कंबलरत्नं चैकान्ते उपनिक्षिप्य एतत् ते देव धनजातम् इत्य् उक्त्वा निरपे क्षाः (ग्ब्म् 1552.7) प्रक्रामेम. इति नैगमजा नपदा राज्ञो महासुदर्शनस्य पुरस्तान् महान्तं हिरण्यसुवर्णस्य राशिम् आकीर्य मणिरत्नं कंबलरत्नं चैकान्ते उपनिक्षिप्य एतत् ते (ग्ब्म् 1552.8) देव धनजा तम् इत्य् उक्त्वा निरपेक्षाः प्रक्रान्ताः.
म्सुअव् [7] अथ राज्ञो महासुदर्शनस्यैतद् अभवत्*. संपन्नं मे धनजातं धर्मेण नाधर्मेण. यन्व् अहं धर्म्यं प्रासादं (ग्ब्म् 1553.1) मापयेयम्. अश्रौषुश् च तुरशीति कोट्टराजसहस्राणि राजा महासुदर्शन उद्युक्तो धर्म्यं प्रासाद ं मापयितुम्. इति श्रुत्वा च पुनर् येन राजा महासुदर्शनः तेनो पसंक्रान्ता. (ग्ब्म् 1553.2) उपसंक्रम्य रा जानं महासुदर्शनम् इदम् अवोचं. अल्पोत्सुको देवो भवतु धर्म्यात् प्रासादाद्. वयं देवस्य धर्म्यं प्रासाद ं मापयिष्यामो. ऽलं (सिच्; मत्सुमुर ल्पं) ग्रामण्यः (ग्ब्म् 1553.3) संविद्यन्ते मे इदम् एवंरूपं ध नजातं इत्य् उक्त्वा नाधिवासयति. द्विर् अपि त्रिर् अपि चतुरशीतिं कोट्टराजसहस्राणि राजानं महासुदर्शनम् इदम् अवोचं. अल्पोत्सु को (ग्ब्म् 1553.4) देवो भवतु धर्म्यात् प्रासादा द्. व यं देवस्य धर्म्यं प्रासादं मापयिष्यामो. द्विर् अपि त्रिर् अपि राजा महासुदर्शन श् चतुरशीतिं कोट्टराजसहस्राणि-म्-इद म् (ग्ब्म् 1553.5) अवोचत्. अलं ग्रामण्यः संविद्यन्ते मे इ दम् एवंरूपं धनजातम् इत्य् उक्त्वा नाधिवासयति.
म्सुअव् [8] अथ तद् एके कोट्टराजाना ं राज्ञो महासुदर्शनस्य पादयोर् निप त्य, (ग्ब्म् 1553.6) एके बाहू प्रगृह्य, एके चीवर कर्णके प्रगृह्य , एके येन राजा महासुदर्शनस् तेनांजलिं प्रणमय्य राजानं महासुदर्शनम् इदम् अवोचन्*. अल्पोत्सुको देवो भव तु (ग्ब्म् 1553.7) धर्म्यात् प्रासादाद्. वयं देवस्य ध र्म्यं प्रासाद ं मापयिष्यामो. ऽधिवासयति राजा महासुदर्शनश् चतुरशीति कोट्टराजसहस्राणां तूष्णींभावेन.

म्सुअव् [9] अथ चतुरशी ति (ग्ब्म् 1553.8) कोट्टराजसहस्राणि राज्ञो महासुदर्शनस्य तूष्णींभावेनाधिवासनां विदित्वा स्वकस्वकानि विजितानि गत्वा प्रभूतं हिरण्यसुवर्णम् आदाय एकैकं (ग्ब्म् 1554.1) च रत्नस्तंभं येन राजा महासु दर्शनस् तेनोपसंक्रान्ता, उपसंक्रम्य राजानं महासुदर्शनम् इदम् अवोचन्*. कुत्र वयं देवस्य धर्म्यं प्रासादं मापयिष्यामः (ग्ब्म् 1554.2) कियन्तं वा. तेन हि यूयं ग्राम ण्यः पूर्वेण कुशावत्यां धर्म्यं प्रासादं मापयतः योजनम् आयामेन योजनं विस्तारेण. एवं देवेति चतुरशीति कोट्टरा जसहस्राणि (ग्ब्म् 1554.3) राज्ञो महासुदर्शन स्य प्रतिश्रुत्य पूर्वेण कुशावत्यां धर्म्यं प्रासादं मापयन्ति योजनम् आयामेन योजनं विस्तारेण.
म्सुअव् [10.1] धर्म्ये महाराज प्रा सादे (ग्ब्म् 1554.4) चतुर्विधाः प्राचीना मापित् आ अभूवं सुवर्णमया रुप्यमया वैडूर्यमया स्फटिकमयाः.
म्सुअव् [10.2] धर्म् य् ए प्रासादे चतुर्विधा न्यासा न्यस्ता (सिच्; मत्सुमुर न्यक्ता) अभूवं सुवर्णम या (ग्ब्म् 1554.5) रुप्यमया वैडूर्यमया स्फटिक मयाः.
