ઋગ્વેદ · અધ્યાય 1.067

વનેષુ જાયુર્ મર્તેષુ મિત્રો વૃણીતે શ્રુષ્ટિં રાજેવાજુર્યમ્ ॥

ક્ષેમો ન સાધુઃ ક્રતુર્ ન ભદ્રો ભુવત્ સ્વાધીર્ હોતા હવ્યવાટ્ ॥

હસ્તે દધાનો નૃમ્ણા વિશ્વાન્ય્ અમે દેવાન્ ધાદ્ ગુહા નિષીદન્ ॥

વિદન્તીમ્ અત્ર નરો ધિયંધા હૃદા યત્ તષ્ટાન્ મન્ત્રાઁ અશંસન્ ॥

અજો ન ક્ષાં દાધાર પૃથિવીં તસ્તમ્ભ દ્યામ્ મન્ત્રેભિઃ સત્યૈઃ ॥

પ્રિયા પદાનિ પશ્વો નિ પાહિ વિશ્વાયુર્ અગ્ને ગુહા ગુહં ગાઃ ॥

ય ઈં ચિકેત ગુહા ભવન્તમ્ આ યઃ સસાદ ધારામ્ ઋતસ્ય ॥

વિ યે ચૃતન્ત્ય્ ઋતા સપન્ત આદ્ ઇદ્ વસૂનિ પ્ર વવાચાસ્મૈ ॥

વિ યો વીરુત્સુ રોધન્ મહિત્વોત પ્રજા ઉત પ્રસૂષ્વ્ અન્તઃ ॥

ચિત્તિર્ અપાં દમે વિશ્વાયુઃ સદ્મેવ ધીરાઃ સમ્માય ચક્રુઃ ॥