ब्रह्मवैवर्त पुराण · अध्याय 3.26

नारायण उवाच ॥
हरिं स्मरन्मुनिश्रेष्ठो वाक्यं श्रुत्वा च भूभृतः ॥
हितं सत्यं नीतिसारं प्रवक्तुसुपचक्रमे

मुनिरुवाच ॥
गृहं गच्छ महाभाग रक्ष धर्मं सनातनम् ॥
सर्वसम्पत्स्थिरा शश्वत्स्थिते धर्मे सुनिश्चितम्

त्वां च दृष्ट्वा निराहारं समानीय गृहं नृप॥
तव पूजामकरवं यथाशक्ति विधानतः॥।
साम्प्रतं मूर्छितं दृष्ट्वा पादरेणुं शुभाशिषम् ॥
अददां चेतयाञ्चक्रे वक्तुमेवोचितं न च

नृपस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रणम्य मुनिपुंगवम् ॥
रथमन्यं त्वारुरोह युद्धं देहीत्युवाच ह

मुनिः कृत्वा च सन्नाहं तं योद्धुमुपचक्रमे ॥
राजा तं युयुधे तत्र कोपेनाहतचेतनः

कपिलादत्तशस्त्रेण न्यस्तशस्त्रं चकार तम् ॥
कपिलादत्तया शक्त्या पुनर्मूर्च्छामवाप च

पुनश्च चेतनां प्राप्य राजा राजीवलोचनः ॥
मुनिना युयुधे तत्र कोपेन पुनरेव च

आग्नेयं योजयामास समरे नृपपुंगवः ॥
मुनिर्निर्वापयामास वारुणेन च लीलया

नृपेन्द्रो वारुणास्त्रं च चिक्षेप समरे मुनौ ॥
वायव्यास्त्रेण स मुनिः शमयामास लीलया

वायव्यास्त्रं नृपश्रेष्ठश्चिक्षेप समरे तदा ॥
गान्धर्वेण मुनिश्रेष्ठः शमयामास तत्क्षणम्

नागास्त्रं च नृपश्रेष्ठश्चिक्षेप रणमूर्द्धनि ॥
गारुडेन मुनिश्रेष्ठो निजघान क्षणान्मुदा

माहेश्वरं महास्त्रं च शतसूर्य्यसमप्रभम् ॥
चिक्षेप नृपतिश्रेष्ठो द्योतयन्तं दिशो दश

वैष्णवास्त्रेण दिव्येन त्रिलोकव्यापकेन च ॥
मुनिर्निर्वापयामास बहुयत्नेन नारद

मुनिर्नारायणास्त्रं च चिक्षिपे मन्त्रपूर्वकम् ॥
शस्त्रं दृष्ट्वा महाराजो ननाम शरणं ययौ

ऊर्ध्वं च भ्रमणं कृत्वा क्षणं दीप्त्वा दिशो दश ॥
प्रलयाग्निसमं तत्र स्वयमन्तरधीयत

जृम्भणास्त्रं च स मुनिश्चिक्षेप रणमूर्द्धनि ॥
निद्रां प्रापत्तेन राजा सुष्वाप च मृतो यथा

दृष्ट्वा नृपं निद्रितं तं चार्द्धचन्द्रेण तत्क्षणम् ॥
चिच्छेद सारथिं यानं धनुर्बाणं मुनिस्तदा

मुकुटं च क्षुरप्रेण च्छत्रं सन्नाहमेव च ॥
अस्त्रं तृणं वाजिगणं विविधे न च भूभृतः

मुनिस्तत्सचिवान्सर्वान्नागास्त्रेणैव लीलया ॥
निबध्य स्थापयामास प्रहस्य समरस्थले

मुनिस्तं बोधयामास सुमन्त्रेणैव लीलया ॥
निबद्धसर्वामात्यानां दर्शयामास भूमिपम्

दर्शयित्वा नृपं तांश्च मोचयामास तत्क्षणम्॥
नृपेन्द्रमाशिषं कृत्वा गृहं गच्छेत्युवाच ह

राजा कोपात्समुत्थाय शूलमुद्यम्य यत्नतः ॥
चिक्षेप तं मुनिश्रेष्ठं मुनिः शक्त्या जघान तम्

एतस्मिन्नन्तरे ब्रह्मा समागत्य रणस्थलम् ॥
स प्रीतिं जनयामास सुनीत्या च परस्परम्

मुनिर्ननाम ब्रह्माणं सन्तुष्टश्च रणस्थले ॥
राजा नत्वा विधिं चर्षिं स्वपुरं प्रययौ तदा

मुनिर्ययौ स्वाश्रमं च स्व लोकं कमलोद्भवः ॥
इत्येवं कथितं किंचिदपरं कथयामि ते

इति श्रीब्रह्मवैवर्त्ते महापुराणे तृतीये गणपतिखण्डे नारदनारायण संवादे जमदग्निकार्तवीर्ययुद्धोपशमवर्णनं नाम षड्विंशोऽध्यायः