म्सुअव् [10.3] धर्म्ये प्रासादे चतुर्विधा स्तंभा उच्छृता अभूवं सुवर्णमया रुप्यमया वैडूर्यमया स्फटिकमयाः. सुवर्ण मयस्य (ग्ब्म् 1554.6) स्तंभस्य रु प्यमयः कुंभकः तृकटकः शीर्षको गोसारको मापितो ऽभूद्. रुप्यमयस्य सुवर्णमयो. वैडूर्यमयस्य स्फटिकमयः. स्फटिकमय स्य (ग्ब्म् 1554.7) स्तंभस्य वैडू र्यमयः कुंभकः तृकटक ः शीर्षको गोसारको मापितो ऽभू द् .
म्सुअव् [10.4] धर्म्ये प्रासादे चतुर्विधा अवसंगा मापिता अभूवन्* सौवर्णमया रु प्यमया (ग्ब्म् 1554.8) वैडूर्यमया स्फट् इकमया.
म्सुअव् [1ओ.5] धर्म्ये प्रासादे चतुर्विधा अन्नाग्रा मापिता अभूवं सुवर्णमया रुप्यमया वैडूर्यमया स्फटिकमया.
म्सुअव् [10.6] धर्म्ये प्रासादे (ग्ब्म् 1555.1) चतुर्विधा बलधरण्या मा पिता अभूवं सुवर्णमय्यो रुप्यमय्यः वैडूर्यमय्यो स्फटिकमय्यः.
म्सुअव् [लो.7] धर्म् य् ए प्रासादे चतुर्विधा निर्यूहा मापिता अभूवन्* सुवर्णमयानि (ग्ब्म् 1555.2) रुप्यमयानि वैडूर्यमयाणि स्फटिकमयानि.
म्सुअव् [10.8] धर्म्यः प्रासादश् चतुर्विधैः फलकैः च्छन्नो ऽभूत्* सुवर्णमयै रुप्यमयैः वैडूर्यमयैः स्फटिकमयैः.
म्सुअव् [10.9] धर्म् य् ए प्रासादे (ग्ब्म् 1555.3) चतुर्विधानि सोपानानि मा पितान्य् अभूवन्* सुवर्णमयानि रुप्यमयानि वैडूर्यमयानि स्फटिकमयानि.
म्सुअव् [10.10] धर्म्यः प्रासादः चतुर्विधाभिर् वेदिकाभिः परिक्षिप्तो ऽभू त् (ग्ब्म् 1555.4) सुवर्णमयीभि रुप्यमयीभि वै डूर्यमयीभि स्फटिकमयीभिः. सुवर्णमय्या वेदिकायाः रुप्यमयः आलंबनम् अधिष्ठानं सूचको मापितो ऽभूत्*. रु प्यमय्या (ग्ब्म् 1555.5) सुवर्णमयः, वैडूर्यम य्या स्फटिकमयः, स्फटिकमय्या वैडूर्यमय-म्-आलंबनम् अधिष्ठानं सूचको मापितो ऽभूत्*.
म्सुअव् [10.11] धर्म् य् ए प्रासादे चतुर्वि धानि (ग्ब्म् 1555.6) कूटागाराणि मापितानि अभू वन्* सुवर्णमयानि रुप्यमयानि वैडूर्यमयानि स्फटिकमयानि. सु वर्णमये कूटागारे रुप्यमयः पर्यंक स्थापितो ऽभूत्* (ग्ब्म् 1555.7) पट्टिकास्तृतो गोणिकास्तृतस् तूलि कास्तृतः चितृकास्तृतो व्यहतिकास्तृतः पललिकास्तृतः कालिंगप्रावारप्रत्यास्तरणः सोत्तरोच्छदपटः उभयतोप हितलोहितोपधानः. (ग्ब्म् 1555.8) रुप्यम ये सुवर्णमयः, वैडूर्यमये स्फटिकमयः, स्फटिकमये महाराज कूटागारे वैडूर्यमयः पर्यङ्कः स्थापितो ऽभूत् पट्टि कास्तृतो (ग्ब्म् 1556.1) गोणिकास्तृतस् तूलिकास्तृ तः चित्रिकास्तृतः व्यहतिकास्तृतो पललिकास्तृतः कालिंगप्रावारप्रत्यास् त् अरणः सोत्तरोच्छदपट उभयतोपहित लोहितोपधानः. (ग्ब्म् 1556.2)
म्सुअव् [10.12] सुवर्णमयस्य कूटागारस्य पुरस्ताद् रुप्यमयस् तालो मापितो ऽभूत् सुवर्णमयेन पत्रेण पुष्पेण फलेन. रुप्यमयस्य सुवर्णमयो, (ग्ब्म् 1556.3) वैडूर्यमयस्य स्फटिकमयः, स्फ ट् इ कमयस्य कूटागारस्य पुरस्ताद् वैडूर्यमयः तालो मापितो ऽभूत् स्फटिकमयेन पत्रेण पुष्पेण फलेन.
