गर्गसंहिता · अध्याय 6.13

श्रीनारद उवाच ॥
प्रभासस्यापि माहात्म्यं शृणु राजन्महामते ॥
सर्वपापहरं पुण्यं तेजसां वर्द्धनं परम्

गोदावार्यां गुरौ सिंहे हरक्षेत्रे च कुंभगे ॥
रविग्रहे कुरुक्षेत्रे काश्यां चन्द्र- ग्रहे तथा

यत्पुण्यं लभते राजन्स्नानतो दानतो नरः ॥
तस्माच्छतगुणं पुण्यं प्रभासे च दिनेदिने

यत्र स्नात्वा दक्षशापाद्गृहीतो यक्ष्मणोडुराट्।
विमुक्तः किल्विषात्सद्यो भेजे भूयः कलोदयम्

महापुण्यतमा राजन्यत्र प्रत्यक्सरस्वती ॥
तस्यां स्नात्वा नरः पापी साक्षाद्ब्रह्ममयो भवेत्

तत्तीरे वर्तते राजन्नाम्ना वै बोधपिप्पलम् ॥
कृष्णेन यत्रोद्धवाय दत्तं भागवतं शुभम्

तं नत्वाभ्यर्च्य विधिवत्स्पृष्ट्वा श्री बोधपिप्पलम् ॥
शृणोति यो भागवतं पुराणं ब्रह्मसंमितम्

श्लोकार्धश्लोकपादं वा मौनी नियतमानसः ॥
तस्य पाणौ भवेद्राजन्वैष्णवं परमं पदम्

प्रोष्ठपद्यां पूर्णिमायां हेमसिंहसमन्वितम् ॥
ददाति य भागवतं स याति परमां गतिम्

पुराणं न श्रुतं यैस्तु श्रीमद्भागवतं क्वचित्॥
तेषां वृथा जन्मगतं नराणां भूमिवासिनाम्

यैर्न श्रुतं भागवतं पुराणं नाराधितो यैः पुरुषः पुराणः॥
हुतं मुखे नैव धरामराणां तेषां वृथा जन्म गतं नराणाम्

द्वारावत्यां तीर्थराजं गौमतीसिंधुसंगमम् ॥
यत्र स्नात्वा नरो याति वैकुण्ठं विमलं पदम्

शताश्वमेधजं पुण्यं गंगासागर संगमे ॥
तस्मात्सहस्रगुणितं गोमतीसिंधुसंगमे

अत्रैवोदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् ॥
यस्य श्रवणमात्रेण पापतापात्प्रमुच्यते

आसीद्गजाह्वये वैश्यो राजमार्गपतिः परः ॥
महागौरवसंयुक्तो निधीशो धनदो यथा

वेश्याप्रसंगनिरतो विटगोष्ठीविशारदः॥
द्यूतक्रीडनकास- क्तो लोभमोहमदान्वितः

मृषावादी महादुष्टः कुकर्मनिरतः सदा ॥
ब्राह्मणेभ्यो न पितृभ्यो न देवेभ्यो धनं ददौ

हरेः कथां प्रेक्ष्यदूराद्दूरं वै निर्ययौ त्वरम् ॥
पित्रोः सेवापि न कृता न पुत्रेभ्यो धनं ददौ

त्यक्त्वा भार्यां स भिन्नोभूद्धनाढ्यो दुर्मतिः खलः ॥
वेश्याप्रसंगात्तस्यापि धनार्द्धं प्रक्षयं गतम्॥ ।९॥
अर्धं तु तस्करैर्नीतं किंचित्पृथ्व्यां गतं स्वतः ॥
पुण्येन वर्द्धते लक्ष्मीः पापेन क्षीयते ध्रुवम्

एवं स निर्धनो जातो वेश्यासक्तो महाखलः ॥
तस्मिन्गजाह्वये रम्ये चौर्यकर्म चकार ह

चौर्यकर्म प्रकुर्वंतं बद्ध्वा तं दामभिर्नृपः ॥
देशान्निःसारयामास शंतनुर्नृपतीश्वरः

वनेपि निवन्सोपि जीवहिंसां चकार ह॥
समा द्वादश साहस्रं नववर्षयदाघनः

पश्चिमां तु दिशं प्रागाद्वैश्यो दुर्भिक्ष पीडितः ॥
वने वै मारितः सोपि सिंहेन तलघाततः

तदैव यमदूतास्तं बद्ध्वा पाशैरधोमुखम् ॥
कशाघातैस्ताडयंतो निन्युर्मार्गं यमस्य च

अथ कश्चिन्महान्गृध्रो मांसं तस्य भुजस्य च ॥
गृहीत्वा खं गतः सद्यः खादंश्चंचुपुटेन तम्

निरामिषाः खगाश्चान्ये स्वामिषं जग्मुरातुराः ॥
एवं कोलाहले जाते शंखचिह्नादिभिः कृते

न जहौ मुखतो मांसं पश्चिमाशां जगाम ह ॥
तत्समेनापि गृध्रेण तीक्ष्णतुंडेन ताडितात्

तन्मुखात्प्रपतन्मांसं गोमतीसिंधुसंगमे ॥
तीर्थप्लुते तस्य मांसे वैश्योयं पातकी महान्

तेषां पाशान्स्वयं छित्त्वा भूत्वा देवश्चतुर्भुजः ॥
पश्यतां यमदूतानां विमानमधिरुह्य सः

विराजयन्दिशः सर्वा परंधाम हरेर्ययौ

गोमतीसिंधुसंगस्य माहात्म्यं शृणुते नरः ॥
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं प्रयाति सः

इति श्रीमद्गर्गसहितायां श्रीद्वारकाखण्डे नारदबहुलाश्व संवादे प्रभाससरस्वतीबोधपिप्पल गोमतीसिंधुसंगममाहात्म्यनाम त्रयोदशोऽध्यायः