ઋગ્વેદ · અધ્યાય 5.025

અચ્છા વો અગ્નિમ્ અવસે દેવં ગાસિ સ નો વસુઃ ।
રાસત્ પુત્ર ઋષૂણામ્ ઋતાવા પર્ષતિ દ્વિષઃ ॥

સ હિ સત્યો યમ્ પૂર્વે ચિદ્ દેવાસશ્ ચિદ્ યમ્ ઈધિરે ।
હોતારમ્ મન્દ્રજિહ્વમ્ ઇત્ સુદીતિભિર્ વિભાવસુમ્ ॥

સ નો ધીતી વરિષ્ઠયા શ્રેષ્ઠયા ચ સુમત્યા ।
અગ્ને રાયો દિદીહિ નઃ સુવૃક્તિભિર્ વરેણ્ય ॥

અગ્નિર્ દેવેષુ રાજત્ય્ અગ્નિર્ મર્તેષ્વ્ આવિશન્ ।
અગ્નિર્ નો હવ્યવાહનો ઽગ્નિં ધીભિઃ સપર્યત ॥

અગ્નિસ્ તુવિશ્રવસ્તમં તુવિબ્રહ્માણમ્ ઉત્તમમ્ ।
અતૂર્તં શ્રાવયત્પતિમ્ પુત્રં દદાતિ દાશુષે ॥

અગ્નિર્ દદાતિ સત્પતિં સાસાહ યો યુધા નૃભિઃ ।
અગ્નિર્ અત્યં રઘુષ્યદં જેતારમ્ અપરાજિતમ્ ॥

યદ્ વાહિષ્ઠં તદ્ અગ્નયે બૃહદ્ અર્ચ વિભાવસો ।
મહિષીવ ત્વદ્ રયિસ્ ત્વદ્ વાજા ઉદ્ ઈરતે ॥

તવ દ્યુમન્તો અર્ચયો ગ્રાવેવોચ્યતે બૃહત્ ।
ઉતો તે તન્યતુર્ યથા સ્વાનો અર્ત ત્મના દિવઃ ॥

એવાઁ અગ્નિં વસૂયવઃ સહસાનં વવન્દિમ ।
સ નો વિશ્વા અતિ દ્વિષઃ પર્ષન્ નાવેવ સુક્રતુઃ ॥