म्सुअव् [10.13] तेषां खलु (ग्ब्म् 1556.4) तालानां वायुना ईर्यमाणाना ं अ यम् एवंरूपो मनोज्ञः शब्दो निश्चरति. तद्यथा पंचां गि कस्य तूर्यस्य कुशलेन पुरुषेण सम्यक्सुप्रवादि तस्य. (ग्ब्म् 1556.5)
म्सुअव् [10.14] धर्म्यः प्रासादः कनकवालुकास्तृतो ऽभूच् चन्दनवारिपरिषिक्तो हेमजालावनद्धो सुवर्णकङ्कणिकावृतः.
म्सुअव् [11] अथ चतुरशीतिः कोट्टराज सहस्राणि (ग्ब्म् 1556.6) सर्वजातकृतनिष्ठि तं धर्म्यं प्रसादं विदित्वा धर्म्यस्य प्रासादस्य पुरस्ता द् धर्म्यां पुष्करिणीं मापयन्ति योजनम् आयामेन योजनं विस्तारेण. ध र्म्या (ग्ब्म् 1556.7) पुष्करिणी चतुर्विधा भिर् इष्टकाभिश् चिताभूत् सुवर्णमयीभिः रुप्यमयीभि वैडूर्यमयीभिः स्फटिकमयीभिः. धर्म्यायं पुष्करिण्यां चतुर्विधानि सोपाना नि (ग्ब्म् 1556.8) मापितान्य् अभूवन् सुवर्णमयानि रुप्यमयानि वैडूर्यमयानि स्फटिकमयानि. धर्म्या पुष्करिणीश् चतुर्विधाभिर् वेदिकाभिः परिक्षिप्ताभूत्* सुवर्णमयीभि (ग्ब्म् 1557.1) रुप्यमयीभि वैडूर्यम यीभिः स्फटिकमयीभिः. सुवर्णमय्या महाराज वेदिकाया रुप्यमयम् आलंबनम् अधिष्ठानं सूचको मापितो ऽभूत्*. रुप्यमय्याः सुवर्ण मयं, (ग्ब्म् 1557.2) वैडूर्यमय्याः स्फ टिकमयं, स्फटिकमय्याः वैडूर्यमयम् आलंबनम् अधिष्ठानं सूचको मापितो ऽभूत्*. धर्म्यां पुष्करिण्यां विविधानि जलजानि माल्यानि रो पितान्य् (ग्ब्म् 1557.3) अभूवन् तद्यथोत्पलं पद्मं कुमुदं पुण्डरीकं सौगन्धिकं मृदुगन्धिकं सर्वर्तुकं सर्वकालिकं अनावृतं सर्वजनस्य. धर्म्याया महाराज पुष्करिण्या उभय तीरे (ग्ब्म् 1557.4) विविधानि स्थलजानि माल्यानि रो पितान्य् अभूवन्* तद्यथा अतिमुक्तश् चंपक पाटला वार्षिका मल्लिका नवमालिका सुमना यूथिका धानुष्कारी स र्वर्तुकं (ग्ब्म् 1557.5) सर्वकालिकम् अनावृतं सर्वजनस्य. धर्म्या पुष्करिणी कनकवालुकास्तृताभूच् चन्दनवारिषिक्ता हेमजालावनता सुवर्णकंकणिकावृता.

म्सुअव् [12] अथ चतुर शीति (ग्ब्म् 1557.6) कोट्टराजसहस्राणि सर्व जातकृतनिष्ठितां धर्म्यां पुष्करिणीं विदित्वा धर्म्यायाः पुष्करिण्या पुरस्ताद् धर्म्यं तालवनं मापयन्ति योजनम् आयामे न (ग्ब्म् 1557.7) योजनं विस्तारेण. धर्म्ये महा राज तालवने चतुर्विधास् ताला मापिता अभूवन्* सुवर्णमया रुप्यमया वैडूर्यमया स्फटिकमया. सुवर्णमय स्य (ग्ब्म् 1557.8) तालस्य रुप्यमयं पत्रं पुष्पं फलं मापितम् अभूद्. रुप्यमयस्य सुवर्णमयं, वैडूर्यमयस्य स्फटिकमयं, स्फटिकमयस्य वैडूर्यमयं पत्रं पुष्पं फ लं (ग्ब्म् 1558.1) मापितम् अभूत्. तेषां खल् उ तालानां वायुना ईर्यमनानाम् अयं एवंरूपो मनोज्ञः शब्दो निश्चरति. तद्यथा पंचांगिकस्य तूर्यस्य कुशलेन पु रुषेण (ग्ब्म् 1558.2) सम्यक्सुप्रवादित स्य. धर्म्यं तालवनं चतुर्विधाभिर् वेदिकाभिः परिक्षिप्तम् अभूत् सुवर्णमयीभि रुप्यमयीभिः वैडूर्यमयीभिः स्फटिकमयीभिः. सुवर्ण मय्या (ग्ब्म् 1558.3) वेदिकाया रुप्यम यम् आलंबनम् अधिष्ठानं सूचको मापितो ऽभूत्*. रुप्यमय्या सुवर्णमयं, वैडूर्यमय्या स्फटिकमयं, स्फटिकमय्या वैडूर्यमयम् आ लंबनम् (ग्ब्म् 1558.4) अधिष्ठानं सूचको मापितो ऽभूत्*. धर्म्यं तालवनं कनकवालुकास्तृतम् अभूच् चन्दनवारिपरिषिक्तं हेमजालावनतं सुवर्णकंकणिकावृ तम्. (ग्ब्म् 1558.5)
