ઋગ્વેદ · અધ્યાય 2.043

પ્રદક્ષિણિદ્ અભિ ગૃણન્તિ કારવો વયો વદન્ત ઋતુથા શકુન્તયઃ ।
ઉભે વાચૌ વદતિ સામગા ઇવ ગાયત્રં ચ ત્રૈષ્ટુભં ચાનુ રાજતિ ॥

ઉદ્ગાતેવ શકુને સામ ગાયસિ બ્રહ્મપુત્ર ઇવ સવનેષુ શંસસિ ।
વૃષેવ વાજી શિશુમતીર્ અપીત્યા સર્વતો નઃ શકુને ભદ્રમ્ આ વદ વિશ્વતો નઃ શકુને પુણ્યમ્ આ વદ ॥

આવદઁસ્ ત્વં શકુને ભદ્રમ્ આ વદ તૂષ્ણીમ્ આસીનઃ સુમતિં ચિકિદ્ધિ નઃ ।
યદ્ ઉત્પતન્ વદસિ કર્કરિર્ યથા બૃહદ્ વદેમ વિદથે સુવીરાઃ ॥