ब्रह्मसूत्र (अन्य संस्करण) · अध्याय 1.2

सर्वत्र प्रसिद्धोपदेशात्

विवक्षितगुणोपपत्तेश् च

अनुपपत्तेस् तु न शारीरः

कर्मकर्तृव्यपदेशाच् च

शब्दविशेषात्

स्मृतेश् च

अर्भकौस्त्वात् तद्व्यपदेशाच् च नेति चेन् न निचाय्यत्वाद् एवं व्योमवच् च

संभोगप्राप्तिर् इति चेन् न वैशेष्यात्

अत्ता चराचरग्रहणात्

प्रकरणाच् च

गुहां प्रविष्टाव् आत्मानौ हि तद्दर्शनात्

विशेषणाच् च

अन्तर उपपत्तेः

स्थानादिव्यपदेशाच् च

सुखविशिष्टाभिधानाद् एव च

श्रुतोपनिषत्कगत्यभिधानाच् च

अनवस्थितेर् असंभवाच् च नेतरः

अन्तर्याम्यधिदैवाधिलोकादिषु तद्धर्मव्यपदेशात्

न च स्मार्तम् अतद्धर्माभिलापात्

शरीरश् चोभये ऽपि हि भेदेनैनम् अधीयते

अदृश्यत्वादिगुणको धर्मोक्तेः

विशेषणभेदव्यपदेशाभ्यां च नेतरौ

रूपोपन्यासाच् च

वैश्वानरः साधारणशब्दविशेषात्

स्मर्यमाणम् अनुमानं स्याद् इति

शब्दादिभ्यो ऽन्तःप्रतिष्ठानाच् च नेति चेन् न तथा दृष्ट्युपदेशाद् असम्भवात् पुरुषमपि चैनम् अधीयते

अत एव न देवता भूतं च

साक्षाद् अप्य् अविरोधं जैमिनिः

अभिव्यक्तेर् इत्य् आश्मरथ्यः

अनुस्मृतेर् बादरिः

संपत्तेर् इति जैमिनिस् तथा हि दर्शयति

आमनन्ति चैनम् अस्मिन्