म्सुअव् [13.1] अथ चतुरशीति कोट् ट् अ राजसहस्राणि सर्वजातकृतनिष्ठितं धर्म्यं प्रासादं धर्म्यां पुष्करिणीं धर्म्यं तालवनं विदित्वा येन राजा म हासुदर्शनस् (ग्ब्म् 1558.6) तेनोपसंक्रान्तान्य्. उपसंक्रम्य राजानं महासुदर्शनम् इदम् अवोचन्*. सर्वजातकृतनिष्ठितो देवस्य धर्म्यः प्रासादो धर्म्या पुष्करिणी (ग्ब्म् 1558.7) धर्म्यं तालव न ं . यस्येदानीं देवः कालं मन्यते. अथ राज्ञो महा सुदर्शनस्यैतद् अभवन्. न मम प्रतिरूपं स्याद् यद् अहम् एवम् एव तत्प्रथमतो धर्म्यं प्रासादम् अ धि नि वसे य ं . (ग्ब्म् 1558.8) यन्व् अहं ये मे विजिते साधुरूपसंमताः श्रमणब्राह्मणाः प्रतिवसन्ति ते तां धर्म्ये प्रासादे भोजयित्वा प्रत्येकप्रत्येकं नवेन दुष्य युगेना च्छदयेयम्. (ग्ब्म् 1559.1)
म्सुअव् [13.2] अथ राजा महासुदर्शनो ये ऽस्य विजिते साधुरूपसंमताः श्रामणब्राह्मणाः प्रतिवसन्ति तां धर्म्ये प्रासादे भोजयित्वा प्रत्येक प्रत्येकं (ग्ब्म् 1559.2) न वेन दुष्ययुगेनाच्छादयति. अथ राज्ञो महासुदर्शनस्यैतद् अभवन्. न मम प्रतिरूपं स्याद् यद् अहं धर्म्ये प्रासादे पंचभिः कामगुणैस् स मर्पितः (ग्ब्म् 1559.3) समन्व ंगीभूतः क्रीडेयं रमेयं परिचारयेयं. यन्व् अहं धर्म्यं प्रासादं अभिरुह्य्ऽ; एकेन पुरुषेणोपस्थायकेन राजर्षिब्रह्मचर्यं चरेयं. (ग्ब्म् 1559.4) अथ राजा महासु दर्शनो धर्म्यं प्रासादम् अभिरुह्य्ऽ; एकेन पुरुषेणोपस्थायकेन राजर्षिब्रह्मचर्यम् अचार्षीद्.
म्सुअव् [14] अथ राजा महासुदर्शन ः सु वर्णमयं (ग्ब्म् 1559.5) कूटागारं प्रव् इश्य रुप्यमये पर्यंके पर्यंके न निषद्य विविक्तं कामैर् विविक्तं पापकैर् अकुशलैर् धर्मैः सवितर्कं सविचारं विवेकजं (ग्ब्म् 1559.6) प्रीतिसुखं प्रथमं ध्यान म् उपसंपद्य विहरति. रुप्यमया पर्यंकाद् अवतीर्य सुवर्णमयात् कूटागारान् निष्क्रम्य रुप्यमयं कूटागारं प्रविश्य सुवर्णमये (ग्ब्म् 1559.7) पर्यंके पर्यंकेन निषद्य विविक्तं कामैर् यावत् प्रथमं ध्यानम् उपसंपद्य विहरति. सुवर्णमयात् पर्यंकाद् अवतीर्य रुप्यमयात् कूटागारान् निष्क्रम्य वैडू र्यमयं (ग्ब्म् 1559.8) कूटागारं प्रवि श्य स्फटिकमये पर्यंके पर्यंकेन निषद्य विविक्तं कामैर् यावत् प्रथमं ध्यानम् उपसंपद्य विहरति. स्फटिकमयात् पर्यंका द् अवतीर्य (ग्ब्म् 1560.1) वैडूर्यमयात् कू टागारन् निष्क्रम्य स्फटिकमयं कूटागारं प्रविश्य वैडूर्यमये पर्यंके पर्यंकेन निषद्य विविक्तं कामैर् यावत् प्रथमं ध्यानम् उपसं पद्य (ग्ब्म् 1560.2) विहरति.
