चन्द्रसूत्र · भाग 11

चन्द्रसूत्र
1. एवं मया श्रुतम् एकसम यं भगवाञ् श्रावस्त्यां विहरति जेत् अ व् अ न् अ अनाथपिण्डद् आ र् आ म् ए ।
2. तेन खलु समयेन राहुणा असुरेन्द्रेण सर्वं चन्द्रमण्डलम् आवृतम्* ।
3. अथ या देवता तस्मिं श् चन्द्रमण्डल अध्युषिता सा भीता त्रस्त् आ संविग्ना आहृष्टरोमकूपा येन भगवांस् तेनो पजगाम । उपेत्य भ ग व् अ त्पादौ शिरसा वन्दित्वैकां ते ऽस्थाद् एकान्तस्थिता सा देवता तस्यां वेलायां गाथा बभाषे ॥
एद्. भिता बुत् म्स् रेअद्स् भीता
4.
बुद्धवीर नमस् ते ऽस्तु विप्रमुक्ताय सर्वतः
संबाधप्रतिपन्नास्मि तस्य मे शरणं भव :
एद्. बुद्ध वीर
5.
अर्हन्तं सुगतं लोके चन्द्रमाः शरणं गतः
राहोश् चन्द्रमसं मुञ्च बुद्धा लोकानुकम्पकाः ॥
6. भगवान् आह ॥
तमोनुदं तं नभसि प्रभाकरं विरोचनं शुक्ल व् इशुद्धवर्चसम्*
राहो श् अ शाङ्कं ग्रस मान्तरीक्षे प्रज् आ प्र् अ दीपं द्रुतम् उत्सृजैनम्* ॥
7. अथ राहुणा अस् उ रेन्द्रेण त्वरितत्वरितं चन्द्रमण्डलम् उत्सृष्टम्* ⟨।⟩
ततः स ं त्वरमाणो ऽसौ राहुश् चन्द्रम् अवासृ जत्*
संस्विन्नगात्रो व्य थितः संभ्र् आन्त आतुरो य था ॥
8. अद्राक्षीद् बडिर् वैरोचनो राहुणा असुरेन्द्रेण त्वरितत्वरितं चन्द्र् अ मण्डल म् उत्सृष्टम्* । दृष्ट्वा च बडि र् गाथां बभाषे ॥
9.
कि ं नु स ं त्व् अरमाणस् त्व् अं राहुश् चन्द्रं विमुञ्चसि ·
संस्विन्नगात्रो व्यथितः सं भ्रान्त आतुरो यथा ॥
च्f. पेल्लिओत् सन्स्क्रित् ब्लेउ 449 अच्: ॥। रो यथा ॥
10. राहुर् अवोचत्* ॥
स प्तधा मे स्फलेन् मूर्धा जीवन् न सुख म् आप् नु यां
त त्र बुद्ध् आभिगीतेन मुञ्चेयं शशिनं न चेत्*
च्f. पेल्लिओत् सन्स्क्रित् ब्लेउ 449 अच्: राहु प्राह ॥ सप्तधा मे स्फल्[ए] मूर्धा
11. बडिर् वैरोचनो ऽवोचत्* ।
x x x x x - - - x x x x मदर्शि नां
तेषां गाथाभिगीतेन राहुश् चन्द्रं विमुञ्चति ॥
च्f. पेल्लिओत् सन्स्क्रित् ब्लेउ 449 अद्: + + + + + .. .. .. .. .. .. .. (भ्)इ(ग्)इतेन मुञ्चे
12. चन्द्रसूत्रं समाप्तम्* ॥