શંકરસ્તોત્રમ્ · અધ્યાય 1

નમસ્તુભ્યં ભગવતે શંકરાય મહાત્મને। જગદુત્પત્તિવિનાશાનાં હેતવે મોક્ષહેતવે

સર્વદેવાધિદેવાય પાર્વતીપતયે નમઃ। ઋષિયોગિમુનીન્દ્રાણાં ત્વમેવ પરમા ગતિઃ

બ્રહ્માંડગોલકે દેવ દયાલૂનાં ત્વમગ્રણીઃ। અત એવોલ્બણં પીતં ત્વયા હાલાહલં વિષમ્

ગંગાધર મહાદેવ ચન્દ્રાલંકૃતમસ્તક। પરમેશ્વર માં પાહિ ભયં વારય વારય

સર્વપાપં પ્રશમય સર્વતાપં નિવારય। દુઃખં હર હરાશેષં મૃત્યું વિદ્રાવય દ્રુતમ્

સ્તુતિં કર્તું ન મે શક્તિસ્તવ વાગ્ગત્યગોચર। દેહિ સત્સંગતિં ભક્તિં નિશ્ચલાં ત્વયિ શંકર

સર્વારિષ્ટં પરિહર સર્વશત્રૂન્વિનાશય। દારિદ્ર્યં હર સર્વેશ સર્વાન્કામાન્ પ્રપૂરય

મુખે નામ દૃશો રૂપં હૃદયે ત્વત્પદામ્બુજમ્। મમાસ્તુ તે નમઃ સાંબ પ્રસન્નો ભવ સર્વદા

ત્વદર્ચનવિધિં જાને ન ભક્તિસ્ત્વયિ મે હૃદિ। અથાપ્યનુગ્રહાણેશ કેવલં દયયોદ્ધર

ઇતિ શ્રી પ. પ. શ્રીવાસુદેવાનન્દસરસ્વતીવિરચિતં શંકરસ્તોત્રં સંપૂર્ણમ્॥