म्सुअव् [15] अथ चत् उरशीति स्त्रीसहस्राणि येन स्त्रीरत्नं तेनोपसंक्रान्ता उपसंक्रम्य स्त्रीरत्नम् इदम् अवोचन्*. यत् खलु देवि जानीथा, चिरदृष्टो ऽस्माभि र् (ग्ब्म् 1560.3) देवः, परितृषिताः स्मो देव स्य दर्शनेन, इच्छामो वयं देवं द्रष्टुं. तेन हि यूयं भगिन्यः आगमयत यावद् अहं परिणायकरत्नम् अवलोकयामि. अ थ (ग्ब्म् 1560.4) स्त्रीरत्नं परिणायक रत्नं दूतेन प्रक्रोश्येदम् अवोचत्*. यत् खलु सेनापते जानीयाच्, चिरदृष्टो ऽस्माभिर् देव, परितृषिता स्मो देवस्य दर्शने न, (ग्ब्म् 1560.5) इच्छामो वयं दे व ं द्रष्टुं. तेन हि यूयं भगिन्यः सर्वा पीतालंकारा भवत पीतवस्त्रा पीतमाल्याभरणानुलेपना पीतपरिवारा. या वद् (ग्ब्म् 1560.6) अहं चतु रश् ई तिं कोट्टराजसहस्राणि सन्निपातयामि, चतुरशीतिं नागसहस्राण्य् उपोषधनागराजप्रमुखानि, चतुरशीतिम् अ श्वस हस्राणि (ग्ब्म् 1560.7) वालाहाश्वराजप्रमुखानि, चतुरशीति रथसहस्राणि नन्दीघोषरथप्रमुखानि. तथा भवत्व् इति ताः श्रियः प्रतिश्रुत्य (ग्ब्म् 1560.8) स्त्रियः सर्वाः पी तालंकाराभूवं पीतवस्त्राः पीतमाल्याभरणानुलेपनाः पीतपरिवाराः. अथ परिणायकरत्नं चतुरशीतिं कोट्टराजसह स्राणि (ग्ब्म् 1561.1) सन्निपा त्य, चतुरशीति नागसहस्राणि पोषधनागराजप्रमुखानि, चतुरशीतिं अश्वसहस्राणि वाला हा श्वराजप्रमुखानि, चतुरशीतिं रथ सहस्राणि (ग्ब्म् 1561.2) नन्दीघोषरथप्रमुखानि सन्निपात्य, स्त्रीरत्नं नन्दीघोषरथे आरोप्य, अवशिष्टा स्त्रियः प्रत्येकप्रत्येकरथेष्व् आरोप्य, कुशावत्या निष्क्र म्य, (ग्ब्म् 1561.3) येन धर्म्यः प्रा सादस् तेनोपसंक्रान्ताः. तेन खलु समयेन धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्ताद् उच्चशब्दमहाशब्दो महाजनकायस्य च निर्घोषो ऽभुद्.

म्सुअव् [16] अश्रौषी द् (ग्ब्म् 1561.4) राजा महासुदर्श नो धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्ताद् उच्चशब्दमहाशब्दो महाजनकायस्य च निर्घोषो ऽभूच्. छ्रुत्व च पुनर् उपस्थायकं पुरुषम् आम न्त्रयते. (ग्ब्म् 1561.5) किम् एतद् भोः पुरुष धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्ताद् उच्चशब्दमहाशब्दो महाजनकायस्य च निर्घोषः. एतानि देव चतुरशीतिं स्त्रीसह स्राणि (ग्ब्म् 1561.6) स्त्रीरत्नप्रमुखा नि धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्तात् तिष्ठन्ति देवं द्रष्टुकामानि, चतुरशीतिः कोट्टराजसहस्राणि परिणायकरत्नप्रमुखानि, (ग्ब्म् 1561.7) चतुरशीति नाग सहस्राण्य् उपोषधनागराजप्रमुखानि, चतुरशीतिम् अश्वसहस्राणि वालाहाश्वराजप्रमुखानि, चतुरशीतिं रथ सहस्राणि (ग्ब्म् 1561.8) नन्दीघोष रथप्रमुखानि धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्तात् तिष्ठन्ति. अथ राजा महासुदर्शन उपस्थायकं पुरुषम् आमन्त्रयते. तेन हि त्वं भोः (ग्ब्म् 1562.1) पुरुष धर्म्यस्य प्रासाद स्याधस्तात् सौवर्णं भद्रासनं प्रज्ञपय, यत्राहं निषद्य महाजनकायम् अपे क् ष्याम्य्. एवं देवेत्य् उपस्थायकः पुरुषो राज्ञो महा सुदर्शनस्य (ग्ब्म् 1562.2) प्रतिश्रुत्य धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्तात् सौवर्णं भद्रासनं प्रज्ञप्य येन राजा महासुदर्शनस् तेनोपसंक्रान्तः. उपसंक्रम्य राजानं महासु दर्शनम् (ग्ब्म् 1562.3) इदम् अवोचत्. प् रज्ञप्तं देवस्य धर्म्यस्य प्रासादस्याधस्तात् सौवर्णं भद्रासनं. यस्येदानीं देवः कालं मन्यते.
