વિષ્ણુપુરાણ (સમીક્ષિત આવૃત્તિ) · અધ્યાય 4.10

ન જાતુ કામઃ કામાનામ્ ઉપભોગેન શામ્યતિ
હવિષા કૃષ્ણવર્ત્મેવ ભૂય એવાભિવર્ધતે ॥

યત્ પૃથિવ્યાં વ્રીહિયવં હિરણ્યં પશવઃ સ્ત્રિયઃ
એકસ્યાપિ ન પર્યાપ્તં તસ્માત્ તૃષ્ણાં પરિત્યજેત્ ॥

યદા ન કુરુતે ભાવં સર્વભૂતેષુ પાપકમ્
સમદૃષ્ટેસ્ તદા પુંસઃ સર્વાઃ સુખમયા દિશઃ ॥

યા દુસ્ત્યજા દુર્મતિભિર્ યા ન જીર્યતિ જીર્યતઃ
તાં તૃષ્ણાં સંત્યજેત્ પ્રાજ્ઞઃ સુખેનૈવાભિપૂર્યતે ॥

જીર્યન્તિ જીર્યતઃ કેશા દન્તા જીર્યન્તિ જીર્યતઃ
ધનાશા જીવિતાશા ચ જીર્યતો ઽપિ ન જીર્યતઃ ॥

પૂર્ણં વર્ષસહસ્રં મે વિષયાસક્તચેતસઃ
તથાપ્ય્ અનુદિનં તૃષ્ણા મમૈતેષ્વ્ એવ જાયતે ॥

તસ્માદ્ એતામ્ અહં ત્યક્ત્વા બ્રહ્મણ્ય્ આધાય માનસમ્
નિર્દ્વન્દ્વો નિર્મમો ભૂત્વા ચરિષ્યામિ મૃગૈઃ સહ ॥

પૂરોઃ સકાશાદ્ આદાય જરાં દત્ત્વા ચ યૌવનમ્
રાજ્યે ઽભિષિચ્ય પૂરું ચ પ્રયયૌ તપસે વનમ્ ॥

દિશિ દક્ષિણપૂર્વાયાં તુર્વસું પ્રત્ય્ અથાદિશત્
પ્રતીચ્યાં ચ તથા દ્રુહ્યું દક્ષિણાયાં તતો યદુમ્ ॥

ઉદીચ્યાં ચ તથૈવાનું કૃત્વા મણ્ડલિનો નૃપાન્
સર્વપૃથ્વીપતિં પૂરું સો ઽભિષિચ્ય યયૌ વનમ્ ॥