સુહૃલ્લેખ · શ્લોક 121-123

ચરમં ભવં ગૃહીત્વા વ્યાધિજરારાગદ્વેષાંશ્ચ પ્રહાય ।
બુદ્ધક્ષેત્રે ભગવાનમિતાભ ઇવ લોકેશો ઽમિતાયુર્ભવ

પ્રજ્ઞાશીલત્યાગોદ્ભૂતવિમલખ્યાતિં ભુવિ ખે સ્વર્ગે ચ ।
લોકે પ્રસાર્ય શમયન્ નરાન્ યુવતિસુખરતદેવાંશ્ચ ભૂમૌ

ક્લેશોપહતસત્ત્વસ્ય જાતિભયમરણનાશકં જિનેન્દ્રાખ્યમ્ ।
લોકોત્તરમક્લિષ્ટં શાન્તાભયાક્ષયનામૈવ પદમાપ્નુહિ