म्सुअव् [17] अद्राक्षीद् राजा महासुदर्शनो ध र्म्यात् (ग्ब्म् 1562.4) प्रासादाद् अवता र् अ न्* (सिच्; मत्सुमुर: ध(र्मस्य प्रासादस्याधस्ता)त् ) सर्वास् ताः स्त्रियः पीतालंकाराः पीतवस्त्राः पीतमाल्याभरणानुलेपनाः पीतपरिवाराः. दृष्ट्वा च पुनर् अस्यैत द् (ग्ब्म् 1562.5) अभवत्. अतिरञ्ज नीयो बतायं मातृग्राम इति विदित्वा इन्द्रियाण्य् उत्क्षिपत्य्. अद्राक्षी स्त्रीरत्नं राजानं महासुदर्शनम् इन्द्रियाण्य् उत्क्षि पन्तं (ग्ब्म् 1562.6) दृष्ट्वा पुनर् अस्या एतद् अभवद्. यथा खलु देवो ऽस्माकं दृष्ट्वा इन्द्रियाण्य् उत्क्षिपति. मा हैव देवो ऽस्माभिर् अनर्थिको भविष्यतीति. अथ राजा म हासुदर्श नो (ग्ब्म् 1562.7) धर्म्यात् प्रासादाद् अवतीर्य सौवर्णे भद्रासने निषण्णो. ऽथ स्त्रीरत्नं येन रजा महासुदर्शनस् तेनोपसंक्रान्तम्. उपसंक्रम्य राज्ञो (ग्ब्म् 1562.8) महासुदर्श नस्य पादयोर् निपत्य राजानं महा सुदर्शनम् इदम् अवोचत्*. एतानि देवस्य चतुरशीतिः स्त्रीसहस्राणि, यत्र देवच् छन्दं जनयत्व् अपेक्षां करोतु दे वो (ग्ब्म् 1563.1) जीविते. चतुरशीति कोट्टराजसहस्राणि परिणायकरत्नप्रमुखानि, चतुरशीति नागसहस्राण्य् उपोषधनागराजप्रमुखानि, चतु रशीतिम् (ग्ब्म् 1563.2) अश्व सहस्राणि वालाहाश्वराजप्रमुखानि, चतुरशीतिं रथसहस्राणि नन्दीघोषरथप्रमुखानि, चतुरशीतिन् नगरसहस्राणि कुशाव तीराजधानीप्र मुखानि, (ग्ब्म् 1563.3) अत्र देवच् छन्दं जनयत्व् अपेक्षां करोतु देवो जीविते. पूर्वे च त्वं मां भगिनि मित्रवत्तया समुदाचरसि सा त्वम् एतर्हि सपत्नवत्त या. (ग्ब्म् 1563.4)
म्सुअव् [18] अथ स्त्रीरत्न ं राज्ञा महासुदर्शनेन भगिनिवादेन समुदाचरितं प्रारोदीद्, अश्रूणि प्रवर्तयत्य्, एवं चाह. यथा खलु देवो ऽस्माकं (ग्ब्म् 1563.5) भगिनिवादेन समु दाचरति न चिरा देवास्माकं देवेन सार्धं नानाभावो भविष्यति विनाभावो विप्रयोगो विसंयोगः. अथ स्त्रीरत्नं ची वरेणाश्रूणि (ग्ब्म् 1563.6) प्रमृ ज्य [ओ. वोन् हिन्üबेर्, "दिए बेस्तिम्मुन्ग् देर् स्छुल्zउगेह्öरिग्केइत् बुद्धिस्तिस्छेर् तेxते नछ् स्प्रछ्लिछेन् क्रितेरिएन्", zउर् स्छुल्zउगेह्öरिग्केइत् वोन् wएर्केन् देर् हीनयान-लितेरतुर् (स्य्म्पोसिउम् zउर् बुद्धिस्मुस्fओर्स्छुन्ग्, इइइ,1), एद्. ह्. बेछेर्त्, ग्öत्तिन्गेन् 1985 (अअwग्, 149), एर्स्तेर् तेइल्, प्प्. 73, अन्म्. 46: पुं ज्य] राज्ञो महासुदर्शनस्य पादयोर् निपत्य राजानं महासुदर्शनम् इदम् अवोचत्*. यथा कथं पूर्वे वयं देवं मित्रवत्तया समुदाच रामस् (ग्ब्म् 1563.7) तथा वयम् एतर्हि समुदाचरामो न सपत्नवत्तया. एहि त्वं भगिन्य्, एवं वद. अल्पकं देव जीवितं मनुष्याणां. गमनीयः संपरायः, कर्त व्यं (ग्ब्म् 1563.8) कुशलं, चरितव्यं ब्र ह्मचर्यं. नास्ति जातस्यामरणं. सो ऽपि देव क्षणलवमुहूर्तो न प्रज्ञायते यत्र देवस्य सर्वेण सर्वं शरीरनिक्षेपो भ विष्यति. (ग्ब्म् 1564.1) यो देवस्य च तुरशीतिषु स्त्रीसहस्रेषु च्छन्दो वा रागो वा स्नेहो वा प्रेम वा आलयो वा नियन्तिर् अध्यवसानं वा तं देवः प्रजहातु निरपेक्षो (ग्ब्म् 1564.2) देवो भवतु जीविते. य् ओ देवस्य चतुरशीतिषु को ट् टराजसहस्रेषु परिणायकरत्नप्रमुखेषु, चतुरशीतिषु नागसहस्रेषूपोष धनागराजप्रमु ख् ए षु, (ग्ब्म् 1564.3) चतुरशीतिषु-र्-अश्वसहस्रेषु वालाहाश्वराजप्रमुखेषु, चतुरशीतिषु रथसहस्रेषु नन्दीघोषरथप्रमुखेषु, च तुरशीतिषु (ग्ब्म् 1564.4) नगरस हस्रेषु कुशावतीराजधानीप्रमुखेषु च्छन्दो वा रागो वा स्नेहो वा प्रेम वा आलयो वा नियन्तिर् अध्यवसानं (ग्ब्म् 1564.5) वा तं देवः परिज हातु निरपेक्षो देवो भवतु जीविते. एवं हि त्वं भगिनि मित्रवत्तया समुदाचर मा सपत्नवत्तया.
