સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.339

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તતો ગચ્છેન્મહાદેવિ કૂપં ત્રૈલોક્યવિશ્રુતમ્ ॥
દેવિકાયાસ્તટે રમ્યે હુંકારેણૈવ પૂર્યતે

તતોઽધસ્તાત્પુનર્યાતિ સલિલં તત્ર ભામિનિ ॥
તણ્ડીનામ પુરા પ્રોક્તો દેવિકાતટમાસ્થિતઃ

તપસ્તેપે મહાદેવિ શિવભક્તિપરાયણઃ ॥
તસ્યૈવં તપ્યમાનસ્ય તસ્મિન્દેશે વરાનને

આજગામ મૃગો વૃદ્ધસ્તં દેશમન્ધ દૃક્પ્રિયે ॥
સ પપાત મહાગર્તે અગાધે જલવર્જિતે

તં દૃષ્ટ્વા કૃપયાવિષ્ટઃ સ મુનિર્મૌનમાસ્થિતઃ ॥
હુંકારં કુરુતે તત્ર ભૂયોભૂયશ્ચ ભામિનિ

અથ હુંકારશબ્દેન તસ્ય ગર્તઃ પ્રપૂરિતઃ ॥
તતો મૃગો વિનિષ્ક્રાંતઃ કૃચ્છ્રેણ સલિલાત્પ્રિયે

માનુષં રૂપમાશ્રિત્ય તમૃષિં પર્યપૃચ્છત ॥
વિસ્મયં પરમં ગત્વા કામ્યદં કર્મણઃ ફલમ્

મૃગત્વે પતિતશ્ચાત્ર નરો ભૂત્વા વિનિર્ગતઃ ॥
સોઽબ્રવીત્તસ્ય માહાત્મ્યં સલિલસ્ય દ્વિજોત્તમઃ

અતોઽહં નરતાં પ્રાપ્તો નાન્યદસ્તીહ કારણમ્ ॥
તતસ્તત્સલિલં ભૂયઃ પ્રવિષ્ટં ધરણીતલે

તતો હુંકૃતવાન્ભૂયઃ સ ઋષિઃ કૌતુકાન્વિતઃ ॥
આપૂરિતઃ પુનઃ કૂપઃ સલિલેન પુરા યથા

તતઃ સ કૃતવાન્સ્નાનં તથા ચ પિતૃતર્પણમ્॥
મત્વા તીર્થવરં તત્ર તતઃ પ્રાપ્તઃ પરાં ગતિમ્

અદ્યાપિ હુંકૃતે તસ્મિન્સલિલૌઘઃ પ્રવર્તતે ॥
તત્ર ગત્વા નરો ભક્ત્યા અપિ પાપરતોઽપિ યઃ

ન માનુષ્યં પુનર્જન્મ પ્રાપ્નોતિ જગતીતલે ॥
તત્ર સ્નાત્વા શુચિર્ભૂત્વા યઃ શ્રાદ્ધં કુરુતે નરઃ

મુચ્યતે સર્વપાપેભ્યઃ પિતૃલોકે મહીયતે ॥
કુલાનિ તારયેત્સપ્ત અતીતાઽનાગતાનિ ચ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે દેવિકામાહાત્મ્યે હુંકારકૂપમાહાત્મ્યવર્ણનંનામૈકોનચત્વારિંશદુત્તરત્રિશતતમોઽધ્યાયઃ ॥