म्सुअव् [19] इदानीं वयं दे वं (ग्ब्म् 1564.6) मित्रवत्त या समुदचरामो, न सपत्नवत्तया. अल्पकं देव जीवितं मनुष्याणां गमनीयः सांपरायः, कर्तव्यं कुशलं, चरितव्यं ब्रह्मचर्यं. (ग्ब्म् 1564.7) नास्ति जात स्यामरणं सो ऽपि देव क्षणलवमुहूर्तो न प्रज्ञायते यत्र देवस्य सर्वेण सर्वं शरीरनिक्षेपो भविष्यति. यो देवस्य चतुरशीति षु (ग्ब्म् 1564.8) स्त्रीसह स्रेषु च्छन्दो वा रागो वा स्नेहो वा प्रेम वा आलयो वा नियन्तिर् अध्यवसानं वा तं देवः प्रजहातु निरपेक्षो देवो भवतु जीविते. (ग्ब्म् 1565.1) यो देव स्य चतुरशीतिषु कोट्टराजसहस्रेषु परिणायकरत्नप्रमुखेषु, चतुरशीतिषु नागसहस्रेषु उपोषधनागराजप्रमुखेषु, चतु रशीतिष्व् (ग्ब्म् 1565.2) अश्वस हस्रेषु वालाहाश्वराजप्रमुखेषु, चतुरशीतिषु रथसहस्रेषु नन्दीघोषरथप्रमुखेषु, चतुरशीतिषु नगरसहस्रेषु कुशावतीराजधा नीप्रमुखेषु (ग्ब्म् 1565.3) च् छन्दो व रागो वा स्नेहो वा प्रेम वा आलयो वा नियन्तिर् अध्यवसानं वा तं देवः प्रजहातु निरपेक्षो देवो भवतु जीविते.

म्सुअव् [20] अथ राजा महासुदर्श नः (ग्ब्म् 1565.4) स्त्रीरत्नेनानेनाववा देन चोदितो धर्म्यं प्रासादम् अभिरुह्य सुवर्णमयं कूटागारं प्रविश्य रुप्यमये पर्यंके पर्यंकेन निषद्य मैत्रीसहगते न (ग्ब्म् 1565.5) चित्तेनावैरेणास पत्नेनाव्याबाधेन विपुलेन महद्गतेनाप्रमाणेन सुभावितेनैकां दिशम् अधिमुच्य स्फरित्वोपसंपद्य विहरति. (ग्ब्म् 1565.6) तथा द्वितीयां तथा तृती यां तथा चतुर्थीम् इत्य् ऊर्ध्वम् अधस् तिर्यक् सर्वशस् सर्वम् इमं लोकं मैत्रीसहगतेन चित्तेनावैरेणासपत्नेनाव्याबाधेन (ग्ब्म् 1565.7) विपुलेन महद्गते नाप्रमाणेन सुभावितेन् ऐकां दिशम् अधिमुच्य स्फरित्वोपसंपद्य विहरति. रुप्यमयात् पर्यंकाद् अवतीर्य सुवर्णमयात् कूटागारान् निष्क्रम्य रुप्य मयं (ग्ब्म् 1565.8) कूटागारं प्रवि श्य सुवर्णमये पर्यंके पर्यंकेन निषद्य करुणासहगतेन चित्तेनावैरेण यावद् अधिमुच्य स्फरित्वोपसंपद्य विहरति. (ग्ब्म् 1566.1) सुवर्णमयात् पर्यंका द् अवतीर्य रुप्यमयात् कूटागारान् निष्क्रम्य वैडूर्यमयं कूटागारं प्रविश्य स्फटिकमये पर्यंके पर्यंकेन निषद्य मुदितासहगतेन चि त्तेन (ग्ब्म् 1566.2) यावद् अधिमुच्य स्फरित्वोपसंपद्य विहरति. स्फटिकमयात् पर्यंकाद् अवतीर्य वैडूर्यमयात् कूटागरान् निष्क्रम्य स्फटिकमयं कूटागारं प्रविश्य वैडू र्यमये (ग्ब्म् 1566.3) पर्यंके पर्यं केन निषद्योपेक्षासहगतेन चित्तेन यावद् अधिमुच्य स्फरित्वोपसंपद्य विहरति.
म्सुअव् [21] अथ राजा महासुदर्शनश् चतुरो ब्रह्मां (ग्ब्म् 1566.4) विहारां भावयित्वा का मेषु कामच्छन्दं प्रहाय तद्बहुलविहारी ब्रह्मलोकसभागतायाम् उपपन्नो. राज्ञो महासुदर्शनस्येयम् (सिच्; मत्सुमुर -नस्येनं) एवं (ग्ब्म् 1566.5) अनुभूता मरणान् त् इ की वेदना, तद्यथा बलवतः पुरुषस्य सुभोजनं भुक्तवतो मुहूर्तं स्याद् भक्तक्लमः.
म्सुअव् [22] यावच् च महाराज कुशिनगरी, या वच् (ग्ब्म् 1566.6) च नदी हिर ण्यवती, यावच् च यमकसालवनं, यावच् च मल्लाना ं मुकुटबन्धनचैत्यम् अत्रान्तरा द्वादश योजनानि सामन्तकेन यत्र तथागतस्य षट्कृत्वः (ग्ब्म् 1566.7) शरीरनिक् ष् ए पो ऽभूत् स च राज्ञः क्षत्रियस्य मूर्धाभिषिक्तस्य इह सप्तमिकां वारां. तच् च तथागतस्यार्हतः सम्यक्संबुद्धस्य नाहं महाराज तं पृथिवीप्रदेशं (ग्ब्म् 1566.8) सम नुपश्यामि यदिवा पूर्वस्यां दिशि यदिवा दक्षिणस्यां यदिवा पश्चिमस्यां यदिवा उत्तरस्यां दिशि यत्र तथागतस्याष्टमं वा शरीरनिक्षेपो भविष्यति. तत् कस्य (ग्ब्म् 1567.1) हेतोः.

उच्छिन्ना तथागतस्य महाराज भवनेत्री । (सिच्; मत्सुमुर (समु)च्छिन्ना)
विक्षीणो जातिसंसारो नास्तीदानीं पुनर्भव ॥ 1 ॥ इति ॥
अन्तरोद्दानं
प्राचीनन्यासस्तंभा अवसंगा अन्ना ग्रबल धरण्यनिर्यूहा । (ग्ब्म् 1567.2)
फलकसोपानवेदिका कूटतालकनकाश् च ॥ 2 ॥ इति
म्सुअव् [23] अथ राजा महासुदर्शनो धर्मे प्रासादे पंच प्रत्येकबुद्धशतानि भोजयित्वा (ग्ब्म् 1567.3) प्रत्येकप्रत्ये कं दुष्ययुगेनाच्छादयित्वा गाथां भासते.
लब्ध्वा हि विपुलं चित्तं न प्रमाद्येद् विचक्षणः ।
दद्यात् संपन्नशीलेभ्यो यत्र रिध्यन्ति दक्षिणा ॥ 3 ॥
एवं दत्वेह मे
धावी (ग्ब्म् 1567.4) श्राद्धो मुक्तेन चेतसा ।
अव्याबाधसुखे लोके उपपद्येत पण्डितः ॥ 4 ॥
इति.
म्सुअव् [24] स्यात् खलु महाराजान्यस् स तेन कालेन तेन समयेन महासुदर्शनो (ग्ब्म् 1567.5) नाम राजा चक्रवर्ती चतुर्द्वीपेश्वरः सप्तभि रत्नैः समन्वागतः चतसृभि मानुषिकाभि रिद्धिभिर् इति, न खल्व् एवं द्रष्टव्यं. अहम् एव स तेन (ग्ब्म् 1567.6) कालेन तेन समयेन महाराजाभूवन् महासुदर्शनो नाम राजा चक्रवर्ती चतुर्द्वीपेश्वरः सप्तभि रत्नैः समन्वागतः चतसृभि मानुषिकाभि रिद्धिभिः (ग्ब्म् 1567.7) इति. स्यात् खलु महारा ज ते न मया दानेन वा दानसंविभागेन वा अनुत्तरा सम्यक्संबोधिर् अधिगतेति, न खल्व् एवं द्रष्टव्यं. अपि तु तद् दानम् अनुत्तरायास् सम्यक्संबोधेः (ग्ब्म् 1567.8) हेतुमात्रकं प्रत्यय मात्रकं संभारमात्रकम् इति.
महासुदर्शनावदानः समाप्त.